رئیس فدراسیون فوتبال در گفت‌‌وگویی مشروح درباره انتخابات اخیر کنفدراسیون فوتبال آسیا و دلایل عدم موفقیت ایران در آن، توضیح داد و دودستگی ایجاد شده در مرکز تصمیم‌گیری فوتبال آسیا را دلیل اصلی آن دانست. علی کفاشیان که هم‌اکنون در دوحه به سر می‌برد در این‌باره گفت: «ما از ایران 2 نفر را نامزد کردیم. آقای سعیدلو برای پست نایب‌رئیسی و من برای عضویت در کمیته اجرایی. اما به جهت اینکه این شبهه پیش نیاید که چون ایشان را نمی‌شناسند، رای نیاورد و من رای بیاورم، انصراف دادم تا فقط ایشان در انتخابات بماند». وی این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «متاسفانه 2 سال است که یک نوع دوگانگی یا به عبارتی دودستگی در AFC به‌وجود آمده که یک طرف آن به رهبری کشور کویت است و آنها موفق شده‌اند برخی کشورها را با خود همراه کنند و یک طرف هم جناح بن‌همام است. این دودستگی موجب شده که هیات اجرایی از اهداف اصلی خود که باید فعالیت در جهت رشد و گسترش فوتبال آسیا باشد و کشورهای مطرح فوتبال آسیا را در داخل خود جذب کند، دور افتاده و به شکل یارکشی و جناح‌بندی درآمده که به نظر من این برای آینده AFC مفید نخواهد بود. در این انتخابات هم یک گروه از ایران حمایت کرده و گروهی دیگر که مربوط به جناح بن‌همام بود، این کار را نکرد. این مساله برای کره‌جنوبی هم پیش آمد و آقای چانگ که 16 سال عضو هیات اجرایی کنفدراسیون آسیا و نایب‌رئیس فیفا بود به دلیل همین مسائل انتخاب نشد در حالی که بن‌همام بسیار علاقه داشت که وی باردیگر انتخاب شود. اما متاسفانه این جناح‌بندی‌ها در داخل AFC وحدت را از بین برده و زمانی که وحدت نباشد همیشه گروهی ضربه می‌خورند و از آنجا که بن‌همام هم می‌خواهد کشورهایی را بیاورد که صرفا همسو با او باشند، گروه طرفدار او از ایران حمایت نکرد و نتیجه آن شد که اغلب کشورهایی که در فوتبال آسیا محلی از اعراب ندارند کرسی‌ها را به‌دست بیاورند که این مساله آینده فوتبال آسیا را تهدید می‌کند زیرا وقتی فقط گرفتن کرسی مطرح باشد و کار مفیدی انجام نشود، فوتبال آسیا به کجا خواهد رفت؟» کفاشیان در پاسخ به این سوال که ثبات افراد تا چه میزان در موفقیت آنها در این انتخابات موثر است، گفت: «تمام آنهایی که انتخاب شدند از جمله همان نپال، گوام، سریلانکا و دیگران گذشته از آن مساله جناح‌بندی که قطعا دخیل است، افرادی هستند که سال‌ها در هیات اجرایی بوده و هستند. چهره آنها برای همه آشنا است و البته هزینه می‌کنند و امتیازهای خاصی هم می‌دهند. واقعا تعارفی وجود ندارد زیرا برای انتخاب شدن در چنین مجامعی باید هزینه کرد. ما حدود 30 کشور در آسیا داریم که در فوتبال فعال نیستند اما رای آنها موثر است و اینها کشورهایی هستند که افراد روی آنها با دادن همان امتیازها کار و رای آنها را به سوی خود جذب می‌کنند».