شنیده شده یک عالیجناب پر قدرت و عطاءالله مهاجرانی در ماه‌های اخیر بارها به موسوی پیغام داده‌اند به موضوعاتی غیر از «تقلب» بپردازد. به عبارت دیگر به او گفته‌اند: «از تقلب کم کن و بر حاشیه افزای»!
این موضوع البته در رویکرد رسانه‌ای فتنه نیز به وضوح مشاهده شد، طوری که مطالب و برنامه‌های فراوانی درباره موضوعات فرعی مانند شهلا جاهد و سکینه آشتیانی و اعدام چند تروریست و تبریک‌هایی که به موسوی گفته شد و... تولید و منعکس شد اما دیگر سخنی از تقلب به میان نیامد. چرا؟ مگر همه چیز از تقلب شروع نشده بود؟ «رای منو پس بدین»، «رای من کو»، «نوشتیم موسوی خواندند احمدی نژاد» و «رای ما رو دزدیدن دارن باهاش پز می دن» برای اعتراض به افزایش قیمت گوجه فرنگی گفته شد یا برای اعلام نارضایتی از باخت موسوی به لیدی گاگا؟ چرا باید دیگر از تقلب سخنی به میان نمی‌آمد؟ این پرسشی کلیدی است که هر آنکه اندک بهره‌ای از تعقل داشته باشد، می‌تواند به دلیل آن برسد. با این حال این توصیه‌ها کارگر نشد. روز یکشنبه میرحسین موسوی برای طرفدارانش یک خبر غافلگیرکننده داشت. او سرانجام پس از 18 ماه، تقلب را ثابت کرد؛ آن هم با استناد به سایت«ویکی لیکس»!
***
استناد موسوی برای اثبات تقلب سندی است که ویکی لیکس مدعی است این سند را سفارت آمریکا در «عشق آباد» پایتخت ترکمنستان به دست آورده است. براساس این ادعای ویکی لیکس، در انتخابات ریاست جمهوری دهم ایران حدود 40 میلیون نفر شرکت کردند که موسوی 26 میلیون، کروبی 12 میلیون و احمدی نژاد و رضایی جمعا 2 میلیون رای کسب کرده‌اند! اما در ادامه چند نکته درباره این ادعای ویکی لیکس باید گفته شود:
1-
همه می‌دانند «ویکی لیکس» یک رفتار ضدامنیتی و تیری است در تاریکی از سوی ایالات متحده آمریکا. در کدام یک از اسناد ویکی لیکس افشاگری مهمی درباره آمریکا و رژیم صهیونیستی صورت گرفته است؟ همه آنچه درباره آمریکا گفته شده اساسا موضوعاتی است که طی چند سال اخیر همه رسانه‌ها حتی رسانه‌های آمریکایی بارها روی آن مانور داده‌اند. رژیم صهیونیستی نیز اساسا از یک حاشیه امن در این اسناد برخوردار است. بر اساس فراوانی موضوعات، ایران بیشترین حجم اسناد ویکی لیکس را به خود اختصاص داده است! درباره بی‌اعتباری ویکی لیکس همین یک نکته کافی است.
2-
فرض می‌شود همه اسناد ویکی لیکس صحت داشته باشد. ویکی لیکس سندی منتشر کرده که در آن به ارتباط همین آقای موسوی با آمریکا اشاره شده است. این سند می‌گوید رابط این جماعت از آمریکایی‌ها خواسته که برای از کار انداختن سیستم اداری کشور تلاش کند، چرا موسوی درباره این سند سخنی به میان نمی‌آورد؟ آیا این سند ویکی لیکس، اثبات‌کننده خیانت و سرسپردگی موسوی نیست؟
اما نکات جالب‌تری نیز وجود دارد. در یکی دیگر از اسناد ویکی لیکس به برنامه‌های ایالات متحده در زمان بوش پسر و اوباما اشاره شده است. براساس این برنامه‌ها سفارتخانه‌ها یا کنسولگری‌های آمریکا در کشورهای همسایه ایران بویژه در آذربایجان و ترکمنستان به محلی برای جمع‌آوری اطلاعات علیه ایران تبدیل شده است. این سند ویکی لیکس می‌گوید برخی ایرانیانی که به این سفارتخانه‌ها یا کنسولگری‌ها مراجعه می‌کنند، اطلاعاتی درباره مسائل ایران ارائه می‌دهند و در عوض، ویزای ایالات متحده آمریکا را دریافت می‌کنند. اما ویکی لیکس در ادامه این سند به یک نکته کلیدی اشاره می‌کند. به اعتقاد ویکی لیکس آمریکا در اغلب اوقات اطلاعاتی غلط از مراجعه‌کنندگان ایرانی خود دریافت می‌کند!براساس این سند مشخص می‌شود اگر سندی در کار باشد چگونه و براساس چه منابعی به دست آمده است. یعنی اگر حتی یک مجموعه سند ادعایی که عقل سلیم به بی‌اعتباری آن حکم می‌دهد را نیز مستند بدانیم، باز هم دچار تناقض می‌شویم. بگذارید این موضوع که البته یک «دور مضحک» است را به زبان ساده مرور کنیم. موسوی مدعی است براساس ویکی لیکس در انتخابات ایران تقلب صورت گرفته است. پس مستند ادعای موسوی ویکی لیکس است اما ویکی لیکس می‌گوید، موسوی خود با آمریکا - عامل اصلی انتشار ویکی لیکس با تمرکز اسناد بر ایران- در ارتباط است. ویکی لیکس همچنین می‌گوید اخبار آمریکا درباره ایران - بویژه اخبار سفارتخانه آمریکا در عشق‌آباد درباره انتخابات ایران- اشتباه است و از راه‌های غیرمعتبر به دست آمده است! پس موسوی به چه چیز استناد می‌کند؟ آیا او این بدیهیات را نمی‌فهمد؟ این نکته هم ناگفته نماند که سایت ویکی لیکس از موسوی خواست اسناد افشاگرانه جنگ ایران و عراق را در اختیار این سایت بگذارد!
***
موسوی آبروریزی آمریکا را رفو می‌کند و آمریکا آبروریزی موسوی را - که البته دیگر قابل رفو نیست!- آبروریزی از این آشکار‌تر؟
وقتی در رفتار موسوی دقیق می‌شوی، این فرد عجیب را که وحدتی شگرف در گفتار و کردار تناقض‌آمیزش ایجاد کرده، به هیچ‌وجه با خود بیگانه نمی‌بینی. گویی سال‌هاست که انسان چنین شخصیتی را می‌شناسد. شخصیتی که نماد خود‌ویرانگری هویتی است. این متناقض متوهم دچار ویرانی هویت را «سروانتس» بسیار خوب شناخته است؛ آری «دون کیشوت»!