به یقین یكی از خبرهایی كه در آستانه جام‌جهانی ۲۰۱۰ همه نگاه‌ها را به خود جلب كرد مصدومیت دیوید بکام قبل از آغاز این رقابت‌ها بود. بی‌شك دیوید بکام یكی از خبرسازترین بازیكنان طول تاریخ فوتبال جهان بوده است. چه زمانی كه در منچستر‌یونایتد حضور داشت و با سرالكس فرگوسن، خبرنگاران و تماشاگران درگیر شده و خبرسازی می شد و چه زمانی كه به رئالمادرید رفت و در آنجا موجب به وجود آمدن اخبار متنوع شد. او با یك قرارداد جنجالی و بحث‌برانگیز از رئالمادرید به لس‌آنجلس گالكسی پیوست و پس از مدتی حضور در MLS ترجیح داد به فوتبال اروپا بازگردد و به همین دلیل به محض دریافت پیشنهاد به صورت قرضی به میلان ایتالیا پیوست. او پس از مدتی حضور در این تیم به ناچار به لس‌آنجلس گالسكی بازگشت اما دوباره فیلش یاد هندوستان كرد و به میلان آمد. در همین تیم بود كه در آستانه جام‌جهانی مصدوم شد و حضور در این دوره از رقابت‌ها را از دست داد. فابیو كاپلو هم برای اینكه تیمش، هم از لحاظ روحی و هم از لحاظ تجربی در سطح خوب و بالایی قرار بگیرد تصمیم گرفت دیوید بکام را با خود به آفریقای‌جنوبی ببرد. در اینجا و در پایان سال می‌خواهیم لحظات خوب، بد و زشت دیوید بکام با فوتبال انگلستان را مرور کنیم زیرا او بار دیگر به فوتبال جزیره برگشته است.
۲۶ ژوئن ۱۹۹۸
بکام در آن زمان یك بازیكن ۲۳ ساله و جوان بود كه به همراه شیرهای جزیره راهی جام‌جهانی ۱۹۹۸ فرانسه شده بود. وی در بازی نخست تیمش مقابل تونس تنها نظاره‌گر بازی هم‌تیمی‌هایش بود و هرگز از سوی گلن هادل مربی وقت انگلستان اجازه حضور در زمین را پیدا نكرد. او در بازی دوم مقابل رومانی از اواسط نیمه دوم به میدان آمد و برای تیمش بازی كرد. بکام در دیدار مقابل كلمبیا از ابتدا در زمین حاضر شد و نخستین گل ملی‌اش را در این رقابت‌ها به فرید موندراگون، دروازه‌بان كلمبیا زد تا به نوعی به هادل بفهماند كه وی نباید در ۲ بازی آغازین روی نیمكت حضور پیدا می‌كرده است.
۳۰ ژوئن ۱۹۹۸
این تورنمنت هرگز از خاطره فوتبالدوستان پاك نمی‌شود حتی اگر از خاطره ها هم پاك شود قطعا یك رخداد خیلی تلخ در دوران ورزشی بکام به‌شمار می‌آید و وی هرگز نمی‌تواند آن‌را فراموش کند. او در بازی دور دوم این رقابت‌ها مقابل آرژانتین از سوی قاضی میدان با كارت قرمز جریمه شده و از زمین مسابقه اخراج شد. بکام به دلیل اینكه پس از افتادن روی زمین از پشت با لگد به پاي دیه‌گو سیمونه كوبید از زمین مسابقه اخراج شد و تیمش در این دیدار در ضربات پنالتی از دور رقابت‌ها كنار رفت، پس از این مسابقه وی به یك چهره منفور نزد هواداران این تیم تبدیل شد. روزنامه‌ها هم تا می‌توانستند علیه وی مقاله و مصاحبه چاپ كردند.
۱۲ ژوئن ۲۰۰۰
در بازی‌های یورو ۲۰۰۰ بود كه هواداران انگلستان با حواشی همیشگی‌شان این بار برای دیوید بکام داستان‌ساز شدند. در بازی مقابل پرتغال در حالی كه انگلیسی‌ها با نتیجه ۲ بر صفر از حریف خود پیش بودند با دریافت ۳ گل از آنها بازی برده را در نهایت با باخت ۳ بر ۲ عوض كردند. پس از این بازی یكی از هواداران به دیوید بکام گفت: امیدوارم كه تنها فرزندت از بیماری سرطان بمیرد. او كه تنها یك پسر داشت بشدت عصبانی و با وی درگیر شد. در آن زمان كوین كیگان به عنوان سرمربی شیرهای جزیره فعالیت می‌كرد و در برابر رسانه‌ها كار دیوید بکام را تقبیح كرد.
۱۵ نوامبر ۲۰۰۰
وی در این سال برای كسب عنوان كاپیتانی انگلستان بسیار تلاش كرد و خیلی علاقه داشت تا بازوبند كاپیتانی شیرهای جزیره را روی دستان خود ببندد. به همین منظور درگیری‌های زیادی هم با كادر فنی آن زمان تیم ملی كشورش داشت. او در بازی دوستانه تیمش مقابل ایتالیا كه با گل گنارو گتوسو به سود حریف تمام شد توانست بازوبند كاپیتانی را بر بازوهایش ببندد و تا جام‌جهانی ۲۰۰۶، ۵۹ بار عنوان كاپیتان شیرهای جزیره را یدك بكشد.
اكتبر ۲۰۰۱
بکام در این سال هم به عنوان یكی از ملی‌پوشان انگلستان انتخاب شد. انگلیسی‌ها كه تنها به یك نتیجه تساوی مقابل یونان نیاز داشتند، موفق شدند در اولدترافورد به این كار فائق آیند. آنها همچنین آلمان را در شهر مونیخ با نتیجه تحقیركننده ۵ بر یك شكست دادند تا با احتساب یك تساوی مقابل یونان راهی جام‌جهانی ۲۰۰۲ شدند. بکام در آن دوره از بازی‌ها به عنوان یار كلیدی ۳ شیرها به حساب می‌آمد. تدی شرینگهام كه تازه وارد بازی شده بود روی ارسال بکام موفق به زدن گل تساوی شد اما یونانی‌ها بازی را با نتیجه ۲ بر یك عوض كردند. باز هم این پایان ماجرا نبود و بکام در روزهای خوبش توانست از فاصله نسبتا دوری با یك ضربه سركش دروازه یونان را بگشاید تا به نوعی اسون گوران اریكسون سرمربی وقت انگلستان را كه خوشحال کند.
۷ ژوئن ۲۰۰۲
بکام كه آن روزها دوران اوجش را سپری می‌كرد و برای منچستری‌ها هر روز یك افتخار جدید می‌آفرید برای حضور در لیگ قهرمانان اروپا به همراه شیاطین‌‌سرخ مقابل دپورتیوو لاكرونیا خودش را آماده می‌كرد. وی در ماه آوریل در این دیدار حضور یافت و روی تكل آلدو‌دوشر دچار شكستگی استخوان شد و با چشمانی گریان زمین مسابقه را ترك كرد. این دیدار كه تنها ۲ ماه قبل از بازی‌های جام‌جهانی بود همگان را به این فكر فرود برده بود كه وی دیگر قادر به بازی كردن در جام‌جهانی نیست. ۶۰ درصد احتمال بر این بود كه وی هرگز در بازی اول حاضر نخواهد شد اما او در بازی مقابل سوئد در زمین حضور یافت و مقابل آرژانتین هم توانست تك گل تیمش را از روی نقطه پنالتی به ثمر برساند. او با گلی كه مقابل آرژانتین به ثمر رساند و تیمش موفق به برد شد به نوعی خاطره تلخ ۴ سال گذشته در جام‌جهانی ۱۹۹۸ را از یادها پاك كرد اما آنها در دور بعدی با باخت ۲ بر یك مقابل برزیل از دور رقابت‌ها كنار رفتند.
۱۳ ژوئن- ۲۴ ژوئن ۲۰۰۴
با یك نقطه روشن زندگی می‌كنید و با یك ننگ می‌میرید. اگرچه مشكل بکام در دیدار مقابل آرژانتین از یادها نرفته و موفقیتش به نوعی مرهم بر آن نهاده بود، او با پنالتی‌هایش هم دوباره خبرساز شد و از چشم هواداران افتاد. وی در بازی انگلستان مقابل پرتغال پنالتی تیمش را خراب كرد و نتوانست به كمك شیرهای جزیره بیاید. انگلیسی‌ها در بازی مقابل فرانسه در حالی كه از حریف خود با نتیجه یك بر صفر پیش بودند با درخشش فابیان بارتز بازی را در پایان به خروس‌های آبی اروپا واگذار كردند. زین‌الدین زیدان كه در آن زمان هم‌تیمی وی در رئالمادرید بود، موفق به زدن ۲ گل تیمش شد. زیدان توانست یك گل از روی نقطه پنالتی به ثمر برساند و گل دیگرش را هم به شكل بسیار زیبایی وارد دروازه شیرهای جزیره کند. این در حالی بود كه بکام ضربه پنالتی تیمش را به دستان بارتز كوبید تا انگلستان ناكام این دیدار نام گیرد. وی همچنین در این جام پنالتی دیگر تیمش مقابل پرتغال را از دست داد تا باز هم به چهره‌ای منفور نزد هواداران انگلستان تبدیل شود.
۲۸ مارس ۲۰۰۹
دیوید بکام اكنون در سن بازنشستگی از دنیای فوتبال قرار دارد. به نظر می‌رسد او بیش از اینكه وقت و انرژی‌اش را صرف فوتبال و توانایی‌هایش در فوتبال کند در دنیای تجاری و اقتصادی از آن بهره می‌گیرد. دلیلی هم كه بر این ادعای ما گواه است به وجود آمدن مارك و برند بکام است. البته دوید با بازی‌هایی كه در تیم ملی انگلستان انجام داده بود به نوعی ركورد بابی مور را شكست. فابیو كاپلو از بکام در دیدارهای دوستانه تیمش بهره می‌برد تا اینكه وی توانست سال گذشته ركورد بازی‌های اسطوره پیشین وستهام را بشكند. او تاكنون ۱۰۹ بار با پیراهن تیم ملی انگلستان در مستطیل سبز حضور پیدا كرده بود. وی به دلیل این تعداد بازی ملی جشنی را به همراه دوست خود یعنی وین رونی بر پا کرد تا اینكه ۶ بازی دیگر نیز در زمین حضور یافت و تعداد بازی‌هایش را به ۱۱۵ رسانید. او در بازی میلان در سری A مصدوم شد تا جام‌جهانی را از دست بدهد و دیگر نتواند به تعداد بازی‌هایش بیفزاید. سرانجام كاپلو به این نتیجه رسید كه دیگر حضور وی در تیم ملی انگلستان مفید و مثمرثمر نخواهد بود و به همین دلیل تصمیم گرفت تا به داستان بکام و شیرهای جزیره پایان دهد. حالا بهتر است شما درباره آنچه دیوید در این سال‌ها در تركیب ۳ شیرها انجام داد، بیندیشید. سرانجام او كارش با انگلیسی‌ها خاتمه یافت. آیا او از كارهایش در این تیم شرمنده است؟ بکام پاسخ هواداران تیم ملی كشورش را چگونه می‌دهد؟ آیا در این پاسخگویی سربلند است و یا باید با سرافكندگی جواب هوادارانش را بدهد؟