وطن امروز:
اگرچه بسیاری از مبارزان زمان طاغوت، در مقابله با رژیم پهلوی اهل جانفشانی بودند ولی شرایط مخوف شکنجه‌گاه‌های آن رژیم و سبعیت‌هایش موجب می‌شد که اغلب مبارزان، دست کم در زمان بازداشت، تقیه کرده و کمتر به مقابله صریح و مستقیم بپردازند. به گزارش شبکه ایران، در این میان برخی افراد شجاع یافت می‌شدند که بنابر تشخیص وظیفه در برابر شیطنت‌های رژیم، در همان ایام بازداشت هم مسائل را با شجاعت و صراحت بیان می‌کردند. به گواهی اسناد، رهبر معظم انقلاب یکی از آنان است. آیت‌الله آل‌اسحاق که در ابتدای انقلاب از مسؤولان سیستان و بلوچستان بوده است، در همین باره خاطره‌ای دارد: «در زاهدان که بودیم از رادیو اعلام کردند یکی از مقامات بالا به زاهدان سفر می‌کنند. ما هم خوشحال شده و فهمیدیم که آقای خامنه‌ای از طرف امام می‌آیند.... پرونده‌ای که ساواک [زاهدان] در مورد ایشان تشکیل داده بود را دیدم. یک بار در زمان شاه [وقتی آیت الله خامنه‌ای در تبعید در سیستان بودند] ایشان را دستگیر کرده و از ایشان می‌پرسند: ارتجاع چیست؟ مرتجع کیست؟ ایشان در جواب، ارتجاع را در معنی لغوی «عقبگرد کردن» و در اصطلاح به معنای «عقبگرد کردن در مسائل سیاسی و اقتصادی» معنا کرده بودند و مرتجع واقعی در ایران را شاه معرفی کرده بودند. به خاطر اینکه کشور را از نظر سیاست، در وضعیت عقب نگه داشته است، در حالی که حتی مصری‌ها نیز هواپیما می‌سازند. سپس ایشان را به شکنجه‌گاه تهران فرستاده بودند. بعد از مدتی، دوباره ثابتی [از مقامات ارشد ساواک]، همان سوال‌ها را از ایشان پرسیده و ایشان هم گفته بود که در زاهدان به این سوالات پاسخ دادم. قبل از این مکالمات، شنبه یا یکشنبه را نوشته بودند که خامنه‌ای حال پاسخ دادن ندارد. مشخص می‌شود که ایشان را آنقدر اذیت [و شکنجه] کرده بودند که حتی توان حرف زدن را نداشته است. در ادامه نوشته بود: وقتی بهبود یافت از او بپرسید. بعد از بهبودی که از او سوال می‌کنند، ایشان می‌گویند: «در زاهدان جواب داده‌ام.» دوباره از او می‌پرسند: «نمی شود، باید مفصل پاسخ دهی» و ایشان دوباره همان پاسخ را می‌دهد [و شاه را مرتجع می‌خواند]».
خاطرات آیت‌الله علی آل‌اسحاق
انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی- ص 256