مسعود ده‌نمکی:
وقتی اخراجی‌ها کلید خورد در مصاحبه‌ای گفتم: «امیدوارم سیاستمداران جنبه شوخی را داشته باشند.» همین جمله موجب شد در هر برخورد و تماس تصادفی که با سیاستمداران پیش می‌آید این سوال طرح شود که با من در کجای فیلم شوخی شده؟ و من او را در پاسخ به خود فیلم ارجاع می‌دهم. وقتی در زمان اصلاحات، فقر و فحشا را ساختم رسانه‌های وابسته به جریان حاکم به فیلم حمله می‌کردند و آن را در مسیر تخریب دولت معرفی می‌کردند. این در حالی بود که خود آنها زمانی تیتر حراج انسان در فجیره را می‌زدند...! حالا هم جالب است همین بادمجان دور قاب‌چین‌ها هنوز فیلم ساخته نشده برای شخصیت‌های آن مصداق‌یابی و مشابه‌سازی می‌کنند و شروع به تهیه آتش کرده‌اند. این در حالی است که به اسم طنز در آثار رفقای خود زمین و زمان را به هجو می‌کشند. این هم آزادی بیانی است که فقط باید در اختیار آنها باشد و اگر کس دیگری از هنر در مسیر ایدئولوژیش بهره برد، باید مورد حمله قرار داد. نخیر، «اخراجی‌ها-3» قصه آدم‌های انتخابات ۸۸ نیست، قصه خود ماست، شخصیت‌ها چنان درهم آمیخته شده‌اند که مفاهیمی فراتر از اسم‌ها در نظر بیاید. اگر این تحلیل برخی سایت‌ها مبنای عقلانی داشته باشد پس حتما اسم سیدمرتضی هاشمی در فیلم نیز باید جانبداری از جناب هاشمی باشد! با تمام این حرف‌ها خود را برای تیرهای زهرآگین قلم‌هایشان آماده کرده‌ام و اعتقاد دارم اگر روزی به من یا کارم فحش ندهند، من هم شده‌ام یکی مثل دیگران. هنر پرسشگر همین است، باید بدانی برایت فرش قرمز پهن نمی‌کنند. چند وقت پیش نویسنده روزنامه «شرق» کلید این جنگ تمام عیار را فشرد و فیلم ساخته نشده را نقد کرد؛ همان کسی که در فرهنگسرای انقلاب گفته بود به هر قیمتی نباید گذاشت اتفاق اخراجی‌ها تکرار شود و این عنوان‌داری را باید شکست حتی با ساخت فیلم‌های عوام‌پسندانه توسط روشنفکران!