صبح سينمايي

دیروز صبح، سینمایی‌نویسان مطبوعات و خبرگزاری‌ها دور هم جمع شده بودند تا نخستین نشست هم‌اندیشی بین آنها شکل گیرد و خود را برای برگزاری نخستین جشن رسانه‌های سینمایی آماده کنند. اهمیت این نشست از این جهت بود که همواره در مجامع سینمایی سهم رسانه‌ها به کارت دعوت و احیانا احترام خرد و جزء و توقع بسیار بالای برگزارکنندگان برای پوشش خبری مناسب خلاصه می‌شد اما این بار خود رسانه‌های سینمایی جمع شده بودند تا خود برای سینمای کشور همفکری کنند. مرسوم است در همه کشورهای دنیا که رسانه‌های سینمایی به عنوان عنصر موثر و محوری مسیر حرکت جریان فرهنگی را مدیریت ‌کنند. این تاثیر تا حدی است که در سینمای غرب به پشتوانه رسانه‌ها سرنوشت موفقیت یا عدم موفقیت آثار سینمایی مشخص می‌شود. در این میان همواره درکشور ما رسانه‌ها ابزاری در دست برخی فیلمسازان و جریانات سینمایی قرار گرفته و مسیر حرکت مورد نظر آنان توسط این سینمایی نویسان اجرا می‌شود.

اما آیا جایگاه واقعی اهالی رسانه‌های سینمایی اینجاست؛ جایگاهی منفعل در معادلات و مراودات سینمایی یا جایگاه محوری و کلیدی طی مسیر پرپیچ و خم سینما؛ آیا نباید از این اهالی توقع داشت که پشتوانه سینمای ملی باشند و خود را وارد بازی‌های جانبی برخی نکنند؟ قطعا همین‌طور است و این مهم تحقق نمی‌یابد مگر با هم‌افزایی ناشی از هم‌گرایی و همراهی رسانه‌های سینمایی. این فرصت احقاق حق رسانه‌هاست که دور هم جمع شوند و تدبیر کنند. نشست هم‌اندیشی سینمایی‌نویسان هم از این جنس جلسات بود با این تفاوت که برخی از مدعوین بنا بر عادت همیشه آمده بودند برنامه را پوشش دهند اما دیدند خود صاحب جلسه‌اند، بحث کردند، به چالش کشیدند، تشویق کردند و اعلام آمادگی کردند؛ اعلام آمادگی برای یک اتفاق بزرگ و آن هم میزبانی جشنی پیش از جشنواره فجر به هدف اعلام همراهی و آمادگی کمک به سینمای کشور فارغ از هر جریان مرسوم و معادلات شناخته شده گذشته فقط با محوریت سینما و رسانه‌های سینمایی. اما این آغاز راه است. خیلی از کسانی که میهمانی خانوادگی خود را به اسم اهالی رسانه‌های سینمایی برگزار می‌کردند رو ترش خواهند کرد، خیلی از کسانی که تا به امروز از دور هم جمع نشدن رسانه‌های سینمایی سود می‌بردند ناراحت خواهند شد. خیلی‌ها از این همراهی خشنودند و حسرت می‌خورند که چرا زودتر بروبچه‌های سینمایی‌نویس دور هم جمع نشدند و خیلی‌های دیگر می‌کوشند که این ضیافت رسانه‌ها بازویی برای سینمای کشور باشد. در این میان، سخت‌ترین بخش موضوع بر دوش رسانه‌هاست. آنها که این بار باید در مقام میزبان، پذیرای اهالی سینما باشند؛ میزبانی که همه می‌دانند سر منشأ همه تحولات سینماست، میزبانانی که این بار تلاش می‌کنند خود بخشی از کارهای انجام نشده را انجام دهند. باید منتظر ماند و تا روز برگزاری جشن (بیست و دوم دی) صبر کرد.