قصاص عامل جنایت میدان کاج، یکی از اقدامات قابل تحسین قوه محترم قضائیه بود. رسیدگی به این اقدام، صدور حکم، تایید و اجرای آن، با سرعت مناسبی انجام شد و از همه مهمتر، اجرای حکم الهی در ملأ عام، جای تقدیر فراوانی دارد. بیشک، انجام حکم خدا در برابر دیدگان جامعه، اثرات بسیاری دارد که یکی، عبرت گرفتن افراد است؛ دوم، افتادن ترس در دل تبهکاران که با دیدن صحنه اعدام، میدانند ممکن است در صورت تداوم خلافکاریهای خود، تا اعدام هم پیش بروند؛ سوم آنکه، افراد عصبیای که نقشه از بین بردن این و آن را در سر میپرورانند، عاقبت کار خود را در مرئی و منظر مشاهده میکنند؛ چهارم، دیدن قاطعیت دستگاه قضا در مواجهه با مجرمانی است که قصد ایجاد ناامنی در جامعه را دارند و پنجم و از همه مهمتر، اصل اجرای احکام الهی در ملأ عام است و اینکه دستور خدا در این کشور اجرا میشود.
در روایتی از ائمه معصومین علیهمالسلام آمده است:
«برکات اجرای یک حکم الهی، از 40 روز بارش پیاپی بارانی که هیچ خسارتی هم به بار نیاورد، بیشتر است».
موضوع دیگری که در اجرای قصاص قاتل حادثه میدان کاج اهمیت دارد، آن است که حکم خدا، بدون ترس از تبلیغات غربیها و اذناب داخلی شان و اشک تمساح حقوق بشریشان، در ملأعام اجرا شد. آیا ما واقعا باید از اجرای احکام خدا در برابر دیدگان مردم، از «واحقوق بشرا» صلیبیون بترسیم؟ آمریکایی که در 2 طرف کشور ما؛ در عراق و افغانستان، ظرف کمتر از یک دهه بیش از یک میلیون انسان بیگناه را به قتل رسانده و حتی به شهروندان خود در برجهای دوقلوی نیویورک هم رحم نمیکند و برای رسیدن به اهدافش، 3 هزار نفر را قتل عام میکند، اصلا حق اظهار نظر درباره حقوق انسانها را دارد؟!
اعلام سارقان مسلح به عنوان محارب و مفسدفیالارض، در نظر گرفتن حکم اعدام برای قاچاقچیان مواد جدید مخدر (مخدرهای صنعتی)، یکی دانستن جرم حمل سلاحهای سرد (چاقو، قمه، گزنه، خنجر، شمشیر و...) با سلاحهای گرم، پایان دادن به پرونده جنجالی و 8ساله شهلا جاهد با اجرای حکم قانونی و در آخرین مورد، اجرای عاجل، بموقع و در ملأعام حکم قاتل میدان کاج، از قدمهای مثبتی است که از زمان نشستن آیتالله صادق آملی لاریجانی بر مسند قاضی القضات کشور تاکنون انجام شده است و این قبیل موارد، مردم را نسبت به روند پیشرفت و تحول در قوه قضائیه امیدوار کرده است. انشاءالله با تدبیر دستگاه قضا، با تداوم اجرای احکام الهی در ملأ عام، شاهد کاهش شدید جرم و جنایت در سطح جامعه خواهیم بود؛ انتقادات بیمبنای طرفهای غربی نیز نباید خللی در اراده این قوه ایجاد کند؛ مَثَل مدعیان حقوق بشر مانند سگی است که بزنی یا نزنی، پارس میکند؛ پس ادعاهای آنها قاعدتاً اهمیتی ندارد.