اگر شانس کمی به تیم ملی آرژانتین روی خوش نشان دهد، ستارههای بسیاری هستند که میتوانند با پیراهن «آلبی سلسته» بدرخشند. آرژانتین استعدادهای بسیاری را آماده به خدمت گرفتن میبیند و اگر آنها برنامهریزی خوبی برای آینده داشته باشند، غیرقابل مهار به نظر میرسند.
روبرتو آبوندانزیری (...-2004)
او بسیار دیر و در 32 سالگی نخستین بازی ملیاش را انجام داد اما در بین بسیاری از دروازهبانان ناامیدکنندهای که در چند سال اخیر برای آرژانتین به میدان رفتند، باثباتترینشان بود. آمادگی بالای او موجب شد تا دروازهبان نخست آرژانتین در جامجهانی 2006 باشد و نمایش خوبی هم داشت اما در بازی با آلمان میزبان در مرحله یکچهارم نهایی مصدوم شد و آرژانتین در ضربات پنالتی بازی را واگذار کرد. مشکل اصلی او مصدومیت است که موجب شده حتی او در بازیهای مقدماتی جامجهانی 2010 جایگاه خود را در ترکیب اصلی تیم ملی بعد از مصدومیت در بازی با پاراگوئه از دست بدهد. پس از آن او دیگر در ترکیب تیم ملی قرار نگرفت.
خاویر زانتی (...-1994)
«ال پوپی» یکی از رکوردداران بازی ملی در تاریخ آرژانتین است و ثبات بالای او خود گویای همه چیز است. او که تجربه 2 جامجهانی را در کارنامه دارد، توسط پکرمن برای حضور در جامجهانی 2006 و مارادونا براي شركت در جامجهاني 2010 به تیم ملی فراخوانده نشد. با این وجود او یکی از ارکان تیم فعلی آرژانتین است و احتمالا سومین جامجهانیاش را 3سال ديگر در برزيل تجربه خواهد کرد. این اسطوره تیم اینتر در 35 سالگی سالهايپایانی بازیگریاش را سپری میکند اما همچنان برای باشگاه و تیم ملی کشورش بازیکن موثری است. او همراه آرژانتین در 4دوره کوپای آمریکا شرکت کرده ولی هیچگاه نتوانست در این جام به قهرمانی برسد. اما با اینتر او 14جام مختلف از جمله 5 اسکودتوی پیاپی، جامجهاني باشگاهها و ليگ قهرمانان اروپا را فتح کرده است.
خوآن سباستین ورون (...-1996)
او نخستین بازی ملیاش را در سال 1996 انجام داد و در این مدت به تناوب در ترکیب آرژانتین قرار گرفته است. او در 3 جامجهانی برای آرژانتین به میدان رفت اما جزئی از تیمی که به یکچهارم نهایی جامجهانی آلمان رسید، نبود. بعد از 10 سال درخشش در اروپا به تیم محبوبش استودیانتس بازگشت و آمادگی بالای او موجب شد خیلی زود و پس از 3 سال به تیم ملی بازگردد. او در کوپا آمهریکای 2007 و جامجهانی 2010 هرچند نه بهعنوان بازیکن ثابت، بار دیگر برای آرژانتین بازی کرد. پاسهای بسیار دقیق او موجب شده او همچنان یکی از مهمترین بازیکنان آرژانتین باشد.
لیونل مسی (...-2004)
این استعداد شگفتانگیز نهتنها یکی از محبوبترین بازیکنان دهه اخیر آرژانتینیهاست بلکه یکی از بهترینهای تاریخ فوتبال آرژانتین است. «لا پولگا» (کک) با تکنیک حیرتانگیزش در سراسر جهان شناخته شده است. او نخستین بازیاش برای تیم بزرگسالان آرژانتین را در سال 2005 انجام داد اما هنوز با پیراهن تیم ملی بهترین بازیهایش را انجام نداده است. او در نخستین بازی ملی در مقابل مجارستان، تنها دقایقی پس از ورود به بازی از زمین اخراج شد. او در جامجهانی 2006 اندک دقایقی برای آرژانتین به میدان رفت اما در همین دقایق اندک موفق به گلزنی در مقابل صربستان و مونتهنگرو شد. یک سال بعد او یکی از بازیکنان تیمی بود که در فینال کوپا آمهریکا مغلوب برزیل شد اما با این وجود او به عنوان بهترین بازیکن جوان جام انتخاب شد. در المپیک پکن، آرژانتین مدال طلا را به گردن آویخت و مسی نقشی کلیدی در این راه داشت.
گابریل باتیستوتا (2003-1993)
بازنشستگی باتیگل، خلائی جبرانناپذیر برای آرژانتینیها بود. باتیستوتا یکی از بهترین مهاجمان تاریخ فوتبال آرژانتین است که چندین عنوان با پیراهن تیم ملی کسب کرد که همگی مربوط به پیش از آغاز هزاره سوم است. اسطوره سابق فیورنتینا در 3 جامجهانی حضور داشت و در 12 بازی، 10 گل به ثمر رساند. حضور او در ترکیب آرژانتین برای دیگر بازیکنان الهامبخش و دلگرمکننده بود؛ نه به دلیل گلزنیهای مداومش بلکه به علت تاثیرگذاری در بازی و قدرت رهبریاش. اگر او همچنان در ترکیب تیم ملی آرژانتین حضور داشت، آنها یکی از کاندیداهای اصلی کسب عنوان قهرمانی در جامجهانی آینده بودند.
ارنان کرسپو (...-1995)
کرسپو ثبات زیادی در ترکیب تیم ملی آرژانتین داشت اما عدم حضور ثابت در ترکیب اینتر و ظهور مهاجمان جوان موجب شد کمتر به او بازی برسد. از کوپا آمهریکای 2007 به بعد به تیم ملی دعوت نشده اما همچنان امیدوار است که باز هم با پیراهن آرژانتین بازی کند. او با 35 گل زده، بعد از باتیستوتا بهترین گلزن تاریخ فوتبال آرژانتین است اما با وجود رکورد قابل توجهاش، او چهارمین جامجهانیاش را با آرژانتین در آفريقاي جنوبي تجربه نکرد.