پسر آفريقا مقابل آفريقايي ‌ها

زمانی‌که ساموئل اتوئو در شهر بندری بارسلونا زندگی می‌کرد، ویترین افتخاراتش پر از جام‌های رنگارنگ بود. روی قفسه‌های ویترین او تعداد بسیار زیادی جام قهرمانی، مجسمه، کاپ و مدال‌های رنگارنگی که اتوئو به دست آورده بود، به چشم می‌خورد و بویژه، تندیس ویژه فرعون که بابت انتخابش به عنوان بهترین بازیکن آفریقا به او اهدا شد، چشم‌ها را به خود خیره می‌کند. در ارتباط با دیگر جوایزی که اتوئو کسب کرده، می‌توان چندین برگ کاغذ را سیاه کرد و مطالبی را به رشته تحریر درآورد، پس ابتدا نگاهی اجمالی به جوایز شناخته شده جهانی می‌اندازیم. البته اشاره به همین جوایز مشهور و شناخته شده اتوئو در سطح جهانی، فهرست کاملی را می‌طلبد. ضمن اينكه اتوئو یکی از ورزشکاران پیشرو در زمینه مبارزه با نژادپرستی است. اتوئو سال گذشته برای سومین بار فاتح لیگ قهرمانان اروپا شد و موفقیت وی در کسب مقام قهرمانی با اینترمیلان تنها 12 ماه پس از کسب همین عنوان همراه با بارسلوناي اسپانیا اتفاق افتاد؛ اتوئو با بارسلونا هم برای دو بار طی این سال‌ها، یعنی سال‌های 2006 و 2009 به کسب این پیروزی نائل آمد که در هر 2فینال هم گلزنی کرد. البته به لحاظ آماری، اتوئو برای چهارمین بار عضو تیم فاتح لیگ قهرمانان بوده است؛ او در سال 2000 یعنی زمانی که باشگاه رئال مادرید به عنوان فاتح برترین جام رقابت‌های باشگاهی در اروپا دست یافت، عضو این باشگاه بود، هر چند در ترکیب اصلی این تیم جایی نداشت. با نگاهی به گذشته به‌خوبی درمی‌یابیم که نیمکت‌نشینی اتوئو به ضرر باشگاه تمام شد، نه خود اتوئو. علاوه بر کسب عناوین قهرمانی سری‌ A و جام حذفی ایتالیا، همراه با بارسلونا 3بار و یک بار هم به عنوان بازیکن رئال مادرید، به عنوان قهرمانی لالیگا دست یافت که باز هم بازیکن ثابتی در ترکیب تیمش نبود و البته 2 بار طی این سال‌ها موفق به کسب هر 2 عنوان قهرمانی جام حذفی و لالیگا شد. از جمله این قهرمانی‌ها، فتح جام همراه با تیم رئال مایورکا بوده که خود اتوئو در این باره می‌گوید «این پیروزی بیش از هر قهرمانی برای وی ارزشمند است» زیرا این موفقیت به لطف درخشش و هنرمندی خود اتوئو در سال 2003 توسط باشگاهي به دست آمد كه تا پیش از آن اصلا شهرت و اعتبار امروزی را نداشت. حال خود شما می‌توانید تعداد قهرمانی در سوپرکاپ اسپانیا را به این فهرست اضافه کنید. این عناوین تقریبا فهرستی بود از سوابق طولانی و درخشان ساموئل اتوئوی کامرونی اما عنوان قهرمانی باشگاه‌های جهان هم حال و هوای خاص خودش را دارد مثلاً زمانی‌که رئال مادرید در سال 1998 فاتح جام بین قاره‌اي شد بازیکن ذخیره تیمش بود. او مي‌خواهد این موفقیت را همراه با اینترمیلان تکرار کند. اتوئو در تیم ملی کامرون توپ می‌زند و اکنون با 29 سال سن و علیرغم آنکه کاپیتان این تیم بوده و خط حمله کامرون را به یکی از بهترین و هجومی‌ترین تیم‌های قاره آفریقا بدل کرده است اما هر 3 بار حضور وی در جام‌جهانی همراه با تیم ملی کامرون بسیار ناامیدکننده بوده است، نه فقط رقابت‌های جام‌جهانی آفریقای‌جنوبی که با 3 شکست برای آنها به پایان رسید. ساموئل اتوئو تاکنون 3 بار به عنوان بهترین بازیکن سال قاره سیاه انتخاب شده و 2 بار مقام قهرمانی جام ملت‌های آفریقا را به دست آورده و همچنین در این اواخر نیز 2 بار به مقام نايب قهرمانی رقابت‌های جام ملت‌های آفریقا رسیده است. بیش از 10 سال پیش بود که ساموئل اتوئو همراه با تیم ملی امید کامرون در رقابت‌های فوتبال المپیک سیدنی موفق به کسب مدال طلا شد و در همان سال بود که جهان برای نخستین بار شاهد درخشش، سرعت بالا، مهارت، تلاش و عزم راسخ اتوئو بود. اتوئو در 16 سالگی به رئال مادرید پیوست اما رویکرد نادرست رئالی‌ها در زمینه پرورش بازیکنان جوان تیم سبب شد ساموئل اتوئو، گهگاه آن هم به عنوان بازیکن ذخیره به میدان فرستاده شود. آن سال‌ها اتوئو هنوز بازیکني جوان اما بسیار مغرور بود و این خصوصیات وی در داستانی که خود او درباره نخستین حضورش در فینال بازی‌های تیم ملی یعنی جام ملت‌های آفریقا 2000 در لاگوس، بازگو می‌کند، به‌خوبی واضح و آشکار است. کامرون در این بازی برابر نیجریه قدرتمند که در خانه بازی می‌کرد، در شرف باخت بود. لازم به ذکر نیست که جو استادیوم سورولره بسیار وحشتناک بود؛ پیش از سوت آغاز بازی و در تونل منتهی به زمین، بازیکنان 2 تیم با یکدیگر زد و خوردی داشتند. تاریبو وست، مدافع تنومند تیم ملی نیجریه و بازیکن سابق اینترمیلان، به سوی اتوئو چالاک و جوان حمله‌ور شد تا او را بترساند. تاریبو وست به او گفت: «مرا می‌شناسی؟» و سپس با تهدید گفت: «البته در بازی امروز بهتر مرا خواهی شناخت». در یک لحظه، اتوئو فورا رو به یکی از دیگر بازیکنان نیجریه حمله‌ور شد و به او گفت: «به تاریبو وست بگو. بله او را در تلویزیون دیده‌ام و امروز تاریبو وست خیلی بهتر از اینکه او را بشناسم، مرا خواهد شناخت.» طی 26 دقیقه، اتوئو گل اول کامرون را به ثمر رساند تا سکوت محض ورزشگاه را فرا گیرد. در نهایت، کامرون موفق شد در ضربات پنالتی بازی را به سود خود به پایان برساند. این سبک به مبارزه طلبیدن از ویژگی‌های اصلی او است. او این بارقه‌های خشم را پیش از این هم داشته و همین یک ماه پیش بود که با سر به بازیکن کیه‌وو ضربه زد و 3 جلسه در سری A محروم شد. در این فصل او بهترین و موثرترین بازیکن اینتر بوده است؛ مردی که هم‌تیمی‌هایش که بسیاری از آنها از نظر آمادگی جسمانی و شرایط بازی در اوضاع خوبی نیستند، چشم امید به او دوخته‌اند تا آخرین جایزه بزرگسالی پرشکوه را برای‌شان به ارمغان بیاورد. آیا ساموئل اتوئو اینتر را به قهرمانی جام باشگاه‌های جهان می‌رساند؟