جلال چراغپور*:
چه می‌شود گفت؟ کار طوری از دست فدراسیون در رفته که خودشان هم سردرگم شده‌اند. هومن افاضلی از دانش تئوری و عملی خوبی برخوردار است اما آنچه این انتخاب را زیر سوال می‌برد نحوه انتخاب اوست. تیمی که در بازی‌های آسیایی گوانگجو شرکت کرد از 3 حفره بزرگ رنج می‌برد. از این تیم اگر مهدی رحمتی، سیدجلال حسینی و غلامرضا رضایی را بگیرید به مشکلاتی می‌خورد که افاضلی یا هر فرد دیگری که هدایت این تیم را برعهده می‌گیرد باید این حفره‌ها را پر کند. ما گلری که بتواند جای رحمتی را پر کند نداریم و فاصله بین دروازه‌بان‌های امید با وی زیاد است. در خط دفاع هم این مشکل است. مساله بعدی این است که تیم فوق اساسا برای حمله طرحی نداشت. نخستین توصیه‌ای که به افاضلی می‌شود این است که این مورد را حل کند. سوم اینکه در دفاع تیمی هم برنامه‌ای دیده نمی‌شد و به همین دلیل در بازی‌های آسیایی گوانگجو 2 بازی آخر خود را باخت. مربیان تیم امید تصور نمی‌کردند که در بازی‌های آسیایی نتیجه نگیرند بنابراین با شرط اینکه اگر در این رقابت‌ها نتیجه بگیرند می‌توانند برای مقدماتی المپیک هم بمانند کار را دنبال کردند. این اشتباه اول فدراسیون بود چون آنها باید این پیش‌بینی را می‌کردند که اگر نتیجه نگیرند تا شروع نخستین بازی مقدماتی المپیک فرصتی برای انتخاب سرمربی جدید نیست. در واقع فدراسیون فوتبال مقابل یک عمل انجام شده قرار گرفت. فدراسیون اشتباه دوم را با انتخاب اخیر خود انجام داد. نه اینکه بخواهم بگویم افاضلی بی‌برنامه و ناکارآمد است. به هر حال او همیشه در جلسات کمیته فنی بوده و پای ثابت برنامه‌های تلویزیونی هم هست. فدراسیون فوتبال اخیرا دست روی هر چه گذاشته نتیجه نگرفته و دچار سردرگمی شده است. بازی‌های جام ملت‌های آسیا و مقدماتی المپیک را در پیش داریم. نمی‌دانم قطبی که خودم هم چندان نظر مساعدی به لحاظ فنی روی او ندارم چطور می‌خواهد در قطر نتیجه بگیرد در حالی که از 2 ماه قبل صحبت‌هایی مبنی بر کنار گذاشتن خود بعد از جام ملت‌ها شنیده است. به هر حال باید منتظر ماند و دید این فوتبال به کجا می‌رسد.
* مربي و كارشناس فوتبال