پیش از جامجهانی پله پیشبینی کرده بود که سال 2010 سال فوتبال آفریقاست اما همه خیال میکردند سلطان فوتبال سامبا یکی دیگر از آن پیشبینیهای آبکیاش را به خوشایند دوستانش در قاره سیاه انجام داده است. در واقع کمتر کسی تصور میکرد که سال 2010 در جایی خارج از خاک قاره سیاه و حتی در کشوری جز آفریقایجنوبی که میزبان جامجهانی 2010 بود برای آفریقاییها معنا پیدا کند اما این پیشبینی پله نه توسط یک تیم ملی بلکه توسط قهرمان باشگاههای آفریقا در حال حقیقت یافتن است. تیپی مازمبه با شگفتیسازی در سال 2010 (کاری که حتی غنا بهترین تیم آفریقا در جمع 8 تیم پایانی جام 2010 هم به طور نسبی در آن ناکام بوده است) تنها یک مسابقه تاریخی مقابل قهرمان اروپا فاصله دارد آن هم در روزهایی که حال اینترمیلان پس از رفتن مورینیو اصلا خوب نیست. طی نیمقرنی که جامهای بین قارهای میان برترین باشگاههای قارهها مرسوم شده است چه جام تویوتا کاپ که تنها میان قهرمانان اروپا و آمریکای جنوبی برگزار میشد و چه جامهای بین قارهای با ابعاد کوچکتر مثل آنچه زمانی میان قهرمانان آمریکای شمالی و جنوبی یا آسیا و آفریقا برگزار میشد تاکنون یک اصل ثابت مانده بود و آن سلطه تمام و کمال باشگاههای اروپایی و آمریکایجنوبی بر عرصه باشگاهی فوتبال جهان بود. حتی از سال 2000 که فیفا جام بین قارهای را میان قهرمانان باشگاهی تمام قارهها برگزار کرد و پس از یک دهه این مسابقات را رسما تبدیل به یک نوع جام جهانی هرچند کوچک در سطح باشگاهی کرد و لقب جامجهانی باشگاهی را بر آن گذاشت، این اصل ثابت تغییر چنداني نکرده بود و کماکان قهرمانان باشگاهی 6کنفدراسیون در برزیل، ژاپن یا امارات جمع میشدند تا در نهایت شاهد فینال بین 2 نماینده کنفدراسیونهای اروپا و آمریکایجنوبی باشند. اما یک تیم نهچندان شناخته شده حتی در خود قاره آفریقا، به این ذهنیت که اعتبار فوتبال باشگاهی در سطح بینالمللی فقط مربوط به باشگاههای لاتین و ژرمنها و آنگلوساکسونهاست پایان داد. آنها از کشوری میآیند که حتی تیم ملی قدرتمندی در سطح قاره سیاه ندارد اما این هرگز به معنای خوششانس بودن مازمبه نیست، چون آنها در 3 سال اخیر رشد عجیبی از خود به نمایش گذاشتهاند. رشدی که میتواند برای باشگاههای کوچک و بزرگ در سراسر دنیا درسی تاریخی در پی داشته باشد. آنها تا پیش از استقلال کشور کنگو اصلا وجود نداشتند و نخستین نشانه مازمبه در فوتبال باشگاهی آفریقا به سالهای 1967 و 1968 بازمیگردد، در سالهایی که کنگو مهمترین قطب فوتبال آفریقا محسوب میشد. اما نام مازمبه به فراموشی سپرده شد تا اینکه آنها طی 2 سال اخیر دوباره به صحنه بازگشتند. سال 2009 مازمبه از زیر سایه اقتدار سنتی باشگاههایی از آفریقای جنوبی، مصر، تونس و سودان در لیگ قهرمانان آفریقا بیرون آمد و پارسال بود که در ابوظبی آفتابی شد اما توسط پوهانگ استیلرز کرهجنوبی در همان مرحله اول حذف شد. اما کنگوییها فقط نمیخواستند یک رهگذر در دنیای فوتبال باشند برای همین با اتکا به قدرت بدنی جادوییشان، دوباره قهرمان آفریقا شدند تا بار دیگر میهمان جشن جامجهانی باشگاهی در ابوظبی باشند اما این بار نه به عنوان یک میهمان خجالتی. در واقع مازمبه برخلاف تمام 6 باشگاه دیگر حاضر در این رقابتها تنها تیمی بود که برای دومین سال پیاپی با همان بازیکنان و کادر فنی سال گذشته در ابوظبی حاضر میشد که یک مزیت فنی و روانی برای نمایندگان سپیدپوش قاره سیاه محسوب میشد. بدينترتيب آنها نخستین تیم آفریقایی هستند که به این مرحله راه مییابند.آنها با 2 گل دیدنی میلوتا کابانگو و دیوکو کالویتوکا توانستند اینترناسیونال برزیل را شکست دهند. نیمه اول دیدار متعلق به تیم برزیلی بود و آنها در ابتدای نیمه دوم هم عالی بودند اما کنگوییها در دقیقه 53 به گل رسیدند. کابونگو روی یک سانتر با شوتی دیدنی دروازه رنان را گشود. کالویتوکا هم در دقیقه 85 توپ را از سمت چپ گرفت و با پای راست خود با شوتی دیدنی گل دوم را زد. مازمبه در دور قبل هم پاچوکای مکزیک را یک بر صفر برده بود. از طرف دیگر اینتر، قهرمان ایتالیا و اروپا، موفق شد پس از کسب یک پیروزی ارزشمند مقابل سئونگنام ایلهوا چونما، قهرمان آسیا روانه دیدار فینال جام جهانی باشگاهها شود. البته اینتر در جریان این بازی کار آسانی را پیش رو نداشت و به نظر میرسید که از دست دادن زودهنگام وسلی اسنایدر هم برای تیم بنیتس دردسرساز شود ولی گلهای دژان استانکوویچ، خاویر زانتی و دیهگو میلیتو، پیروزی ارزشمندی را برای اینتر رقم زد. اينتر امشب بايد مقابل مازمبه، قهرمان قاره آفریقا دیدار فینال را برگزار کند و دیدار ردهبندی نیز عصر امروز میان دو تیم سئونگنام و اینترناسیونال برگزار خواهد شد.