شاید روزی که محمدعلی کشاورز فریادش از دست سینما و مناسباتش بلند شد، بعضی صحبت‌های دلسوزانه این بازیگر کهنه‌کار را گونه‌ای دیگر تعبیر کردند و عده‌ای هم درست متوجه منظور این بازیگر سرد و گرم‌چشیده نشدند. در کنار کشاورز، پیشکسوتان دیگر هم مثل جمشید مشایخی، عزت‌الله انتظامی و حتی نسل دومی‌های باتجربه‌ای چون پرویز پرستویی لب به شکایت از وضع نابسامان سینمای ایران گشوده بودند.
الغرض! در سینمای ما کم نیستند بازیگرانی که روزی ستاره بودند اما به مرور و به هر دلیل به کنج فراموشی سپرده شدند و عجیب اینکه غالب‌شان از بی‌مهری سینما به چنین روزی رسیده‌اند. برای علاقه‌مندان سینما ثریا حکمت نامی آشناست؛ بازیگر57 ساله فیلم‌های «نقطه ضعف»، «تصویر آخر»، «خواستگاری»، «نیش»، «آواز قو» و فیلم به یادماندنی «ای ایران». او بیش از 6 سال است خانه‌نشین شده و مقابل دوربین نرفته. خودش علت آن را رابطه‌ای شدن شغلش می‌داند. حکمت درباره عدم حضورش در عرصه بازیگری تاکید می‌کند: متاسفانه فیلم‌ها خانوادگی شده است و کارگردانان سعی می‌کنند از بستگانشان در مقابل دوربین استفاده کنند، ضمن آنکه پدرخوانده‌هایی در سینما هستند که برای بازی کردن باید از کانال آنها رد شد و طبیعتا برای من که جز ضابطه، رابطه‌ای ندارم جایی نیست. او البته دلی پر دارد: مدتی شایعه کرده بودند که معتاد شده‌ام در صورتی که ناراحتی قلبی دارم و مصرف مواد مخدر موجب مرگم می‌شود. حتی کار به جایی رسید برای آنکه اجازه بازی به من بدهند، عدم اعتیاد گرفتم. حکمت می‌گوید: افرادی که روزی آرزویشان عکس گرفتن با من بود، در حال حاضر پدرخوانده بازیگری شده‌اند. الان تنها عزت‌الله انتظامی است که به درددل من گوش می‌کند و همچنان جایگاهش را حفظ کرده است.
او هنوز هم دوست دارد مقابل دوربین برود: اگر قسمت شود و دوباره بازی کردم به همه نشان خواهم داد که لنگه ندارم. حکمت درباره فعالیتش در این سال‌ها هم می‌گوید: برای آخرین‌بار حدود 6 سال پیش در سریالی به کارگردانی قاسم جعفری بازی کردم و آخرین کار سینمایی‌ام هم حدود 10سال پیش و فیلم «آواز قو» بود. در این سال‌ها هم بیشتر مشغول نوشتن بودم و حدود 4 قصه نوشته‌ام که یکی از آنها به نام «دختر گلفروش» قرار است در قالب تله‌فیلمی ساخته شود.