گروه اجتماعی:
ادغام وزارتخانه آموزش و پرورش و علوم هر چند در گذشته نیز در مجلس مطرح شده بود اما این بار این پیشنهاد با توجه به تصویب ماده 55 برنامه پنجم توسعه مبنی بر حذف 4 وزارتخانه از دولت دوباره بر سر زبان‌ها افتاد و با واکنش‌های متفاوتی روبه‌رو شد.با این حال در صورت ادغام آموزش و پرورش با وزارت علوم شاهد لشکرکشی به اردوگاهی خواهیم بود که خود با وجود تشکیلاتی مستقل با مشکلات متفاوتی دست و پنجه نرم می‌کند.حال این سوال به ذهن می‌رسد که آیا قرار گرفتن یک وزیر بر مسند تمام دستگاه پیش‌برنده علم و دانش کشور، نیازها و مطالبات جمعیت میلیونی دانشجویان، دانش‌آموزان، فرهنگیان، اساتید دانشگاه‌ها و... را می‌تواند برطرف کند یا خیر؟در این میان هریک از وزرای علوم و آموزش و پرورش در واکنش به این پیشنهاد نظر خود را عنوان کردند طوری که حاجی‌بابایی، مقام عالی وزارت آموزش و پرورش این قضیه را جدی نگرفته و با زبان طنز می‌گوید: اگر قرار باشد ادغامی صورت بگیرد، بهتر است آموزش و پرورش با وزارت نفت ادغام شود!همچنین کامران دانشجو، وزیر علوم در این‌باره گفته که از نظر دولت این طرح اصلا مطرح نیست و من نمی‌توانم نظر مثبت یا منفی خود را نسبت به این طرح بیان کنم. با این وجود برخی کارشناسان از این پیشنهاد استقبال کرده و برخی آن را کاری ناممکن می‌دانند.
حرکت در مسیر یکپارچگی نظام آموزش
رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی از جمله موافقان این پیشنهاد است که ادغام وزارتین را سودمند دانسته و تاکید می‌کند: اگر این اتفاق زودتر می‌افتاد قانون حذف کنکور بموقع اجرا می‌شد و داوطلبان آموزشکده‌های فنی و حرفه‌ای سردرگم نمی‌شدند. علی عباسپور تهرانی‌فرد در این باره اینگونه توضیح می‌دهد: آنچه در صحن مجلس در این باره به تصویب رسید، تقلیل وزارتخانه‌ها از 21 به 17 است، مجلس هیچ پیشنهادی به دولت راجع به این تقلیل‌ها نداده است اما در مجلس هفتم و هشتم همیشه ادغام وزارت آموزش و پرورش و وزارت علوم و یکپارچه کردن مدیریت آموزشی کشور مدنظر کمیسیون آموزش و تحقیقات بوده است. وی به ایسنا می‌گوید: در بسیاری از کشورها هم نظام آموزشی از یک مدیریت واحد برخوردار است، لذا در کمیسیون با انجام مطالعاتی به این نتیجه رسیدیم که بهتر است به سمت یک نظام واحد در آموزش کشور حرکت کنیم و یک وزارتخانه برای آموزش کشور داشته باشیم. وی برای عملی شدن این اقدام 2 پیش‌شرط مطرح کرده و ادامه می‌دهد: یکی از شروط این است که وزارت علوم واقعا به سمت استقلال دانشگاه‌ها برود و اداره دانشگاه‌ها بیشتر در اختیار خود دانشگاه‌ها باشد و وزارت علوم از مدیریت حدود بیش از یکصد دانشگاه رها شود. عباسپور معتقد است ادغام این 2 وزارتخانه و یکپارچگی در مدیریت آموزشی کشور می‌تواند بسیار سودمند باشد.
گستردگی آموزش و پرورش؛ مانع ادغام
اما یکی دیگر از اعضای کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس در این باره نظر دیگری دارد. سیدکاظم موسوی در این باره به مهر می‌گوید: ادغام این 2 وزارتخانه به دلیل گستردگی آموزش و پرورش و تعداد زیاد نیروی انسانی غیرممکن است. وی معتقد است: طرح ادغام 2 وزارتخانه علوم و آموزش و پرورش در این مقطع زمانی نه به صلاح مجلس است و نه دولت و هیچ دستگاهی نباید به آن بپردازد. وی با اشاره به موضوع ادغام سازمان نهضت سوادآموزی در وزارت آموزش و پرورش گفت: طرح این موضوع به این کوچکی مدت‌ها فرصت مجلس را گرفت و بحث‌های فراوانی ایجاد کرد که سرانجام نیز بی‌نتیجه ماند و حالا باز موضوع ادغام 2 وزارتخانه مطرح شده است. عضو کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس، وزارت آموزش و پرورش را زیربنای وزارت علوم دانست و افزود: دانشگاه و دانشجویان محصول مدارس و آموزش و پرورش هستند و باید هر دوی آنها را به شکل جداگانه تقویت کنیم تا خروجی مناسب و مفید داشته باشیم. موسوی يادآور شد: همچنین این 2 وزارتخانه علاوه بر گستردگی بالا، دارای مشکلات متعددی هستند که ادغام آنها در یکدیگر تنها موجب افزایش این مشکلات می‌شود.
پیشنهاد ادغام وزارت علوم و بهداشت
رئیس دانشگاه بوعلی سینای همدان نیز در اظهارنظری راجع به پیشنهاد براي ادغام وزارتین گفت: به علت جدا بودن دانشگاه‌های وابسته به وزارتخانه‌های بهداشت و علوم و از بین رفتن تحقیقات بین‌رشته‌ای در این دانشگاه‌ها، پیشنهاد می‌کنم وزارتین بهداشت و علوم با یکدیگر ادغام شوند و این کارشدنی و معقول است. زلفی‌گل با بیان اینکه اگر بخواهیم وزارت بهداشت از وزارت علوم جدا باشد، عملا اهداف مدنظر تحقق پیدا نمی‌کند، افزود: مقوله تحقیقات و دانشگاه‌ها در حال حاضر مانند 2 جزیره جدا از هم شده‌اند. وی بیان كرد: در حال حاضر رشته‌های پزشکی ارتباطی با رشته‌های علوم ندارند . رئیس دانشگاه بوعلی سینا با اشاره به گستردگی وزارت آموزش و پرورش اظهار کرد: این وزارتخانه به علت فعالیت در مقاطع مختلف به اندازه‌ای گسترده است که جمع کردن آن کار مشکلی است. با این اوصاف قابل لمس است که 2 وزارتخانه بزرگ آموزش و پرورش و علوم که پس از گذشت 30 سال از انقلاب اسلامی هریک تا رسیدن به نقطه مطلوب فاصله زیادی داشته و اکنون در حال پیشرفت‌هایی هستند در گیر و دار تجمیع از اهداف خود فاصله گرفته و ضربه سنگینی به محصلان، دانشجویان و خانواده‌های هریک از افراد وابسته به نظام آموزشی وارد خواهد شد.