اگرچه «وطن امروز» دوشنبه هفته قبل پیش‌بینی کرده بود که پس از برنامه ورزش از نگاه 2، دوشنبه شب نوبت به 90 و عادل فردوسی‌پور می‌رسد که با نگاهی جانبدارانه و بغض‌آلود تداوم سیاست تمرکززدایی دولت از پایتخت را نقد کند، اما کمتر کسی از مجری برنامه 90 انتظار داشت که این چنین بی‌محابا به دولت و نمایندگان مردم در مجلس توهین کند. فردوسی‌پور دوشنبه پیش اگرچه ابتدا از محمد مایلی‌کهن و حسین رضازاده حلالیت طلبید اما اتهامات بزرگی را متوجه دولت و نمایندگان مردم کرد. ابتدا دولت را به اجرای «شو» متهم کرد و در ادامه این اتهام بزرگ را به نمایندگان مجلس وارد کرد که به خاطر جمع کردن رای به دنبال گرفتن امتیاز یک تیم لیگ برتری برای شهرستان خود هستند؛ اتهاماتی که همه قابل پیگرد است. البته این همه حرف مجری برنامه 90 نبود. فردوسی‌پور که با پول دولت و ملت صاحب تریبون پرمخاطبی در صدا و سیما شده با حرف‌هایی که در برنامه اخیرش مطرح کرد، نشان داد که به جای بالا رفتن سطح مشارکت مردم در ورزش و افزایش شور و شعف در استان‌ها در اندیشه بالا رفتن در بالاترین است. واکنشی که مخاطبان سایت‌هایی مانند بالاترین و شبکه تلویزیونی صدای آمریکا به حرف‌های مجری برنامه 90 نشان دادند، به خوبی ثابت می‌کند که فردوسی‌پور چگونه دشمن شادکن شده است. وقتی فردوسی‌پور با چهره‌ای حق به جانب گفت که به احدی اجازه دخالت در ورزش را نمی‌دهد یا زمانی که سعی کرد به فیفا القا کند که انتقال امتیاز یک تیم لیگ برتری به شهری دیگر دخالت دولت در اداره فوتبال است، به خوبی ثابت کرد که در جهت منافع ملی حرکت نمی‌کند و تنها تلاش دارد با نگاهی بغض‌آلود و جانبدارانه هر تصمیم ورزشی دولت را بر خلاف قانون جلوه بدهد. البته نکته اینجاست که وقتی فردوسی‌پور با سوال نماینده مردم شازند روبه‌رو شد که هزینه 7-6 میلیاردی باشگاهی مانند نفت تهران را چه کسی می‌دهد با گفتن «دولت» حرفی برای گفتن نداشت و به‌اصطلاح آچمز شد. جالب مصاحبه‌هایی بود که برخی از مدیران سابق باشگاه‌ها در حین این برنامه انجام دادند. مسعود رضاییان که در زمان حضورش در فولاد اهواز به لطف همین تصمیم دولت توانست تیم دسته یکی‌اش را به لیگ برتر بیاورد تا این تیم اهوازی مجال حضور در لیگ برتر را پیدا کند، یکی از کسانی بود که در حمایت از فردوسی‌پور و مخالفت با سیاست تمرکززدایی دولت از پایتخت احساس دین کرد و روی خط آمد اما او هم چیزی برای گفتن نداشت. به هر حال فارغ از توهین‌هایی که فردوسی‌پور به دولت و نمایندگان مردم در مجلس کرد، باید به جایگاهی که مدیران صدا و سیما برای این مجری به وجود آورده‌اند هم اشاره کرد. فردوسی‌پور به عنوان یک مجری در صدا و سیما و شبکه سوم به لطف مدیرانش صاحب چنان جایگاهی شده که به‌راحتی از تریبون رسمی به دولت و مجلس بی‌احترامی می‌کند و همین توهین‌ها با استقبال رسانه‌های ضد انقلابی مانند VOA و بالاترین روبه‌رو می‌شود و کک مدیران صدا و سیما هم نمی‌گزد که اینچنین تریبون رسمی جمهوری اسلامی ایران مورد سوءاستفاده رسانه‌های ضدانقلاب وابسته به موساد و سیا قرار می‌گیرد. جالب‌تر اینکه ساعتی پیش از آغاز برنامه 90 یکی از برنامه‌های BBC فارسی هم بحث انتقال تیم‌های لیگ برتری به شهرستان‌ها را به نظرسنجی گذاشت و مجری‌اش همان حرف‌هایی را زد که فردوسی‌پور از صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مطرح کرد. البته یک شباهت عجیب بین مجری برنامه نوبت شما BBC فارسی و عادل فردوسی‌پور وجود داشت و اینکه هر 2 مجری بودند و نه کارشناس! با این همه فردوسی‌پور و برنامه سابقا پرطرفدار او جدالی را با مردم استان‌های مختلف آغاز کرده‌اند که این جدال آینده مبهمی را برای این برنامه ترسیم کرده. او پس از در افتادن با مردم شهرهای تبریز، اهواز، آبادان، قزوین، قم و... با صحبت‌هایی که دوشنبه قبل مطرح کرد مردم اراک را هم علیه خود کرده و این قطعا به سرنوشت این برنامه لطمات جدی خواهد زد. با این حال همانطور که روزنامه «وطن امروز» هفته قبل پیشنهاد داده بود، مجری برنامه 90 می‌تواند با اختصاص مسابقه پیامک برنامه خود به انتقال امتیاز نفت از تهران نظر مردم را هم درباره سیاست تمرکززدایی از پایتخت جویا شود. البته این یک شرط دارد و آن هم اینکه او گزینه‌هایش را با شیطنت‌های معمول نچیند و با 2 گزینه «بلی» یا «خیر» نظرسنجی بگذارد.