وقتی پلیس قزوین در قتل سومین زن به مشابهاتی برخورد که نشان می‌داد همگی قربانی یک دزد جنایتکار شده‌اند، عملیات ویژه برای ردیابی قاتل سریالی آغاز شد. در هر 3 جنایت، زنان بالای 50 سال که شخصیت اعتقادی و مذهبی‌ای نزد خانواده و جامعه داشتند وقتی خانه‌هایشان را ترک کرده تا به اماکن زیارتی و حتی درمانی بروند، دیگر بازنگشته تا اینکه اجسادشان در محله‌های خلوت اطراف مینودر قزوین پیدا می‌شد. در بررسی‌های پلیسی مشخص بود که قاتل در مکان دیگری به راحتی و در حالی که هیچ مقاومتی از سوی قربانیان وجود نداشته با گره روسری آنان را خفه کرده، سپس اجسادشان را در تاریکی شب رها می‌کرده است. تحقیقات نشان داد همه این زنان طلا و جواهرات زیادی به همراه داشته‌اند و بعد از جنایت طلاهایشان دزدیده شده است. هنوز هیچ سرنخی از عامل قتل‌ها نبود که شاهدی ادعا کرد در محل رها شدن دومین جسد خودروی رنوی کرم‌رنگی را دیده است، همزمان پلیس اطلاع یافت که دومین قربانی وقتی به آزمایشگاهی رفته سوار خودروی رنویی شده است.
این ادعاها در حالی مطرح شد که هیچ‌کس رنگ رنو را با قاطعیت نمی‌دانست و پلیس در برابر رنویی با رنگ‌های روشن زرد، کرم و سفید قرار گرفت.
از سوی دیگر، کارآگاهان پی بردند قربانیان هیچ‌گاه سوار خودروهایی نمی‌شدند که خارج از سرویس تاکسیرانی بوده باشند. وقتی در محل یکی از اجساد ردی از لاستیک خودروی رنو به دست آمد و پلیس با نمونه‌برداری به کفش زنانه‌ای برخورد که صاحبش به خاطر علت مرموزی روی پنجه راه می‌رفت، کارآگاهان خود را در برابر فرضیه‌ای عجیب مبنی بر اینکه قاتل باید زن باشد، دیدند. قتل‌ها ادامه داشت، پس از پنجمین جنایت که در آن یک زن با خارج شدن از زیارتگاه «چهار انبیا» ناپدید شده و پیکر بی‌جانش در محله خلوتی پیدا شده بود، پلیس در برابر ادعاهای زنی قرار گرفت که می‌گفت از دام یک زن دزد فرار کرده است. این زن نجات‌یافته در تحقیقات با بیان اینکه سوار خودروی رنوی زنی شده است، گفت: آن زن خیلی مهربان نشان می‌داد، می‌گفت من شبیه مادرش هستم. وقتی سوار رنو شدم، بهانه آورد که صندلی جلو شکسته و من در صندلی عقب نشستم. او به من ساندیس داد، ناگهان ترسیدم و خواستم پیاده شوم، سعی داشت چنین اجازه‌ای به من ندهد که عصبانی شدم، درها خراب بودند و باز نمی‌شدند، فریاد زدم و با ضربه‌ای در را باز کردم، او هم ترمز کرد، پیاده شدم و پا به فرار گذاشتم. کارآگاهان که شنیدند این زن از ترس شماره خودرو را ننوشته و تنها می‌تواند زن ناشناس را چهره‌نگاری کند در تحقیقات پی بردند همان روز نجات این زن، عامل قتل‌های سریالی سراغ پنجمین طعمه‌اش رفته و وی را این بار با ضربات پیچ‌گوشتی از پای درآورده است که با دیگر قتل‌های وی متفاوت بود.
پلیس آگاهی قزوین به ردیابی رنوهایی پرداخت که مشاهدان گفته بودند پلاک قدیم بوده‌اند و به بن‌بست خورد تا اینکه زن نجات‌یافته در تماس با کارآگاهان ادعا کرد همان زن و خودرویش را دیده و این بار شماره پلاکش را یادداشت کرده است.
با همین سرنخ کارآگاهان پس از 109 روز اقدامات علمی و اطلاعاتی توانستند شامگاه پنجشنبه 24 اردیبهشت‌ماه سال 88 خانه زن جنایتکار به نام مهین قدیری را در منطقه شنبه‌بازار مینودر قزوین محاصره کرده و این زن و همسرش را در برابر دیدگان دختران 17 و 7 ساله‌‌اش بازداشت کنند.
در بازرسی از خانه این قاتل سریالی در طبقه اول ساختمان روزنامه‌هایی که درباره قتل‌هایش نوشته بودند پیدا شد و پلیس به روزنامه‌هایی قدیمی برخورد کرد که درباره قاتلان سریالی کشور فرانسه مطالبی انتشار داده بودند.
خودروی رنوی کرم‌رنگ نیز در پارکینگ پیدا شد و ماموران در بازرسی از آن به قطرات خونی برخوردند که متعلق به آخرین زن قربانی بود.
تحقیقات نشان داد مهین در 14 سالگی با شوهرش که 12 سال از وی بزرگ‌تر بود ازدواج کرده تا از شرایط زندگی در خانواده پرجمعیتی -6 خواهر و یک برادر- فرار کند. این زن که تا سوم راهنمایی درس خوانده بود با توجه به شرایط مالی‌شان مدرک آموزش رانندگی گرفته و در یکی از آموزشگاه‌های سرشناس قزوین تعلیم رانندگی می‌داد. مهین با وجود اینکه مدارک زیادی نشان می‌داد قاتل سریالی زنان قزوین بوده است خود را بی‌گناه نشان می‌داد اما وقتی کارآگاهان پی‌بردند وی 3 سال پیش نیز به‌خاطر قتل مرد صاحبخانه به نام «حجت‌الله مافی» 24 روز در زندان بوده است، همه شک و تردیدهای تحقیق از بین رفت.
زن جنایتکار چاره‌ای جز اعتراف نمی‌دید و در بازجویی‌ها با پذیرفتن قتل مرد صاحبخانه به‌خاطر بدهی 2 میلیون تومانی‌شان گفت: قتل‌هایم یک راز بودند و هیچ‌کس حتی شوهرم اطلاعی از آن نداشت.
وی افزود: به‌خاطر تنفر از مادرم دست به این قتل‌ها زدم، او می‌دید من و نوه معلولش مشکل مالی داریم اما کمکی نمی‌کرد. مادرم طلا و جواهرات زیادی داشت اما حاضر نبود برای راحتی ما کاری بکند.
وقتی زنان سن‌‌بالا را می‌دیدم که طلاجات زیادی داشتند آنها را با مادرم قیاس می‌کردم و تصمیم می‌گرفتم برای درمان دخترم و دادن بدهی‌هایم آنها را به قتل برسانم. مهین گفت: با سفر به تهران از ناصر‌خسرو مواد بی‌هوشی خریدم، فروشندگانش 2 مرد جوان بودند که بعد‌ها حتی قرار بود از آنان اسلحه بخرم. وقتی در اماکن زیارتی یا پزشکی زنی را با طلاهای زیاد می‌دیدم با ادعای اینکه شبیه مادرم است، می‌خواستم تا خانه‌شان همراهی‌شان کنم که خیلی زود فریب می‌خوردند. پس از نخستین قتل که قربانی روی صندلی جلو بود و اذیتم کرد چون مرتب جسدش روی فرمان و دستم می‌افتاد، در بقیه قتل‌ها به بهانه شکستگی صندلی جلو می‌خواستم در صندلی عقب بنشینند. قفل درها هم خراب بودند، بعد ساندیس بی‌هوش‌کننده به خوردشان می‌دادم و براحتی خفه‌شان کرده و اجسادشان را تا تاریکی شب در خیابان‌ها می‌چرخاندم.
وی افزود: چون پایم از ناحیه زانو صدمه دیده اکثرا روی پنجه راه می‌روم، به‌خاطر همین جای پاهایم به آن صورت بوده‌اند. با سرقت طلاهای قربانیان و پول‌هایشان اجساد را در تاریکی رها می‌کردم و جواهرات را در قزوین یا در تهران می‌فروختم. عامل قتل‌های سریالی زنان قزوینی افزود: تصور نمی‌کردم ردی از خودم برجای گذاشته باشم، هرگاه عذاب وجدان به سراغم می‌آمد به دختر معلولم نگاه می‌کردم و با همان آرام می‌شدم، شوهرم نیز در جریان پول‌ها قرار نمی‌گرفت که شکی کند.
دردسرهای یک عکس
پس از دستگیری «مهین»، خبرنگار «وطن‌امروز» با تلاش بسیاری توانست عکسی از چهره این زن جنایتکار را به دست آورد که چاپ این عکس دردسرساز شد و خبرنگار «وطن‌امروز» از سوی دادسرای قزوین تحت تعقیب قضایی قرار گرفت و پس از یک سال و در حالی که متهم این پرونده جنجالی اعدام شده این دردسر برای خبرنگار ما پابرجا مانده است.
6 بار اعدام
مهین قدیری پس از اعترافات تکان‌دهنده‌اش به‌خاطر قتل یک مرد و 5 زن از سوی قضات دادگاه کیفری استان قزوین محاکمه شد و در جلسات محاکمه با پذیرفتن جزئیات این 6 قتل از بچه‌های قربانیان و خانواده‌هایشان خواست به‌خاطر بچه‌هایش ـ2 دختر‌ـ به وی رحم کنند و از قصاصش بگذرند.
با اصرار همه اولیای‌دم به اجرای حکم اعدام، مهین به 6 بار قصاص نفس، 24 ماه زندان و 74 ضربه شلاق محکوم شد و در این رای آمد که مهین باید 48 میلیون و 500 هزار ریال به همراه 6 النگو، یک جفت گوشواره، 12 حلقه النگو و 2 حلقه انگشتر به اولیای‌دم برگرداند. با اعتراض مهین به این حکم، قضات دیوانعالی کشور با بررسی‌های تخصصی و اکثریت آرا آن را تایید و قابل اجرا دانستند.
طناب قرمزرنگ دار
سحر‌گاه دیروز - دوشنبه 29 آذر‌ماه سال‌جاری- عقربه‌ها ساعت 7 را نشان می‌داد که مهین قدیری در برابر بیش از 30 تن که همه از بچه‌های قربانیان بودند قرار گرفت. این زن جنایتکار که بالای سرش طناب قرمزرنگ دار را می‌دید با گریه و ضجه زدن خواست که همه گذشت کنند، مهین مدام از یتیمی 2 دخترش می‌گفت تا اینکه دختر یکی از قربانیان پا پیش گذاشت و صندلی زیرپای این زن جانی را کشید. وقتی همه‌جا را سکوت فراگرفت، همه یکی پس از دیگری محوطه زندان قزوین را ترک کردند و جسد مهین با آمبولانس به پزشکی قانونی انتقال داده شد.