گروه ورزشي:
خبر کاملا قابل پیش‌بینی بود، اینکه غلام پیروانی پس از گذراندن مراسم عاشورای حسینی تصمیم خودش را بگیرد و از تیم امید کناره‌گیری کند. البته شاغلام تا همین دیروز وقتی از او می‌پرسیدی که کار به کجا می‌رسد ته دلش 5 درصدی را باقی می‌گذاشت و با بیان اینکه 95 درصد از تیم امید می‌رود با شک و تردید همه چیز را به آخر هفته موکول می‌کرد. تا اینکه تماس او با علی کفاشیان و عدم پاسخ از سوی رئیس فدراسیون فوتبال که در جلسه بوده است پیروانی را وادار می‌کند تا در تماسی با دفتر کفاشیان اعلام کند که به دلیل بیماری نمی‌تواند از شیراز به تهران بیاید. جرقه همان موقع زده شد و علی کفاشیان که اطلاع دقیقی از اتفاقات انجام شده نداشت پس از مطالعه کوتاه در سایت‌های خبری این واکنش را نشان می‌دهد که با استناد به حرف‌های مطرح شده غلام پیروانی، او موافق كناره‌گيری‌اش از سرمربیگری تیم امید است. هر چه بوده و هر اتفاقی هم که افتاده، حتی اگر سوءتفاهم باشد، غلامحسین پیروانی صبح دیروز دوشنبه با اعلام این خبر از سرمربیگری تیم امید کناره‌گیری کرد و گفت:« از فدراسیون فوتبال، کمیته فنی و تمام کسانی که در طول 2 سال گذشته از من حمایت کرده‌اند تشکر می‌کنم و امیدوارم تیم امید در ادامه راه موفق باشد. من به احتمال 95 درصد جدایی‌ام از تیم امید قطعی است و ایمان داشته باشید که این بار دیگر از تصمیمم بر نمی‌گردم. امیدوارم که فدراسیون فوتبال تا 2 ماهی که به بازی‌های مقدماتی المپیک لندن باقی‌است یک مربی توانمند برای این تیم انتخاب کند». پیروانی در پایان گفت: «تصمیم خود را ظرف امروز یا فردا به فدراسیون فوتبال اعلام خواهم کرد و حرف‌های بسیاری برای گفتن دارم که در آینده آنها را بازگو خواهم کرد». این اتفاق در حالی افتاده که قرار است جلسه ويژه كميته فني فدراسيون فوتبال براي بررسي شرايط تيم اميد روز چهارشنبه برگزار شود. بیان این جمله کمی تکراری است اما باید با ضرس قاطع گفت، از اینگونه اتفاقات تنها در ایران می‌افتد و حتی کشورهای حوزه خلیج‌فارس که تخصص بالایی در اخراج مربیان خود دارند در فاصله کمتر از 2 ماه تا بازی‌های مقدماتی بزرگ‌ترین رویداد جهان، سرمربی خود را عوض نمی‌کنند. تقریبا 2 ماه دیگر تیم امید ایران باید نخستین بازی خود در مرحله مقدماتی المپیک را مقابل قرقیزستان انجام دهد. همه تیم های حاضر در این گروه اردوهای خود را از هفته‌های آتی شروع می‌کنند و بازی‌های تدارکاتی آنها مشخص است. اما تیم امید ایران نه تنها این کارها را انجام نداده است بلکه از داشتن یک سرمربی ششدانگ هم محروم است. همین اتفاقات است که باعث می‌شود حسرت‌ها زیاد و خدای ناکرده داغ نرفتن به المپیک 40 ساله شود. علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال با اتفاقی که برای تیم امید افتاده، می‌گوید: «پيشنهاد كردم پیروانی به كارش ادامه دهد اما بعد كه با او صحبت كرديم، از ما درخواست كرد ديگر در تيم اميد نباشد و ما هم اين موضوع را پذيرفتيم. البته چون اين وسط كميته ملي المپيك نيز وجود داشت، امكان داشت پيرواني به خاطر اختلافاتش با آنها دوباره دچار مشكلاتي شود. براي او آرزوي موفقيت كردم و اميدوارم موفق باشد». کفاشیان با اشاره به اینکه وقت محدود است و آنها زمان زیادی برای انتخاب جانشین ندارند، ادامه می‌دهد: «قرار است كار به صورت موقت آغاز شود تا يك مربي خوب را براي تيم اميد پيدا كنيم. در كميته تيم‌هاي ملي اين موضوع را بررسي مي‌كنيم. در حال حاضر به معيني ماموريت دادم از برنامه‌هاي پيش‌رو گزارشي تهيه كند تا به تعيين مربي برسيم اما كار را متوقف نمي‌كنيم. پس از مشورتي كه با كميته ملي المپيك داشتيم، تصميم گرفتیم گزينه خوب خارجي را انتخاب كنيم».
چالشی بزرگ رو در روی فدراسیون فوتبال
به تمام این قضایا باید تیم بزرگسالان را هم اضافه کرد. قطبی بدون‌شک پس از جام ملت‌ها رفتنی است و از آن پس سر تیم ملی بزرگسالان هم بی‌کلاه خواهد ماند. تمام این قضایا فدراسیون کفاشیان و عملکرد او را زیر ذره‌بین قرار داده است و فقط کافی است تا تیم بزرگسالان در جام ملت‌های آسیا نتیجه نگیرد و پس از آن هم امیدمان در صعود به المپیک ناامید شود. آقای کفاشیان! آن زمان دیگر هیچ‌چیز قابل توجیه نخواهد بود.