شایعه خروج مسعود عنایت از کسوت «قاضی‌القضاتی فوتبال» دقیقا از همان روزی آغاز شد که کیومرث هاشمی نامه ورود این «پیر داور» به کمیته داوران را در سال 85 امضا کرد. پیرو این شایعه همیشه جاری این روزها انتقادات از عنایت به اوج خود رسیده تا جایی که علی کفاشیان نیز با زبان بی‌زبانی و در لفافه اعلام كرده به دنبال جانشینی برای وی است و حسین عسگری نیز یکی از گزینه‌های مورد نظر اوست. در این شرایط، شنیدن سخنان رئیس کمیته داوران خالی از لطف نیست؛ رئیسی که حرف‌های زیادی برای گفتن داشت. او در ابتدا در مورد مصاحبه کفاشیان و به میان آمدن نام حسین عسگری گفت: «من نباید درباره صحبت‌های علی کفاشیان اظهارنظر کنم. بهتر است خود ایشان توضیح بدهند که به چه دلیل به دنبال تغییرات در کمیته داوران است؟! از 7 مردادماه سال 1385 مسؤولیت کمیته داوران را عهده‌دار شدم. صراحتا اعلام می‌کنم سند این کمیته به نام من نخورده و هر زمانی که نخواستند فدراسیون فوتبال را ترک می‌کنم و به دنبال جوسازی و زیرآب‌زنی نخواهم بود. صراحتا می‌گویم، چسبیده به کمیته داوران نیستم و ماهی 500 هزار تومان حقوقم است که آن را هم دودستی تقدیم فدراسیون می‌کنم». او سپس اشاره‌ای هم به سفرهای پر تعداد خارجی‌اش کرد و چنین ادله آورد: «انتقاد از سفرهای خارج از کشور من منطقی نیست. بنده رئیس کمیته داوران هستم و مانند رئیس کمیته جوانان، آموزش و هر کمیته دیگری ملزم نیستم مانند کارمندان فدراسیون از 8 صبح پشت میزم بنشینم. آقایان می‌گویند دائم در سفر هستم اما از ابتدای سال تا الان کمتر از 10 سفر خارجی رفته‌ام». پس از این حرف او مهم‌ترین جمله خود را بر زبان آورد و فاش کرد قبل از آغاز لیگ جاری قصد خداحافظی داشته اما رئیس فدراسیون مانع از این امر شده است: «پیش از شروع لیگ برتر به دفتر کفاشیان رفتم و گفتم اگر اجازه می‌دهید از کمیته داوران بروم اما ایشان مخالفت کرد. آیا اگر مرا از کمیته داوران کنار بگذارند تمام مشکلات داوری حل می‌شود؟ امکان ندارد حل شود. وقتی ترکی، مرادی یا هر داور دیگری در زمین اشتباه می‌کند من چه گناهی دارم؟! قسم می‌خورم اگر فشار رسانه‌ها نبود خیلی از داوران با تجربه را که انگیزه‌ای برای قضاوت ندارند کنار می‌گذاشتم و از داوران جوان استفاده می‌کردم. همین هفته قبل یک داور باتجربه در رقابت‌های لیگ حال نزدیک شدن به صحنه‌های حساس داوری را نداشت! ترکی می‌گوید چون ارتباطات بین‌المللی نداریم از داوران ایرانی در آسیا استفاده نمی‌شود. در پاسخ به او باید بگویم عدم استفاده از داوران ربطی به نبود ارتباطات ندارد. داوران ما قطعا در بازی‌های بین‌المللی ضعیف کار کرده‌اند که نامی از آنها در جام ملت‌های آسیا نیست. من ضعیف هستم اما چرا قبل از من نیز از داوران ایرانی در جام ملت‌های آسیا استفاده نمی‌شد؟! آقای ترکی به من بگوید که در جام ملت‌های آسیا 2000 کدام داور ایرانی در لبنان بود؟!» عنایت که پس از گفتن این حرف‌ها به صورت ناخودآگاه تن صدایش را بالا برده بود اشاره‌ای به یکی از افتخارات دوران تصدی‌گری‌اش در پیکره داوری فوتبال کرد و گفت: «بعد از گذشت 17 سال از قضاوت محمد فنایی در جام‌جهانی، در دوران مدیریت عنایت بود که کامرانی‌فر به جام‌جهانی رفت. البته این افتخار برای من نیست.
کامرانی‌فر زحمت کشید و مزد زحماتش را با حضور در آفریقای‌جنوبی گرفت. بعضی از کارشناسان داوری آنقدر می‌گویند عنایت برود که خودم هم شک می‌کنم نکند رفتن من منافعی برای آقایان دارد که دائم می‌گویند عنایت را برکنار کنید.» و در پایان مسعود عنایت با قبول وجود اشتباهات داوری از پاک بودن خودش و متعاقبا سهوی بودن این اشتباهات گفت و افزود: «افتخار می‌کنم در دوران ریاستم بر کمیته داوران هیچ برچسبی بر پیشانی داوران نخورد. دشمنانم هم حاضرند قسم بخورند که عنایت یک مدیر کاملا سالم است».