معضل آلودگی هوای تهران یک معضل و عوامل آلودگی‌زا هم مشخص است، با توجه به شرایط جوی که هم‌اکنون در تهران حاکم است، هر قانون و عاملی که موجب کاهش تردد وسایل نقلیه در خیابان‌ها شود بدون شک در کاهش آلودگی هوا موثر است. کاهش تردد وسایل نقلیه برای پایین آمدن آلودگی هوا یک روش علمی است که در کمیسیون بهداشت و درمان مجلس هم مورد بحث و بررسی قرار گرفت، هرچند برخی این موضوع را مطرح نمی‌کنند اما 70 درصد آلودگی هوای تهران به وسایل نقلیه متحرک بازمی‌گردد. ذرات معلق، مونوکسید کربن، اکسیدهای ازت و اکسید گوگرد همه از وسایل‌نقلیه متصاعد می‌شوند، البته راه‌حل علمی این نیست که به مردم بگوییم ماشین نیاورند اما وقتی چاره‌ای نیست و سلامتی مردم در خطر است استفاده از چنین راهکارهایی حکم مسکن را دارد. می‌توان گفت، مشکلاتی که آلودگی هوا برای افراد به‌وجود می‌آورد، آنی نیست، واقعا خیلی‌ها هم‌اکنون متوجه قضیه نمی‌شوند اما وقتی ذرات معلق در داخل ریه انباشته شود پس از گذشت 3 یا 4 سال موجب تشدید بیماری‌های آسمی و بروز انواع بیماری‌های دیگر خواهد شد، بنابراین هر عامل یا تصمیمی که بتوان توسط آن مسائل حاشیه‌ای و جانبی آلودگی هوا را برای مردم به حداقل رساند مطلوب و در کاهش آلودگی موثر است. پیش از اینکه آلودگی لندن در کشور ما رخ دهد باید به فکر اتخاذ تصمیمات موثر باشیم که یکی از این تصمیمات تاکید بر ارتقای کیفیت خودروهاست که متاسفانه خودروسازان به آن توجهی ندارند و واقعا هیچ تحولی در خودروها ایجاد نکرده‌اند. تصمیم دیگر می‌تواند توسط شرکت نفت اتخاذ شود که باید سوخت استاندارد تامین کند، ضمن اینکه توقع داریم دولت در این وضع اعتبار بیشتری را به مترو پرداخت کند تا مترو فعال‌تر شود. باید توجه داشت که برای حل این مشکل باید در جاهایی که لازم است مانند بودجه سال 90 به لحاظ اعتباری و موظف کردن دستگاه‌ها به اقدامات عملی در این باره تاکید شود و به موازات اینکه کارهای مسکنی و فوری انجام می‌دهیم، کارهای میان‌مدت و درازمدت هم انجام دهیم تا در یک برنامه زمانبندی شده 8-7 ساله مشکل آلودگی هوا در حدی که هم‌اکنون شاهد آن هستیم، نداشته باشیم.
* نایب رئیس کمیسیون بهداشت و درمان مجلس