گروه سیاسی:
اکنون دیگر نیازی به توضیح ندارد که رژیم صهیونیستی در ماجرای ترور دانشمندان هسته‌ای ایران نقش دارد. پس از ترور دکتر شهریاری، رسانه‌های مهم دنیا از جمله تایم صراحتا گفتند که نحوه ترور دانشمندان هسته‌ای ایران از شیوه‌های جوخه‌های ترور رژیم صهیونیستی است. سایت وزارت خارجه رژیم صهیونیستی هم بارها اعتراف کرد که حذف دانشمندان هسته‌ای ایران به سود این رژیم تمام خواهد شد. بر این اساس و شواهد و تحلیل‌های مستدل دیگر «صیانت» از دانشمندان هسته‌ای کشورمان یک ضرورت تردید ناپذیر است که باید مسؤولان نهایت اهتمام را در رعایت آن به کار برند چراکه بدیهی است تهدید دانشمندان هسته‌ای ایران فقط به ترور 2 دانشمند خاتمه نمی‌یابد. در همین راستا، اتفاقی رخ داده که هوشیاری مسؤولان کشور در حفاظت از دانشمندان هسته‌ای کشورمان را ضروری می‌کند. مرکز تحقیقات هسته‌ای اروپا «سِِرن» (Cern)، نامزدی عضویت رژیم صهیونیستی در این نهاد را پذیرفت و این در حالی است که تعدادی استاد و متخصص هسته‌ای ایران، در این پروژه مشغول فعالیت هستند. به گزارش پایگاه خبری مشرق، رژیم صهیونیستی تا پیش از این، عضو ناظر سرن بود اما با این حال، در امور تحقیقات هسته‌ای سرن نیز مشارکت داشت. البته تا کنون ده‌ها تن از دانشمندان فیزیک هسته‌ای رژیم صهیونیستی، در این مرکز آموزش دیده و فعالیت کرده‌اند و این رژیم در همه همایش‌ها و نشست‌های سرن نیز حضور فعال دارد که با عضویت رسمی آن، چرخه حضور صهیونیست‌ها در این پروژه هسته‌ای بین‌المللی تکمیل می‌شود. پروژه هسته‌ای خاورمیانه‌ای «سزامی» در سال 2002 میلادی با الگوگیری از آزمایشگاه سرن، در اردن راه‌اندازی شد و «هرویگ شوپر»، رئیس سزامی، پیش از انتصاب به این سمت، مدیریت پروژه «سرن» را بر عهده داشته است. تا کنون به ترتیب 2 نماینده جمهوری اسلامی ایران در پروژه سزامی به نام‌های دکتر مسعود علیمحمدی و دکتر مجید شهریاری، به علت شناسایی آنها توسط جاسوسان رژیم صهیونیستی در پروژه سزامی، هدف ترور قرار گرفته و به شهادت رسیده‌اند. گفته می‌شود طرف‌های عضو در شورای مدیریت شرکتی سرن، از صلاحیت رأی دادن و تصمیم گیری برخوردار هستند. طرف‌های عضو 10 میلیون دلار حق عضویت پرداخت می‌کنند. شرکت‌های طرف‌های عضو دارای فناوری پیشرفته هسته‌ای، می‌توانند در مناقصات هسته‌ای که به سرن واگذار می‌شود، مشارکت کنند. رژیم صهیونیستی می‌تواند تا میزان 600 هزار فرانک سوییس در مناقصات واگذارشده به سرن شرکت کند. عضویت در سرن به معنی رشد و توسعه علمی و فنی و تکنولوژیک اعضا در بخش علوم هسته‌ای است. پیش از این، «حسین محمدی‌دوستدار» رئیس مرکز مطالعات و همکاری‌های علمی بین‌المللی (ISMO) وزارت علوم، تحقیقات و فناوری در گفت وگویی با روزنامه جام جم تاکید کرده بود: «سرن نوعی شتابگر متفاوت است كه می‌تواند شرایطی مشابه آنچه چند میلی ثانیه پس از انفجار بزرگ در جهان رخ داد را شبیه‌سازی کند». وی افزوده بود: «دانشمندان در این آزمایشگاه به جست‌وجوی نشانه‌هایی از ذرات غیرالکترونی که در درک درست از فیزیک بسیار حیاتی به‌شمار می‌روند، خواهند پرداخت؛ بنابراین سزامی یک پروژه مشترک با چند کشور خاورمیانه است ولی سرن پروژه‌ای اروپایی است که فقط کشورهای اروپایی حق عضویت در آن را دارند و البته در کنار کشورهای عضو بعضی از کشورها یا سازمان‌های بین‌المللی که عضویت آنها امکان‌پذیر نیست یا تاکنون عملی نبوده عضو ناظر این پروژه محسوب می‌شوند و علاوه بر این، دانشمندان 220 موسسه و دانشگاه از کشورهای غیرعضو، از جمله جمهوری اسلامی ایران هم می‌توانند از امکانات این آزمایشگاه بزرگ به عنوان همکار استفاده کنند و در کل این گروه‌ها می‌توانند با پرداخت هزینه‌های مشخص در انجام آزمایشات یا ساخت قطعات آزمایشگاه‌های سرن مشارکت کنند. به عنوان مثال در حال حاضر کشور ما در زمینه ساخت برخی اجزای این پروژه در آزمایشگاه CMS همکاری می‌کند. در نتیجه سعی می‌کنیم در مراحلی که می‌توانیم و نیاز داریم بودجه را بیشتر کنیم و هر جایی که مهم‌تر است سرمایه‌گذاری کنیم تا به این طریق تجربیات و اطلاعات بیشتری دریافت کنیم». رئیس مرکز مطالعات و همکاری‌های علمی بین‌المللی وزارت علوم ادامه داده بود: «به نظر می‌رسد که سرن، همانند یک کتابخانه است که ما با پرداخت این حق عضویت می‌توانیم از اطلاعاتش بهره‌مند شویم. به‌دلیل اینکه هیچ کشوری به جز کشورهای اروپایی نمی‌توانند عضو سرن شوند، سایر کشورها مانند ایران با توجه به میزان بودجه‌ای که به این پروژه اختصاص می‌دهند، می‌توانند از امکانات پروژه استفاده ببرند».