بحث ناکامی تیم امید در گوانگجو همچنان پابرجاست و غلام پیروانی همچنان روی استدلالش پافشاری می‌کند. او در برنامه 90 یک بار دیگر دلیل برتری تیم ژاپن را برنامه‌ریزی این تیم دانست که بازیکنانش در برزیل بوده‌اند و 40 بازی تدارکاتی داشته است. او مدعی است که این اطلاعات را ژاپنی‌ها در گوانگجو در اختیار او گذاشته‌اند و بازیکنان تیم امید هم همین جملات را در توجیه شکست‌شان در نیمه‌نهایی بازی‌های آسیایی مطرح می‌کنند. این ادعا اما عجیب‌تر از آن است که بتوان باور کرد و به آن شک نکرد. مگر می‌توان در لیگ منظم فوتبال ژاپن، بازیکنان تیم امید را برای 40 بازی دور هم جمع کرد؟ علاوه بر این انجام 40 بازی در کنار حتی 20 بازی باشگاهی مجموع بازی‌های یک بازیکن در طول سال را به 60 می‌رساند که حتی برای بازیکنان لیگ برتر انگلیس هم طاقت‌فرسا به نظر می‌رسد. بهترین راه برای برطرف شدن این تردید، اطلاعاتی است که خبرنگار ژاپنی از تیم امید این کشور می‌دهد. موری موتو در پاسخ به ادعاهای مطرح شده توسط کادر فنی تیم امید می‌گوید: «این تیم هرگز در برزیل نبوده است. بازی‌های تدارکاتی این تیم هم انگشت‌شمار بود و به 2 یا 3 بازی دوستانه با تیم‌های باشگاهی ژاپن محدود شد. بازیکنان اصلی تیم هم به دلیل درگیر بودن با بازی‌های باشگاهی نتوانستند به گوانگجو بروند، طوری که مطبوعات اسم این تیم را تیم «B» گذاشته بودند. مدال طلای این تیم برای ما یک شگفتی بود». باید دید پاسخ سرمربی تیم امید به این ماجرا چیست.او حتی با 5 بازیکن ملی‌پوش نتوانست به مدال برسد و فوتبالش هم نتوانست کارشناسان را راضی کند. در این شرایط صحبت از نداشتن بازی تدارکاتی، نرفتن به سونا و استخر و صحبت از 40 بازی تدارکاتی ژاپن که البته واقعیت ندارد، نمی‌تواند صورت مساله را پاک کند.