محمد نصرتی در بازی مقابل پرسپولیس یکی از بازیکنان تاثیرگذار تیمش بود. او که مقابل تیم سابقش بازی می‌کرد قبل از مسابقه به سمت علی دایی نرفت، این در حالی است که وقتی نصرتی در تیم ملی با دایی هم‌بازی بود رابطه‌ای بسیار خوب با یکدیگر داشتند. نصرتی در این سال‌ها خیلی کم پیش آمده بود که درباره دلایل اختلافش با دایی حرف بزند. ولی حالا صحبت‌هایی را انجام داده که خواندن آن در نوع خود جالب است.
***
نظرت درباره بازی با پرسپولیس چیست؟
بازی خوبی بود. به نظر من تراکتور در 5 دقیقه ابتدایی خوب شروع کرد ولی آنها یک خطا گرفتند و چند دقیقه روی دروازه ما فشار آوردند. این شرایط پایدار نبود و ما سرانجام توانستیم به گل برسیم. بعد از گل هم طبیعی بود که به دنبال حفظ نتیجه باشیم ولی با این حال 2 موقعیت خوب دیگر هم داشتیم. با اینکه یک یار تاثیرگذار ما هم اخراج شد یک موقعیت نصف و نیمه هم به حریف ندادیم و اگر 10 نفره نمی‌شدیم می‌توانستیم گل‌های بیشتری بزنیم.
نظرت درباره شعارهایی که علیه دایی دادند چیست؟
نظر خاصی ندارم، البته این شعارها چیز خاصی نبود.
امسال سهمیه آسیا می‌گیرید؟
توکل‌مان به خداست و امیدوارم بگیریم.
چرا قبل از بازی به سمت دایی نرفتی؟
دلیلی نداشت این کار را انجام دهم.
چرا؟
وقتی چیزی از او یاد نگرفتم چرا باید به سمتش بروم.
منظورت زمانی است که او سرمربی تیم ملی بود و تو در تفکراتش جایی نداشتی؟
من آن زمان صددرصد آماده بودم ولی دعوت نمی‌شدم و چندبار هم که دعوت شدم بازی نکردم.
مثل اینکه در جایی گفته بودی دایی به دلیل اینکه به سایپا نرفتی از تو ناراحت شده بود؟
زمانی که او سرمربی سایپا بود مرا می‌خواست. آن زمان من با تیم ملی به جام ملت‌ها رفتم و بعدا با دایی تماس گرفتم که در اتریش بود و جوابم را نداد. من نتوانستم با او حرف بزنم و بعدا حبیب کاشانی و حمید استیلی خواهان حضور من در پرسپولیس شدند که من هم نمی‌توانستم صبر کنم به همین دلیل به پرسپولیس رفتم.
ولی او در بازی‌های مقدماتی جام جهانی تو را دعوت کرد که البته نیمکت‌نشین بودی.
بله. من تازه به باشگاه النصر رفته بودم و چند روز بیشتر از حضورم در تمرینات این تیم نگذشته بود که برای بازی رفت مقابل عربستان به اردو رفتیم. او مرا 2 هفته زودتر به اردو دعوت کرد ولی در این مسابقه حتی در فهرست 18 نفره هم قرار نگرفتم. یادم می‌آید در آن مسابقه حسین کعبی غایب بود و خیلی‌ها به من گفتند که اگر در ترکیب ثابت هم بازی نکنم صددرصد روی نیمکت خواهم بود.
از این اتفاق خیلی ناراحت شدی؟
ناراحت شدم ولی ناراحتی‌ام را بروز ندادم و تا حالا هم اینقدر واضح درباره آن اتفاقات حرف نزده بودم. من حتی برای بازی با امارات که در استادیوم النصر برگزار شد دعوت نشدم در حالی که یکی از مدافعان محروم بود و فکر می‌کنم یک نفر دیگر هم مصدوم بود. آن زمان حتی آقای افاضلی و غلامپور با من حرف زدند و از ناراحتی دایی صحبت کردند. من هم به خاطر منافع ملی، زمانی که دایی از مکه بازگشته بود به او زنگ زدم و گفتم که از من ناراحت نباشد ولی بعدها هم اتفاق جدیدی نیفتاد و فکر می‌کنم او کینه به دل داشت. وقتی دایی خودش توقع دارد که بابت بازی نکردن یا مسائلی شبیه به این ناراحت نباشیم پس چطور خودش در بازی ایران مقابل پرتغال در جام‌جهانی 2006 ناراحت بود. او در این بازی نیمکت‌نشین شد و چون ذخیره بود قبل از شروع مسابقه نیامد تا دستش را روی قرآن بگذارد. همه بازیکنان قبل از انجام هر بازی این کار را انجام می‌دهند ولی او حاضر نشد دست روی قرآن بگذارد.
الان دیگر با هم رابطه ندارید، درست است؟
بله. من در اول فصل هم در فهرست پرسپولیس بودم ولی در نهایت به این تیم نیامدم. من زیرنظر مربیانی مثل دنیزلی، قلعه‌نویی، برانکو، بوناچیچ و خیلی‌های دیگر کار کردم ولی مشکل فنی نداشتم. فکر می‌کنم اتفاقاتی که برایم افتاد به مسائل فنی مربوط نمی‌شد.