روز 14 دسامبر برای سیلویو برلوسکنی روز سرنوشت‌سازی بود. در این روز رای 2 مجلس ایتالیا برلوسکنی را بار دیگر در قدرت نگه داشت که این مساله برای سیاستمدار 74 ساله ایتالیایی یک پیروزی محسوب می‌شود. این رای در حالی به برلوسکنی داده شده که جیانفرانکو فینی رئیس مجلس قانونگذاری ایتالیا از نخست‌وزیر خواسته بود از مقام خود برای بازکردن یک فصل تازه در تاریخ سیاسی کشور کناره‌گیری کند. بعد از آنکه برلوسکنی این درخواست را رد کرد فینی حزب جدیدی را به نام «آینده و آزادی برای ایتالیا» بنیان نهاد که بسیاری از نمایندگان پارلمان که روزگاری از برلوسکنی حمایت می‌کردند به این مجموعه پیوسته‌اند. 37 نماینده پارلمان از فینی حمایت مستقیم کردند و توانستند اقلیت تاثیرگذاری را ایجاد کنند. این رای اعتماد در اواسط ماه نوامبر به برلوسکنی داده شده بود. زمانی که دولت طرح بودجه خود را مطرح کرد بسیاری برای جلوگیری از هرج و مرج برای ادامه حضور برلوسکنی با نمایندگان وی به توافق رسیدند. همه تحلیلگران پیش‌بینی می‌کردند با خروج فینی و از اکثریت افتادن دولت، برلوسکنی سقوط خواهد کرد اما حتی زمانی که فینی با 2 گروه کاتولیک وارد ائتلاف شد نیز دولت برلوسکنی توانست بر جای خود بایستد. گروه‌های کاتولیک برای سقوط برلوسکنی نهایت تلاش خود را کردند اما سیلویو بار دیگر بر جایگاه خود ماند و ایتالیا سال 2010 را با نخست‌وزیر راستگرا و پر حاشیه خود به پایان می‌رساند. روز 13 دسامبر برلوسکنی در پارلمان سخنرانی تاثیرگذاری کرد. وی در این مراسم از نمایندگان پارلمان خواست در شرایط حساس کنونی برای جلوگیری از بحران دولتی با رای اعتماد مجدد کشور را در مسیر آرامش هدایت کنند. در این جلسه نمایندگان حامی فینی خواستار استعفای برلوسکنی و ارائه برنامه‌های جدید شدند اما شرایط به گونه‌ای پیش رفت که انتخاب مجدد برلوسکنی محتمل‌تر از خروج وی از قدرت به نظر می‌رسید. شرایطی که برلوسکنی در آن قرار گرفت در دهه‌های 70 و 80 معانی خاصی داشت. اکنون کمی ضعیف تر شده اما فینی با تحولاتی که رخ داد می‌تواند نفوذش را بر دولت افزایش دهد. پیشنهاداتی از سوی فینی و جریان مخالف به نخست‌وزیر داده شد اما برلوسکنی نشان داد که می‌خواهد برای حضور در قدرت بار دیگر مبارزه و در رقابتی سخت شرکت کرد. در ساعات نزدیک به راي اعتماد مجلس، برلوسکنی کار خرید آرا را به شکل تازه‌ای آغاز کرد. وعده‌هایی از قبیل پست‌های دولتی و امتیازات اقتصادی به نهایی شدن بسیاری از توافقات ختم شد و نخست‌وزیر توانست از جریان ضعیف نمایندگان پارلمان استفاده کند.
رهبران چپ این اقدام برلوسکنی را محکوم کردند اما اینچنین رخدادی در انتخابات 14 دسامبر رخ داد و اکنون برلوسکنی در یک آزمون سخت پیروز شده است. به نظر می‌رسد که قیمت برای متقاعد کردن نمایندگان مجلس تا 000/300 يورو هم رسیده باشد. با توجه به آنکه این اظهارات به سختی می‌تواند ثابت شود، اما واقع‌بینانه است. تجربه نشان داده است که ارقامی اینچنین می‌تواند به رای نمایندگان پارلمان جهت دهد. انتخابات 14 دسامبر در مرحله نخست در سنا انجام شد، جایی که دولت در آن اکثریت قدرتمندی را در اختیار دارد و نتایج آن قابل پیش‌بینی بود. رقابت اصلی برای برلوسکنی در مجلس نمایندگان رخ داد، جایی که فینی به عنوان رئیس مجلس بر همه چیز نظارت داشت و تلاش اصلی او سقوط دولت بود. برلوسکنی در این رقابت سخت توانست 314 رای در مقابل 311 رای را به‌دست آورد. تحلیلگران و افکار عمومی بر این باورند که این رای‌گیری پایاني براي برلوسکنی است. این سیاستمدار از سال 94 در عرصه سیاسی ایتالیا فعالیت چشمگیری را آغاز کرده و اهرم‌های قدرت خود را گسترش داده است. بر اساس برخی از نظرسنجی‌ها ایتالیایی‌ها، حزب فینی 7-6 درصد از آرا را در اختیار دارد و در بسیاری از ایتالیایی‌ها فيني را به عنوان فرصت نگاه می‌کنند. در مقابل فینی بعد از حمایت از برلوسکنی به طور ناگهانی در برابر او موضع گرفت و تمام همکاری‌اش را با دولت قطع کرد. برلوسکنی فینی را فرد صاحب نفوذی نمی‌دانست و حدس می‌زد به دلیل رسوایی‌های اخلاقی خود بزودی ناپدید می‌شود اما فینی و برلوسکنی اکنون در مقابل یکدیگر قرار دارند. برلوسکنی اکنون در شرایط ناپایداری قرار دارد اما فینی نیز بدون حمایت احزاب بزرگ‌تر نمی‌تواند برای خود جایگاه بهتری کسب کند. این مساله تا جایی ادامه می‌یابد که احزاب چپ در بحران قرار داشته باشند. اکنون نمی‌توان به‌طور مشخص درباره آینده صحبت کرد اما برلوسکنی، با حمایت لیگ شمالی ممکن است در انتخابات عمومی نتایج قابل قبولی را به‌دست آورد اما این امر می‌تواند با ریسک بسیاری برای او و همراهانش همراه باشد اما گزینه دیگری در مقابل نخست‌وزیر 74 ساله وجود ندارد. با قانون فعلی انتخابات او ممکن است اکثریت مطلق را در پارلمان از دست بدهد، بنابراین بازگشت در شرایط کنونی برای وی بسیار خطرناک خواهد بود. هنوز مشخص نیست که برلوسکنی چه تصمیمی را اتخاذ خواهد کرد. کشور 2 گزینه اصلی را در مقابل خود دارد؛ انتخابات سال 2013 و انتخابات مارس 2011. آنچه به نفع مصالح کشور است اتکا به آرای عمومی در انتخابات سال 2011 خواهد بود.
* دیپلمات ایتالیايي