راز فوران استعدادها از نوکمپ چیست؟ پپ گوآردیولا که از 3 دهه پیش فوتبالش را از آکادمی بارسلونا آغاز کرده و از آنجا به تمام قله‌های فوتبال رسیده است، میگوید: تیم‌های پایه بارسا بهتر از همتایان خود در باشگاه‌های بزرگ رقیب در سراسر اروپا نیستند و تنها تفاوتشان در این است که به بچه‌های کم سن و سال زمان کافی برای بازی کردن می‌دهند. در حالی که 3 فارغ‌التحصیل آکادمی لاماسیا، لیونل مسی، ژاوی ارناندس و آندرس اینیستا به عنوان بهترین‌های سال 2010 برای حضور در مراسم توپ طلا به مقصد زوریخ چمدان می‌بندند، گوآردیولا پیشنهاد داده سایر بازیکنان بارسا هم که خیلی از آنها مثل 3 فوتبالیست برتر دنیا از کمپ لاماسیا برخاسته‌اند در این مراسم شرکت کنند. او که چندی پیش پیروزی 5 بر صفر بارسا در ال‌کلاسیکو را به «15 تا 20 سال» کار و فداکاری برای ساختن «یک سبک برتر بازی» در سیستم پایه بارسا تقدیم کرده بود، حالا هم از بخت خوش خود میگوید: «باعث خوش‌اقبالی است که ژاوی و اینیستا را از سنین خیلی پایین در اینجا داشته‌ایم».
اما یکی از انتقاداتی که این روزها به گوآردیولا می‌شود این است که از 3 خرید تابستانی‌اش داوید ویا، خاویر ماسچرانو و آدریانو فقط اولی به طور ثابت در ترکیب حضور دارد و 2 نفر دیگر که زمانی عضو کلیدی تیم‌های خود (لیورپول و سویا) بوده‌اند به عنوان بازیکن ذخیره استفاده می‌شوند. آدریانو که تا چند ماه پیش وزنه سویا در 2 جناح محسوب می‌شد حالا باید منتظر موقعیتی باشد تا به جای یکی از مدافعان راست یا چپ بارسا پا به زمین بگذارد اما با اینکه گزینه‌های تعویض با او اغلب جزو بازیکنان غیربومی آبی و اناری‌ها هستند اما چپ‌پای بزریلی معتقد است موفقیت تیم‌های پایه باشگاه کار را برای ثبات خریدهای جدید تیم سخت کرده است: «البته کار سخت‌تر شده ولی این رقابت همیشه وجود دارد، چون افرادی هستند که می‌خواهند خودشان را بالا بکشند».
سنت بارسا حضور حداقل 2 یا 3 بازیکن بومی در ترکیب 11 نفره بوده است اما از وقتی گوآردیولا تیم را به دست گرفته این نسبت بیشتر و بیشتر شده تا اینکه به دست‌کم 6 یا 7 نفر از ترکیب اصلی رسیده است. حتی بازی‌هایی بوده‌اند که صددرصد ترکیب ابتدایی‌اش محصول لاماسیا بوده‌اند. پپ کار سرمربیگری را از بارسای «ب» شروع کرد و بلافاصله پس از نشستن بر نیمکت تیم اول بارسا، سرجیو بوسکتس و پدرو رودریگس را با خود بالا کشید تا در همان سال اول با او در 7 جام قهرمانی پیاپی بارسا شریک شوند. تا پایان سال 2010 تیم او در 23 مسابقه پیاپی بدون شکست بوده که آخرین آنها تساوی بدون گل در بازی رفت جام پادشاهی مقابل آتلتیک بیلبائو بوده است. این نخستین باری بود که بارسا پس از 10 مسابقه پیروزی را در آغوش نکشید و پس از 22 بازی گلی به ثمر نرساند. خوآکین کاپاروس، سرمربی بیلبائو که بدون مهاجم بلندبالای ملی‌پوشش فرناندو یورنته هیچ امیدی برای پیروزی در نوکمپ نداشت با 4 دفاع تمام‌وقت و 6 هافبک از ابتدا تا انتها ستاره‌های بارسا را پرس کرد تا به نتیجه ایده‌آل خود یعنی تساوی بدون گل در زمین غول کاتالان دست یافت. البته پپ هم تازه از نیمه دوم مسی و داوید ویا را به زمین فرستاد. پدرو که حالا به بخشی جدایی‌ناپذیر از تیم پپ بدل شده میگوید: «شرم‌آور است، چون ما خوب بازی می‌کردیم اما آنها بهتر دفاع کردند. پیدا کردن فضا امشب بسیار دشوار شده بود و در ضمن در شوت‌هایمان دقت لازم را نداشتیم».
بدین ترتیب بارسلونا که در 10 بازی پیش از آن حریفانش را در مجموع 4-42 درهم شکسته بود مقابل شیرهای باسک به یک مانع جدی برخورد کرد. با این حال آنها از آغاز فصل تا تعطیلات کریسمس رکورد 21 پیروزی، 2 شکست و 4 تساوی را در تمام مسابقات رسمی‌شان بر جای گذاشته‌اند با تفاضل گل (16-77). حتی در فوتسال هم دیگر به ندرت تیمی پیدا می‌شود که در 27 مسابقه رسمی به چنین حجمی از گل دست یابد.
گوآردیولا هم معتقد است که تعداد بازی‌های درخشان شاگردانش در یک سال گذشته تا بازی با بیلبائو آنقدر زیاد بوده که به خاطر آوردن آنها کاری دشوار است اما در عین حال نگرانی او مشهود است، چرا که همیشه امکان دارد کوه یخ‌هایی ناشناخته سر راه یک تایتانیک سبز شوند و ناخدایی با مسؤولیت مثل پپ همیشه گوش به زنگ این خطر است: «ماه‌های پرفشار زیادی پیش روی ما هستند همراه با رقبایی بسیار دشوار و قدرتمند!» سخت بتوان باور کرد که منظور او از یکی از همین تیم‌های قدرتمند آتلتیک‌بیلبائو بوده باشد که در سال‌های اخیر همواره به‌سادگی مغلوب بارسلونا شده است. شیرهای باسک در یک هفته گذشته جایگاهی بهتر از مقام پنجم لالیگا آن هم درست 10 سال پیش نداشته‌اند و تنها شانس قهرمانی‌شان در جام پادشاهی را هم تیم پپ 2 فصل پیش در یک فینال یک‌طرفه برباد داد. اما اگر به عقب نگاه کنیم شاهد رقابتی فشرده و گاه خشونت‌بار بین 2 باشگاه نماد استقلال‌طلبان باسک و کاتالان خواهیم بود. اینکه خوآکین کاپاروس، سرمربی آندلوسی بیلبائویی‌ها هر 10 بازیکن خود را رودرروی ستاره‌های بارسا قرار می‌دهد تا فقط با آنها بجنگند و از دروازه خودی دور نگاهشان دارند، بدین‌معنی است که همواره چنین تفکر تخریبی بازی هنرمندانه آبی و اناری‌ها را تهدید می‌کند. گوآردیولا در این باره میگوید: «در طول این سال‌ها که با بارسا کار کرده‌ام، ما مقابل همه‌گونه سیستمی بازی کرده‌ایم و همواره تیمی که محکوم به حمله کردن به بهترین شکل ممکن بوده است ما بوده‌ایم و بس!»
اما در حالی که بازی برگشت 2 تیم در نخستین هفته سال 2011 میلادی در سان‌مامیس بیلبائو برگزار خواهد شد، نتیجه آن می‌تواند کارکردی دوگانه برای 2 نمایش متفاوت از سوی پپ و شاگردانش را داشته باشد. حذف شدن در جام حذفی به معنای پاره شدن رشته رکوردهای افسانه‌ای این فصل بارسا و از دست رفتن موقعیت تکرار سه‌گانه فصل 9-2008 است اما از طرف دیگر به کاتالان‌ها این فرصت را می‌دهد تا بدون دغدغه بازی مرحله بعد جام پادشاهی همگی با هم به زوریخ سفر کنند تا مراسم توپ طلای جهان 2010 را تبدیل به مراسم انتخاب بهترین استعداد آبی و اناری‌های برخاسته از لاماسیا کنند.