نگاهی گذرا بر بیانیه‌های 18گانه موسوی و آمیختن آن با تحولات یک سال گذشته کشور، مبین این نکته راهبردی است که تلاش او برای صدور بیانیه‌ای جدید، آخرین پلان از خیمه‌شب‌بازی‌های ابلهانه هلهله‌کنان عصر عاشورای 88 نبوده و نخواهد بود. حقیقت خنده‌دار تلخی است اما باید پذیرفت، یک سال سکوت حکیمانه دوستداران انقلاب اسلامی و متقابلا ابرام یزیدیان بر بی‌دینی‌های ضدعاشورایی خود، گواه روشنی است بر آنکه سران فتنه و سبزهای اموی که به اعتبار نفاق پیدا و پنهانشان، مهر الهی بر قلب سیاه آنان زده شده، از یک‌سو، بردباری انقلاب اسلامی را «جاهلانه» به ضعف نظام و قوت اجتماعی خود(!) تفسیر به رای کرده و از دیگر سو این بردباری‌ها، سران فتنه را به همراهی صمیمانه بیشتر با استکبار جهانی و انجام شیطنت‌های آخرت‌سوز جدید‌تری تشویق کرده است؛ طوری که حتی حماسه «9 دی» و انذارهای قرآنی
رهبر حکیم انقلاب و عبرت‌های عاشورایی نیز نتوانسته است آنان را از خواب غفلت شیطانی‌شان بیدار سازد. به‌طور طبیعی عدم برخورد قضایی با سران نانجیب فتنه، زمینه پیدایی این توهم مضحک را نزد برخی اشخاص جاهل فراهم آورده است که مثلا نظام دینی از برخورد جدی با سران فتنه واهمه(!) دارد و یا در صورت کوچک‌ترین اقدام برای برخورد قانونی با آنان، فتنه‌ای گسترده‌تر از سال گذشته کشور را فراخواهد گرفت. باید با نهایت تاسف گفت، این کوردلانِ جاه‌طلبِ منزوی، از درک این حقیقت بدیهی عاجزند که انقلاب اسلامی ایران که استمرار نهضت عاشورای سال 61 هجری است از چنان ظرفیت اجتماعی– سیاسی‌ای برخوردار است که بتواند به راحتی مسخره‌بازی‌های چندش‌آور چند لیبرال فمینیست‌زده منافق را با دیده اغماض بنگرد. به هر ترتیب، روسیاهان عصر عاشورای سال پیش که کماکان در بزم شیطان بزرگ، آمریکا‌ی استعمارگر خوش‌رقصی می‌کنند، از فهم این حقیقت دینی عاجزند که امت حسینی ایران که دانش‌آموخته مکتب پرشور زینب کبری(س) است، از چنان عظمت روحی‌ای برخوردار است که حتی به افراد معلوم‌الحالی همچون میرحسین نیز اجازه تنفس می‌دهند. البته صبر انقلابی، مفهوم نوینی است که پاسداران انقلاب اسلامی در 30 سال گذشته در پای مکتب آموزنده حضرت روح‌الله(ره) مشق آن را بارها و بارها با خون سرخ خود بازنویسی و با سعه صدر انقلابی‌شان، منافقان کج‌اندیش بدذات را رسوا کرده‌اند. در واقع سران فتنه هرگز نمی‌توانند بفهمند که اگر تا دیروز امت حزب‌الله برای رضای خدا خون می‌داد، امروز چگونه برای رضای خدا و پاسداری از نهضت حسینی، زینب‌وار خون دل می‌خورد تا کاروان زینب(س) همچنان پایدار و پویا به راه پرفراز و نشیب خود ادامه دهد.
در مقطع کنونی سران فتنه باید بدانند، صبر انقلابی مردم هم حد و اندازه‌ای دارد و چنانچه آنان به لاابالی‌گری‌های سیاسی- اجتماعی خویش ادامه دهند، قهر انقلابی ملت بزرگ ایران خرمن هستی ناچیزشان را به باد نیستی خواهد سپرد. به هر حال عبرت‌های عاشورا به ما می‌آموزد، عاقبت سوءاستفاده از نجابت حسینی، سرنوشت شومی همچون سرنوشت نکبت‌بار عمر بن سعد را برای یزیدیان عصر کنونی رقم خواهد زد. پس کاملا عاقلانه می‌نماید که در آستانه سالروز حماسه تاریخی و بی‌سابقه 9 دی، سران فتنه توبه‌ای نصوح کنند. البته کاملا واضح است، از منظر مردم فهیم ایران اسلامی، خداجو نامیدن رقاصان بدبخت عصر عاشورای تهران و دفاع از اراذل و اوباش بهایی و وهابی‌های صهیونیست‌‌منشِ تروریست و نهایتا دور شدن از دامن پرعطوفت نظام الهی ایران اسلامی، بزرگ‌ترین مجازات و تنبیه – فعلا - دنیوی برای سران فتنه‌جو است؛ 9 دی 88، روز تجلی بصیرت ملت در سایه ولایت فقیه بود و کاش؛ سران فتنه با دیدن خشم انقلابی همراه با بینش مردم در این روز، از اقدامات اسرائیل شادکن خود، دست می‌کشیدند؛ شاید ملت از تقصیرات‌شان می‌گذشت؛ ولی امان از عنادورزی با حق و تبعیت محض از فرامین شیطان...!