
مرگ «آغامحمدخان قاجار» مؤسس خونخوار پادشاهی قاجاریه در گرجستان (1176 ش)
آغامحمدخان قاجار فرزند بزرگ محمدحسنخان قاجار قوانلو از اهالی استرآباد گرگان در مازندران بود. وی در کودکی پس از جنگی که بین قبیلهاش با خانِ افشار روی داد، مقطوعالنسل شد و پس از دربهدری فراوان با اکرام کریمخان زند، به مدت 16 سال زندگی خوشی داشت. آغامحمدخان به محض اطلاع از بیماری شدید وکیلالرعایای زند، از شیراز گریخت و برای تشکیل حکومت و کسب قدرت، وارد عرصه جنگ و مبارزه شد. وی نیرومندترین رقیب خود یعنی لطفعلیخان زند را به زحمت شکست داد و سرزمینهای قلمرو ایران را که به علت ضعف حکومت مرکزی، توسط حاکمان محلی، اعلام استقلال کرده بودند به تصرف خود درآورد. وی در صدد ایجاد حکومت مرکزی مقتدر، از هیچ جنایتی فروگذار نکرد و حتی برادرانش را نیز به قتل رساند. آغامحمدخان قاجار در طول 17 سال، تمام مدعیان سیاسی خود را از میان برداشت و با قساوتی تمام، منظور خود را عملی ساخت. لشکرکشیهای آغامحمدخان قاجار به مناطق گوناگون و قتلعامهای کرمان، تفلیس و دیگر نقاط، اوج سفاکی و بیرحمی او را به نمایش گذاشت. آغامحمدخان پس از گذشت سالها از کسب قدرت، در سال 1174ش به طور رسمی در تهران تاجگذاری کرد و با اعلام تاسیس سلسله پادشاهی قاجار خود را پادشاه ایران نامید، ولی هنوز مدتی از سلطنت رسمی وی نگذشته بود که طی لشکرکشی جدیدی که به قفقاز و گرجستان داشت توسط 2 تن از خدمتکارانش به قتل رسید و زندگی ننگین وی در 63 سالگی به پایان رسید. آغامحمدخان قاجار در طی سالهای حکومت خود، قسمت اعظم خاک ایران را تحت انقیاد و اطاعت خود درآورد. وی مردی سنگدل، خشن و کینهتوز بود و برای رسیدن به منظور خود از انجام هیچ جنایتی پرهیز نمیکرد.
وفات واعظ شهیر «سیدمحمد شیرازی» معروف به «سلطانالواعظین» (1391 ق)
آیتالله سیدمحمد شیرازی معروف به سلطانالواعظین فرزند حاج سیدعلیاکبر اشرفالواعظین در ذیقعده سال 1314 ق در تهران متولد شد. وی پس از فراگیری تحصیلات متوسطه در خدمت پدر به کرمانشاه رفت و از طریق وعظ و خطابه به نشر حقایق اسلام و مکتب جعفری پرداخت. سلطانالواعظین برای تکمیل علم و کمال خویش، مسافرتهای بسیاری به سرزمینهای اسلامیِ عراق، سوریه، فلسطین، اردن، مصر و هندوستان داشته و با طوایف بسیاری از یهود، مسیحیت، اهل سنت و برهمنیان و... مناظره داشته است. مناظره معروف سلطانالواعظین شیرازی با 2 عالم بزرگ اهل سنت در پیشاور پاکستان به مدت 10 شب و هر شب متجاوز از 8 ساعت، توجه همگان را به خود معطوف داشت. از آثار گرانبهای این عالم و اندیشمند مسلمان میتوان به کتب شبهای پیشاور، صد مقاله سلطانی و گروه رستگاران اشاره کرد. سلطانالواعظین در شعبان سال 1391 ق برابر با مهر 1350 ش در 77 سالگی در تهران وفات یافت و پس از تشییعی باشکوه، در مقبره ابوحسین در شهر قم به خاک سپرده شد.
پایان زندگی سیاسی «ناپلئون» به دنبال شکست در جنگ تاریخی «واترلو» (1815م)
پس از فرار ناپلئون بناپارت از تبعیدگاه خود در جزیره آلب و به دست گرفتن مجدد قدرت در فرانسه، اتحاد جدیدی بر ضد او به سرعت شکل گرفت. ناپلئون برای مقابله با ارتشهای دولتهای پروس و انگلیس که در دهکدهای به همین نام، در بلژیک علیه سپاه ناپلئون صف آرایى میکردند، حمله پیشگیرانهای به عمل آورد. ولی در این نبرد که در دشت واترلو درگرفت، ناپلئون با 75 هزار سرباز، تاب مقاومت در برابر یکصد و شصت هزار نیروی متحد دشمن را نیاورد و تسلیم نیروهای دول متحد شد. با شکست ناپلئون در نبرد واترلو در هجدهم ژوئن 1815م، وی به پاریس بازگشت و چون از تجهیز قوا برای ادامه نبرد ناامید شد، به نفع پسرش از مقام سلطنت استعفا داد، ولی متحدین به تقاضای او برای واگذاری حکومت به فرزندش اعتنا نکردند. در نهایت، ناپلئون به وسیله کشتی جنگی انگلیس به جزیره سنت هلن در جنوب اقیانوس اطلس تبعید شد و شش سال بعد در سال 1821م در همان جا درگذشت.