گرد و غبار صحرای کربلا که فرو مینشیند خواص بیبصیرت جا مانده از قافله حسین(ع) به جای توبه و بازگشت به دامن پر مهر و عطوفت ولایت و جبران قصور گذشته با لجاجتی نکبت بار و توجیهاتی ابلهانه به موجهسازی رفتارهای ولایتگریز خویش میپردازند. این نامردان خودخواه آلوده به هوای نفس که هنوز نتوانستهاند معنای واقعی آزادی و آزادگی را در آخرین کلام مولا حسین (ع) دریابند در لابه لای توجیهات غلطانداز خویش ظلم مضاعفی بر ولایت روا میدارند و خواسته یا ناخواسته در دامی گرفتار میشوند که جز تبرئه عملکرد یزید و یزیدیان نتیجه دیگری بر آن نمیتوان متصور بود. آنان ضمن پرهیز از اعلام برائت علنی از اعوان و انصار یزید، شیطانوار در درستی و حقانیت راه امام حسین(ع) تشکیک ایجاد میکنند.در حقیقت خواص بیبصیرت ناجوانمردانه برای رفع اتهام از خویش و پردهاندازی بر عملکرد غلط، بیشرمانه و البته افراطیتر از یزیدیان اتهامات عقیدتی نوینی را بر امام شهید(ع) و یاران وفادارش وارد میسازند که طبیعتا زخم این نامردیها عمیقتر و سهمگینتر از زخم شمشیرهای آخته یزیدیان است. یاوهگوییهای شماتت بارخواص بیبصیرت داغ دل تازهای بر کاروان زینبیان وارد میسازد و در این بین عوام سادهاندیش هم که بهطور طبیعی جز چراغ امامت وسیله دیگری برای تشخیص حق از باطل ندارند در دنباله روی کور از خواص دنیازده، درگیر بیراههای میشوند که سقوط در تباهی و تلخکامی دنیوی و اخروی از بدیهیترین نتایج روشن آن است. بدینترتیب در عصروحشی گریهای شامیان حرامی و نامردیهای کوفیان سنگدل و سکوت تلخ اهالی مدینه و روزمرگیهای ساکنان مکه معظمه! خواص بیبصیرت دنیازده سنگ بنای تحریف در روایت داستان غمبار حادثه تاریخساز و تحولآفرین کربلایی را بنا مینهند که زینب کبری(س) این شیر زن دانش آموخته مکتب زهرای اطهر(ع) با قامتی به بلندای تاریخ بشریت
یک تنه و سرافراز بار سنگین پرچمداری آن و دفاع از ولایت را در صحرای سوزان نینوا بر دوش میکشد و در کاخ سبز یزیدیان همچون برادر رشیدش ابوالفضل العباس(ع) با جان و دل به دفاع از راه نورانی ولایت و امامت میپردازد. میگویند تاریخ چیزی جز تکرار مکررات نیست و شاید امام علی(ع) تاریخ را تنها به دلیل همین تکراری بودن حوادثش منشا عبرت و عبرتآموزی میدانند. حدود1400 سال بعد در ایران سلطنتزده! حضرت روحالله(ره) زیر لوای سرخ تشیع علوی ندای اسلامخواهی سر میدهد و نهایتا نظام اسلامی را احیا میکند. 30 سال بعد فتنهجویان منافق، فتنهای گسترده تدارک میبینند تا شاید تومار اسلامخواهی مردم را در هم بپیچند اما مردم ایران اسلامی با هدایت حکیمانه مقام معظم رهبری فتنهجویان را سر جایشان مینشانند. در این میان برخی خواص بیبصیرت در دام زن و فرزند و برخی دیگر در دام حب مقام و جاهطلبیهای بیپایان گرفتار شده و از همراهی با امت حزبالله باز میمانند و دانسته یا نادانسته آتش نیستی بر خرمن 50 ـ 40 سال مبارزه خویش با رژیم طاغوت میاندازند.
بگذریم! بهانه هرچه که باشد بالاخره دلیل خوبی است که خواص دنیازده بیبصیرت را از همراهی با ولایت و امت باز دارد. اینبار نیز تاریخ تکرار میشود. وقتی گرد و غبار فتنه فرو مینشیند خواص بیبصیرت که قافیه را کاملا باختهاند لجوجانه ضمن پرهیز از اعلام برائت علنی از اعوان و انصار فتنهجویان یزیدی، شرمسارانه در درستی و حقانیت راه ترسیم شده از سوی ولایت تشکیک ایجاد میکنند و هر روز با کلام رنگ و لعابدار جدیدی به توجیه رفتارهای غیرموجه خود و البته شماتت زینبیان میپردازند و حتی زمانی که فتنهجویان بیدین در عصر عاشورا هلهله شادی سر میدهند این خواص بیبصیرت ورشکسته حتی از صدور یک بیانیه چند سطری در محکومیت فتنهگران خودداری میکنند تا همگان بدانند که این خواص بیبصیرت میراثداران همان خواص بیبصیرت جامانده از قافله کربلا هستند و متاسفانه حماسه 9دی و 22 بهمن 88 هم این خواص خود به خوابزده را بیدار نمیسازد.