بار دیگر ماه محرم الحرام با بوی دل‌انگیز عزاداری حسینی و عطر خوش تکایا و هیات‌های مذهبی و صدای محزون سنج و دمام از راه رسید. ماه غربت و عظمت زینب کبری(س)، ماه پیروزی خون بر شمشیر، ماه صف‌آرایی جبهه کیفی حق علیه جبهه کمی باطل، ماه نبرد اسلام ناب محمدی(ص) با اسلام باطل اموی، ماه تقابل جریان ولایی حسینی با جریان لیبرالیستی یزیدی، ماه عبرت و عبرت‌پذیری از تاریخ خونبار صدر اسلام، ماه آموزش عملی نحوه ردیابی خط نفوذ، ماه تحلیل عینی چگونگی حاکمیت یافتن تدریجی منافقین سابقه‌دار و آقازاده‌های تازه به دوران رسیده(!)در بدنه حکومت دینی به یادگار مانده از نبی اکرم(ص)، ماه غفلت خواص و عبرت عوام، ماه به قربانگاه رفتن منادی امر به معروف و نهی از منکر، ماه ذبح شدن صالحان حقیقی به دست اشقیای صالح‌نما، ماه اسیری عفیفه‌های اهل بیت(ع) به دست شرابخواران باطل‌المسلک یزیدی، ماهی که تاریخ از تاخت سفاکانه قبیله قبیحان بر گلستان امامت و ولایت داستان‌های غم‌افزای بیشماری در دل خود نهان دارد. تاخت بی‌شرمانه‌ای که جز در سایه غفلت مسلمانان خواب‌زده ظاهربین صدر اسلام نمی‌توان عامل دیگری برای آن برشمرد، تاختی که با کمی کاوش به راحتی می‌توان ریشه‌های فکری و عقبه‌های عملیاتی آن را در میادین جنگ های بدر و احد و ماجرای خفت‌بار سقیفه و دنیازدگی و ثروت‌اندوزی برخی صحابه سابقا فعال در متن انقلاب اسلامی رسول اکرم(ص) بازیافت کرد. در عین حال انقلاب اسلامی ما هم که مدلی برگرفته از نهضت عاشورای حسینی است در 30 سال گذشته خود حوادث عبرت‌آموز متعددی را از سر گذرانده است که هر کدام به نوبه گفتنی‌های بسیاری دارند اما از همه آنها که بگذریم 1388 که دقیقا همزمان با آغاز دهه چهارم انقلاب اسلامی بود، سال به خصوصی به حساب می‌آید. مثل اینکه همین دیروز بود که مردم ماتم‌زده ایران اسلامی در عصر عاشورا شاهد هلهله اعوان و انصار مبتذل میر(!)حسین(!) موسوی در خیابان‌های تهران بودند. هلهله‌ای که یادآور مظلومیت زینب(س) و شادی پیروزمندانه دین‌فروخته‌های دنیازده یزیدی در عصر دردناک عاشورای حسینی بود، هلهله‌ای که متاسفانه به سادگی از کنار آن گذشتیم تا همچنان دوستداران انقلاب اسلامی نگران دهه 50 انقلاب اسلامی باشند. اکنون پس از گذشت یک سال تاریخی از هلهله و شادی امویان سبز آمریکایی در عصر عاشورا آن هم در خیابان‌های تهران - ام‌القرای اسلام ناب محمدی(ص)- ماه محرم یک بار دیگر خود را در16 آذر 1389 در سینه‌کش تاریخ به ما رساند تا شاید ما در پی رسیدن به پاسخ «چرایی به حکومت رسیدن عیاش سگ بازی به نام یزیدبن معاویهًْ بن ابوسفیان» در 50 سال بعد از رحلت رسول اکرم، به تکلیف شیعه بودن خود به خوبی عمل کنیم. راستی! در شرایط کنونی تکلیف شیعیان حقیقی که تلاش دارند تا با درک...
.. واقع‌بینانه‌تری از مفهوم پرچمداری بزرگ بانوی اسلام حضرت زینب کبری(س) و سرلوحه قرار دادن عملکرد آن دردانه امیرالمومنین(ع) در عرصه مبارزه با طاغوت و طاغوت‌زدگان عافیت‌طلب به رسالت دینی خود عمل کنند چیست و در برهه حساس کنونی پرچمداری نهضت عاشورا در دنیای ظلمت‌زده تحت سیطره صهیونیسم جهانی چه مفهومی می‌تواند داشته باشد؟