گروه سیاسی:
بنا بر اسناد ساواك، آيت‌الله شهيد دكتر سيدمحمد بهشتي در سال‌هاي پيش از انقلاب ضمن تمجيد از شخصيت حضرت آيت‌الله العظمي خامنه‌اي، پيش‌بيني كرده بود كه در آينده ايشان يكي از علماي موجه ملي و بانفوذ كشور خواهند شد. همچنين در اين اسناد آمده است كه آيت‌الله سيدمحمد بهشتي در مشهد با حضرت
آيت‌الله العظمي خامنه‌اي رابطه بسيار نزديك داشت و از افكار معظم له بسيار تمجيد و تحسين مي‌كرد.
متن كامل سند به شرح زير است:
21/5/1352
موضوع: دكتر سيدمحمد بهشتي
ياد شده ضمن تعريف و تمجيد از خامنه‌اي اظهار اميدواري نموده كه در آينده خامنه‌اي يكي از علماي موجه ملي و با نفوذ كشور خواهد شد. ضمنا نامبرده روز 16/5/1352 با اتومبيل شخصي به‌اتفاق خانواده؛ مشهد را به‌قصد تهران ترك كرده است.
نظريه شنبه
- دكتر سيدمحمد بهشتي در مشهد با سيدعلي خامنه‌اي رابطه بسيار نزديك داشت و از افكار او بسيار تمجيد و تحسين مي‌كرد.
نظريه يكشنبه
- نظر قابل ذكري ندارد.
انتخاب حضرت آیت‌الله العظمي خامنه‌ای به رهبری نظام، پس از حضرت امام، یکی از وقایع بزرگ تاریخ معاصر است که از جنبه‌های مختلفی حائز اهمیت است. یکی از این جنبه‌ها، جنبه عنایت و دستگیری الهی است که حاضرین در آن جلسه تاریخی بالاتفاق بر آن صحه می‌گذارند. در این بین عرفایی بوده‌اند که سال‌ها قبل از رحلت امام و در حالی که هیچ نشانه‌ای مبنی بر رهبری رهبر معظم انقلاب وجود نداشته، با دیدی الهی از این اراده خدا و از این ذخیره او برای انقلاب آگاه شده و از آن خبر داده بودند. آقای حسین حیدری کاشانی که سال‌ها توفیق درک محضر حضرت آیت‌الله بهاءالدینی را داشته است، در همین باب خاطره‌ای نقل کرده که خواندنش خالی از لطف نیست: «در یکی از سفرهایی که مقام‌معظم رهبری به قم تشریف آوردند صبح روزی بود که یکی از دوستان بزرگوار در منزل آمد و فرمود: آقا به منزل آقای بهاءالدینی می‌آیند، بیا برویم. به اتفاق ایشان به منزل آقا رفتیم، وارد اتاق منزل شدیم، مقام‌معظم رهبری اظهار لطف و مرحمت فرمود، نشستیم. آقای بهاءالدینی روی تشک با عرقچین نشسته بود، آقایانی در خدمت آقا بودند. حقیر خدمت مقام‌معظم رهبری عرض کردم: آقا! اگر بعضی بعد از نشست مجلس خبرگان، از رهبری حضرتعالی خبر دادند، ما 3 سال قبل از فوت حضرت امام علیه‌الرحمه، رهبری شما را در سر می‌پروراندیم. فرمودند: چطور؟ عرض کردم به واسطه فرموده این مرد و اشاره به آیت‌الله بهاءالدینی کردم و در توضیح آن گفتم در 3 نشست در 3 جمعه پیاپی که بنده در منزل محضرشان بودم این مطلب را فرمودند. روزی ابتدا به ساکن فرمودند: فلانی! قضیه قائم مقامی سرنمی‌گیرد. کسی که ما دلخوش به او هستیم، آقای خامنه‌ای است. بنده هم عرض کردم: بله آقا، و رفتم برای اینکه چای خدمت آقا بیاورم فرموده ایشان را یادداشت کردم. هفته بعد روز جمعه حدود ساعت 10 صبح فرمودند: «همانطور که ما به شما گفتیم اینها می خواهند کاری کنند اما موفق نمی‌شوند، دلخوشی ما به آقای خامنه‌ای است». عرض کردم، بله آقا و بلند شدم رفتم یادداشت کردم و برگشتم. هفته سوم باز به همین مضامین در باره آینده مطلبی فرمودند، من نگاهی به چشم‌های آقا [آیت‌الله بهاءالدینی] کردم، آقا فرمود چه باید کرد؟ شما تعجب می‌کنی؟ اما دید ما این است، عرض کردم بله آقا. چون سخنم به اینجا رسید، آقایانی که در خدمت آقا بودند خوشحال شدند و تبسم کردند و مقام‌معظم رهبری نگاهی به آیت‌الله بهاءالدینی کرد، ایشان هم به‌طور عادی گفته‌های حقیر را می‌شنید و سر مبارک در پیش داشت».