در آستانه «9 دی» قرار داریم؛ روز حماسه بی‌بدیلی که پس از فاجعه هتک حرمت عاشورا و اهانت اعضای «فرقه موسوی» به ساحت مقدس حضرت اباعبدالله‌الحسین علیه‌السلام، رقم خورد و در دویستمين روز آغاز فتنه‌گری امویان سبز، ملت ایران بار دیگر و این بار پررنگ‌تر از همیشه بر توّلی و تعلق خاطر عمیق خود به اسلام، امام حسین(ع)، انقلاب، نظام، حضرت امام و رهبر حکیم و تبرّی و دوری‌‌شان از «عمربنسعد زمان» و فرقه تیره‌بخت او، با حضور 50 میلیونی خود، تاکید کردند.
بی‌شک، یکی از خواص دارای بینش الهی در فتنه 88، مرجع بصیر؛ «حضرت آیتاللهالعظمی حاج‌شیخ‌حسین نوری‌همدانی» مدظله‌العالی هستند که با حمایت تاریخی و پرشور و شعور خود از ملجأ شیعیان جهان در زمان غیبت کبری؛ «ولایت‌فقیه»، نقش یک مرجع بیدار، مدبر و دشمن‌شناس را به بهترین نحو ممکن ایفا فرمودند. آیتاللهالعظمی نوری‌همدانی، 32 سال پس از تاثیر کم‌نظیر و مخلصانه‌ای که در یاری حضرت امام خمینی و پیروزی انقلاب اسلامی داشتند، این‌بار به یاری حضرت آیتاللهالعظمی خامنه‌ای و نظام شتافتند و در خاموشی فتنه‌ای که سال‌ها استکبار و عمله‌هایش برای آن برنامه‌ها ریخته بودند، به طرز شگفت‌انگیزی موثر بودند. 17 دی‌ماه 1356، به خواست خدا، عدو سبب خیر شد و «داریوش همایون»، وزیر اطلاعات و گردشگری رژیم محمدرضا و داماد اردشیر زاهدی؛ عامل کودتای آمریکایی‌ـ انگلیسی 28 مرداد 32، با نام مستعار «احمد رشیدی‌مطلق» در مقاله‌ای تحت عنوان «ارتجاع سرخ و سیاه» در روزنامه اطلاعات، اهانتی بی‌سابقه به ساحت مطهر حضرت آیتاللهالعظمی امام خمینی روا داشت. پس از این اسائه ادب رژیم منحوس به حضرت امام، طلاب حوزه علمیه قم قصد کردند اعتراضی در خور به حرکت ناشایست توهین به بزرگ‌مرجع شیعیان جهان نشان دهند اما بزرگان حوزه با توجه به خوی سبعیت و وحشی‌گری‌های حکومت ستم‌شاهی، صلاح ندیدند این اعتراض، وسعت داشته باشد؛ زیرا از این هراس داشتند که منجر به سرکوب شدید مردم از سوی رژیم شود. در این بین فقیه و عالمی 52 ساله که از مجتهدان و مدرسان حوزه قم بود، با علمای شاخص مخالف اعتراض وسیع، به گفت‌وگو و مذاکره پرداخت و با فراست، تیزبینی و زبان گویای خویش، اعاظم حوزه را قانع کرد از این اهانت بی‌سابقه رژیم به ساحت مبارک مرجعیت و حضرت امام، گذر نکنند. بدین‌ترتیب آن عالم بزرگ، پایه‌گذار قیام رسواگر «19 دی» قم شد. با کشتار مردم معترض به دستور پهلوی دوم، شعله انقلاب که پس از 15 خرداد 42، فروکش کرده بود، بار دیگر زبانه کشید؛ 29 بهمن در تبریز، مراسم چهلم شهدای قم به خاک و خون کشیده شد؛ چهلم شهدای تبریز در 8فروردین75 در یزد و ... و این چهلم‌ها، به اعتراف رژیم از عوامل اصلی سقوط دیکتاتوری محمدرضا بود. 32 سال پس از آن واقعه تاریخی؛ 10 روز کم، آن مجتهد خبیر که اینک به مرجعی بصیر با مقلدان بسیار و دوستداران و محبانی بیشتر تبدیل شده بود، پس از اهانت یاران عمربنسعد زمان به امام مظلوم(ع) و ولایت فقیه در عاشورای مکرر تهران، عَلَم یاری ولی‌فقیه را به دست گرفت و با بصیرت‌بخشی به مردم، یک حماسه جاودان دیگر را پایه گذاشت. «زمان‌آگاهی» معظم‌له، بدون تردید از عوامل مهار فتنه بود؛ اکسیری که متاسفانه بسیاری از خواص مدعی، به دلیل نداشتن آن، در ابتلای 8ماهه 88، مردود شدند.