دست‌كم يك دهه است كه ايتاليايي‌ها در نبردهاي حساس ملي و باشگاهي مچ ژرمنها را خوابانده اند اما جدول ارزيابي 5ساله يوفا آلمان را بالاتر از ايتاليا قرار مي‌دهد.
کارلو گارگانزه از سایت گل بین‌المللی در مقاله‌ای می‌نویسد که آلمان‌ها تنها یک بار در 8 سال گذشته به مرحله یک‌هشتم نهایی لیگ قهرمانان رسیده‌اند ولي با این حال سهمیه لیگ قهرمانان آنها از ایتالیا بیشتر شد.
ادینسون کاوانی باعث شد به اصطلاح علاقه ایتالیا به لیگ اروپا کمی بیشتر ادامه داشته باشد. او گلی در لحظات تلف‌شده زد تا ناپولی استوا بخارست را ببرد و به مرحله حذفی برسد. ناپولی تنها نماینده باقیمانده ایتالیا در لیگ اروپاست. اما این برد برای اینکه ایتالیا 4 سهمیه خود در لیگ قهرمانان را حفظ کند کافی نبود. از فصل 13-2012، بوندسلیگای آلمان این برتری را خواهد داشت و ایتالیا باید تنها 3 تیم به لیگ قهرمانان بفرستد که یکی از آنها هم باید ابتدا در پلی‌آف بازی کند.
دلیل رسیدن به این وضعیت، فرمول ابلهانه و بی‌معنی تعیین ضریب برای لیگ‌هاست. این فرمول به کسب نتیجه در لیگ اروپا/جام یوفا به اندازه کسب نتیجه در لیگ قهرمانان امتیاز می‌دهد. در 5 فصل گذشته که امتیازات آنها با هم حساب می‌شود، آلمان در رقابت‌هایی که خواهر زشت لیگ قهرمانان به حساب می‌رود بشدت بهتر از ایتالیا کار کرده است:
7-2006:
تنها یک تیم ایتالیایی به مرحله یک‌هشتم نهایی رسید اما 2 آلمانی به یک‌چهارم رسیدند و یکی از آنها به نیمه‌نهایی هم رسید.
8-2007:
تنها یک تیم ایتالیایی و یک تیم آلمانی به نیمه‌نهایی رسیدند اما 4 تیم آلمانی در مرحله یک‌هشتم بودند و این در حالی است که ایتالیا در این مرحله همان یک نماینده را داشت.
9-2008:
یک تیم ایتالیایی در یک‌چهارم؛ 2 تیم آلمانی در نیمه‌نهایی که یکی به فینال رسید.
10-2009:
یک تیم ایتالیایی در یک‌هشتم؛ 2 آلمانی در یک‌چهارم که یکی به نیمه‌نهایی رسید.
11-2010:
تنها یک تیم ایتالیایی به یک‌شانزدهم رسیده، در حالی که آلمان‌ها 2 نماینده در این مرحله دارند.
برخی طرفداران سرسخت بوندس‌لیگا خواهند گفت این نشان می‌دهد این لیگ عمق بیشتری دارد و تیم‌های کوچک‌تر آن قدرتمندتر از تیم‌های کوچک‌تر دیگر لیگ‌ها هستند. اما حقیقتا این نشان از آن دارد که سری A از این تورنمنت نفرت دارد، چرا که این رقابت‌ها نه جایزه درستی دارد و نه اعتبار خاصی می‌بخشد و عملا باعث پرت شدن حواس و هدر رفتن منابع می‌شود. هر که بازی‌های تیم‌های سری A در لیگ اروپا / جام یوفا را در یک دهه گذشته تماشا کرده، متوجه شده که حتی زمانی که باشگاه‌های ایتالیایی تیم‌های ذخیره خود را به میدان نمی‌فرستادند هم بازیکنان تیم‌ها در میدان راه می‌رفتند، انگار که تمرینات پیش‌فصل را می‌گذرانند.
طرفداران بوندس‌لیگا خواهند گفت این مشکل ایتالیاست که لیگ اروپا را جدی نگرفته، اما چرا سری A باید به سیستمی احترام بگذارد که تا این حد معیوب است؟ راحت‌ترین راه برای گرفتن ترفیع در کار چاپلوسی رئیس است اما آیا این به آن معناست که همه باید این کار را انجام دهند؟ اگر سیستم غلط است نیاز به تغییر دارد. جایزه مالی لیگ اروپا که از طریق پاداش نقدی، اسپانسرها، بلیت‌فروشی و حق پخش تلویزیونی به دست می‌آید آن قدر ناچیز است که تصمیم عاقلانه آن است که باشگاه‌ها بازیکنان خود را استراحت بدهند و روی دیدارهای هفتگی لیگ خود تمرکز کنند. هر پیروزی در مرحله گروهی تنها 100 هزار یورو جایزه دارد و اتلتیکو مادرید در جریان قهرمانی فصل پیش، در کل تنها 6 میلیون یورو گرفت.
باشگاه‌ها حاضر نیستند خود را در لیگ داخلی به خطر سقوط بیندازند که در اوضاع اقتصادی فعلی می‌تواند باعث نابودی آن باشگاه شود. ساندرلند فصل پیش در لیگ برتر سیزدهم شد؛ پاداش کسب رتبه سیزدهم در لیگ برتر انگلیس بیشتر از پولی بود که اتلتیکومادرید در فتح لیگ اروپا دریافت کرد. در فصل 5-2004، پارما داشت تازه از بحران مالی‌اش نجات می‌یافت که با تیم جوانانش به مرحله نیمه‌نهایی جام یوفا رسید. آنها جوانانشان را به میدان فرستادند چون ممکن بود از سری A سقوط کنند و این می‌توانست پایان تاریخ باشگاه را رقم بزند.
البته باشگاه‌هایی هم هستند که برای صعود به لیگ قهرمانان می‌جنگند. آیا ناپولی ترجیح می‌دهد این فصل فاتح لیگ اروپا شود، یا در سری A چهارم شود و به لیگ قهرمانان برسد؟ حتی نیازی به پاسخ به این پرسش هم نیست. جوایز مالی لیگ قهرمانان نجومی است. یوفا به هر تیمی که در مرحله پلی‌آف بازی می‌کند1/2 میلیون یورو می‌دهد. تیمی که به مرحله گروهی برسد 9/3 میلیون یورو دریافت خواهد کرد. هر بازی در مرحله گروهی 55/0 میلیون یورو جایزه دارد و تیم‌ها با هر برد در مرحله گروهی 8/0 میلیون و با هر تساوی 4/0 میلیون یوروی دیگر هم علاوه بر پاداش بازی در مرحله گروهی دریافت می‌کنند. هر بازی در مرحله یک‌هشتم نهایی 3 میلیون یورو جایزه دارد. بازی در مرحله یک‌چهارم نهایی 3/3 میلیون پاداش به همراه دارد و تیم‌هایی که به مرحله نیمه‌نهایی می‌رسند 4/2 میلیون یوروی دیگر خواهند گرفت. تیم نایب‌قهرمان 2/5 میلیون یوروی دیگر دریافت می‌کند و قهرمان 9 میلیون یورو، علاوه بر پاداش‌های قبلی خواهد گرفت.
این یکی از دلایلی است که هم‌ارز بودن امتیازات کسب‌شده در لیگ قهرمانان و لیگ اروپا برای تعیین ضریب لیگ را مضحک جلوه می‌دهد. شاختار دونتسک آخرین دوره جام یوفا را با بردن امثال زسکا مسکو، مارسی، دیناموکیف و وردربرمن فتح کرد. در همان دوران بارسلونا با بردن لیون، بایرن مونیخ، چلسی و منچستریونایتد فاتح لیگ قهرمانان شد. باور کنید یا نه، امتیازاتی که شاختار با فتح جام یوفا برای ضریب لیگ اوکراین کسب کرد بیشتر از امتیازاتی بود که بارسلونا با فتح لیگ قهرمانان برای ضریب لالیگا به دست آورد.
برای تعیین اینکه ایتالیا و آلمان چند سهمیه در لیگ قهرمانان و لیگ اروپا داشته باشند، باید این 2 رقابت را از هم جدا کرد و امتیازاتشان را مجزا حساب کرد. هنگامی که به رکورد 2 لیگ در لیگ قهرمانان در یک، 3، 5، 10، 15، 20 یا 30 سال گذشته می‌نگرید، متوجه می‌شوید که سری A بشدت بهتر از بوندس‌لیگا کار کرده است:
7-2006:
تنها یک تیم آلمانی، بایرن، از گروه خود صعود کرد. اف‌سی‌هالیوود در مرحله یک‌چهارم نهایی به میلان باخت. 3 تیم ایتالیایی به مرحله یک‌هشتم رسیدند، 2 تا به یک‌چهارم راه یافتند و یکی هم در نهایت قهرمان شد: میلان.
8-2007:
تنها یک تیم آلمانی، شالکه، از گروه خود صعود کرد. شالکه در یک‌چهارم به بارسلونا باخت. 3 تیم ایتالیایی به یک‌هشتم رسیدند و یکی به یک‌چهارم راه یافت.
9-2008:
تنها یک تیم آلمانی، بایرن، از گروه خود صعود کرد. بایرن در یک‌چهارم به بارسلونا باخت. 3 تیم ایتالیایی به یک‌هشتم رسیدند که البته همه حذف شدند.
10-2009:
2 تیم آلمانی به یک‌هشتم رسیدند که یکی از آنها حذف شد. بایرن در نهایت به فینال رسید و آنجا به تیم ایتالیایی اینتر باخت. 3 ایتالیایی به یک‌هشتم رسیدند که 2 تا در این مرحله حذف شدند و یکی فاتح رقابت‌ها شد.
11-2010:
2 تیم آلمانی در برابر 3 تیم ایتالیایی به یک‌هشتم رسیدند.
در 8 فصل پیش از فصل جاری، تنها یک تیم آلمانی توانسته از مرحله یک‌چهارم نهایی عبور کند که بایرن در فصل گذشته بود. در 3 دوره از این 8 فصل، حتی یک تیم آلمانی هم نتوانست از یک‌هشتم نهایی رد شود. تنها 5 بار تیم‌های آلمانی توانسته‌اند به مرحله یک‌چهارم برسند که 4 بار آن کار بایرن بوده است (می‌بینید که بوندس‌لیگا چه عمقی دارد و بقیه تیم‌های آلمانی هم چقدر قدرتمند هستند). این را با رکورد ایتالیا در همان دوران مقایسه کنید. با آنکه بحران کالچوپولی در 2006 هنوز هم ادامه دارد اما سری A 3 قهرمانی، 3 حضور در فینال و 7 حضور در مرحله نیمه‌نهایی داشته. آنها 14 بار هم به مرحله یک‌چهارم نهایی رسیده‌اند. نمایندگان ایتالیا در 4 دوره پیشین لیگ قهرمانان 2 بار قهرمان شده‌اند. بحث را با آماری تاریخی به پایان می‌بریم. در 34 سال گذشته، بوندس‌لیگا تنها 3 بار فاتح لیگ قهرمانان یا جام باشگاه‌های اروپا شده است. سری A 8 قهرمانی دارد. ایتالیا در 34 فینال گذشته جام باشگاه‌های اروپا و لیگ قهرمانان، 17 نماینده داشته: دقیقا نصف. آنها همین نسبت را در 4 سال گذشته هم داشته‌اند که البته این بار هر 2 نماینده ایتالیا در فینال برنده شده‌اند. این آمار بهتر از هر لیگ دیگری در اروپاست، حتی لیگ‌های انگلیس و اسپانیا. با این حال برخی ابلهان در یوفا که در عمر خود یک بار هم به توپ ضربه نزده‌اند، می‌خواهند به ما بگویند نتیجه دیدارهای فوق‌العاده مهمی مانند اشتوتگارت – اودنسه(!) و سمپدوریا – دبرسن(!) اهمیت زیادی در تعیین تعداد سهمیه ایتالیا در لیگ قهرمانان دارد.