در مزرعه «لاماسیا*» نوابغ به عمل می‌آیند؛ نوابغ فوتبالی که دیپلم تیکی تاکا می‌گیرند، اصطلاحی اسپانیایی که معادل سبکی از فوتبال است مبتنی بر پاس‌های یک یا دوضرب. و همین است که بارسونا را قهرمان اروپا ساخته است.
نگاهی به گوشه و کنار سالن غذا‌خوری این خانه روستایی قرن هجدهی هرچه نیاز دارید درباره «لاماسیا» بدانید را به شما می‌گوید.
دیوارها با تصاویری پوشانیده شده‌اند که نشان می‌دهد پسران خندان لاغر چگونه در اینجا مدارج را طی می‌کنند و تبدیل به ستارگانی می‌شوند مثل لیونل مسی، سسک فاربگاس و جرارد پیکه. از این جمع سسک فاربگاس بارسا را ترک کرد و آرسن ونگر او را در آرسنال ماندگار کرد، این تازه یک آغاز است. از وقتی در 1979 محل گردهمایی باشگاه بارسلونا زیر‌سایه نوکمپ تبدیل به کارخانه‌ای برای پرورش فوتبالیست‌های جوان جواهر‌آسا شده است تاکنون بیش از 500 تا از این پسرها دوران نوجوانی‌شان را در لاماسیا سپری کرده‌اند.
اینجا تو یک عالمه کار داری؛ 70 پرسنل وظیفه دارند نهایت توان 75 پسری را که 11 تا 18 سال دارند به بازی بگیرند.
این نیروها شامل مربیان، دکتر‌ها، متخصصان تغذیه، آشپزها، بدنسازها و روانشناسان می‌شود. بعضی از پسرها همان جا در 4 خوابگاه جادار مجزا می‌‌خوابند.
آنها هیچ کمبود توجهی ندارند و آن هم دلیل دارد. بارسا می‌خواهد افرادی همه‌جانبه بپروراند که اگر هم در فوتبال به جایی نرسیدند دستاویزی دیگر برای موفقیت داشته باشند. فراتر از همه آنها می‌خواهند بازیکنانی برجسته پرورش دهند که به درد «تیکی تاکا» بخورند: با پاس‌های کوتاه و تیز و جابه‌جایی‌های سریع. این کارگر افتاده است. یوهان کرویف که در فاصله سال‌های 1988 تا 1996 مربی بارسا بود، «تیم رویایی» خود را حول محصولات لاماسیا یعنی پپ گوآردیولا، لوئیس میا، گی‌یرمو آمور، سرجی بارخوآن و ایوان دلاپنيا شکل داد.
امروز گوآردیولا، سرمربی تیمی است که 2 تن از بهترین فارغ‌التحصیلان آکادمی باشگاه، ژاوی و اینیستا، عضوش هستند. فوتبال‌شان سریع، مسحور کننده و پیروزمندانه است.
گوآردیولا که شاید موفق‌ترین دست‌پرونده لاماسیا باشد، می‌گوید: «بازیکنی که لاماسیا را گذرانده باشد چیزی متفاوت از دیگران دارد».
این را کسی می‌گوید که خود بهعنوان بازیکن 16 عنوان و بهعنوان سرمربی 8 عنوان قهرمانی را کسب کرده است.
«این چیزی است که فقط از خلال رقابت در پیراهن بارسلونا از سنین کودکی به دست می‌آید. این برای باشگاه حیاتی است. این ارزان‌ترین سرمایه‌گذاری بلند‌مدت است که باشگاه می‌تواند انجام دهد. همین حالا می‌توانید ببینید که کارلس پویول، ژاوی، آندرس اینیستا و لیونل مسی (بهعنوان بهترین‌های جهان) برای باشگاه خیلی کم هزینه برداشته‌اند. من در 13 سالگی به اینجا آمدم، وقتی که والدینم مرا اینجا گذاشتند آنها (باشگاه) حقیقتا غذای خوبی به من می‌دادند».
نمایندگانی از آرسنال، چلسی، منچستریونایتد، تاتنهام، ویگان، بیرمنگام، اشتوتگارت و بوردو در زمره کسانی بوده‌اند که در سال‌های گذشته از آکادمی و نحوه کارکردش بازدید کرده‌اند.
اما اهمیت بزرگ این مدرسه برای پسربچه‌ها و خانواده‌هایشان در این است که همه چیز مجانی است.
مدیر آکادمی «کارلس فولگرا» شرح می‌دهد: «همه بازیکنان کمک خرج تحصیلی می‌گیرند. باشگاه پول همه چیز را می‌دهد؛ غذا، پانسیون، معلمان، لوازم تحصیلی و همچنین حقوقی حداقلی به آنها میپردازد تا بتوانند در فاصله استراحت‌های روزانه‌شان چیزی برای خود بخرند. تمام اینها سالی 5 میلیون پوند برای بارسا آب می‌خورد که وقتی به خروجی خط تولید باشگاه نگاه می‌کنید واقعا چیزی نیست.
بسیاری از آموزش‌های آکادمیک بیرون از محوطه خانه– مزرعه قدیمی انجام می‌گیرد. پسرها هر روز صبح به مدارس معمولی فرستاده می‌شوند و همه برنامه‌ها را همانطور که یک بچه مدرسه‌ای می‌گذراند پشت سر می‌گذرانند ولی بعدازظهرها با بازگشت به کمپ تحت تمرینات فشرده‌ای قرار می‌گیرند».
فولگرا می‌گوید: «فکر می‌کنم 2 کیفیت بسیار مهم برای پسرها؛ رفاقت و افتادگی باشد. شاید این بچه‌ها انتخاب شده باشند که بخشی از بدنه بارسا باشند ولی آنچه احترام دیگران را نسبت به آنها جلب می‌کند نه نام بارسا که تواضع است. ما از آنها نمی‌خواهیم که وقتی از در باشگاه بیرون رفتند مبالغ آنچنانی (از دیگر باشگاه‌ها) طلب کنند. اگر اطرافیانتان افتاده باشند روی شما هم اثر می‌کند ولی به سختی. اما اینیستا را نگاه کنید، او ازخودراضی نیست و کمابیش بدون برانگیختن توجه دیگران به راهش ادامه می‌دهد».
برای اینیستا که اهل شهر کوچک فوئنتالبیا در مرکز اسپانیاست، ترک والدین و نقل مکان به لاماسیا در سن 13 سالگی به معنای دورانی پرالتهاب تلقی می‌شد. خودش درباره آن دوران می‌گوید: «مثل این بود که دنیا به آخر رسیده باشد. یک زندگی جدید بود و اثراتش خیلی سخت بود. جداافتادگی از والدینم در آن سن پایین به منزله تغییرات ناگهانی بود. پدر و پدربزرگم شب اول من را آنجا گذاشتند و رفتند ولی وقتی برای شام خوردن رفتم حتی یک لقمه از گلویم پایین نمی‌رفت اما آنها خیلی خوب با من تا کردند. 2 تلفن آنجا بود و ما عادت داشتیم درباره اینکه چه کسانی می‌توانند برای زنگ زدن به خانه از آن استفاده کنند بحث کنیم. من نمی‌خواستم شبی را بدون صحبت کردن با پدر و مادرم بگذرانم. آنها هم می‌دیدند که خیلی کوچک هستم و کمبود محبت دارم پس کمکم می‌کردند».
کمک به پسربچه‌ها برای رشد بیشتر بخش اصلی آنچه را که لاماسیا بدان میپردازد تشکیل می‌دهد. وقتی در سال 2000 مسی که یک بچه 13 ساله بود سر رسید، به خاطر معضل عدم ترشح هورمون‌های استخوانی فقط 4 فوت و 60 اینچ (حدود 137 سانتی‌متر) قد داشت در حالی که قد متوسط پسران در آن سن باید 5 فوت و 5 اینچ (حدود 165 سانتی‌متر) باشد. اما متخصصان باشگاه خیلی زود این مشکل را رفع کردند تا مسی در نخستین بازی‌اش برای تیم جوانان بارسا 5 گل به ثمر برساند و مابقی داستان را خودتان می‌دانید.
مسی هم خاطرات خود را بازگو می‌کند: «بهعنوان یک بچه به تو می‌آموزند که برای پیروزی بازی کنی ولی بهعنوان یک بازیکن تو را وامی‌دارند توانایی‌هایت را رشد بدهی». مسی در ابتدای ورودش به «مزرعه» با یکی از استعدادهای بسکتبال بارسا- که آن هم یکی از قدرتمندترین تیم‌های اروپاست- هم‌اتاق بود. بارسا نه فقط فراتر از یک باشگاه بلکه فراتر از خود فوتبال هم هست و لاماسیا استعدادهای هندبال، بسکتبال و هاکی را هم می‌پرورد.
در آکادمی دوستی‌های مستحکمی شکل گرفته‌اند؛ مایکل آرتتا، هافبک امروز اورتون طبقه بالای تخت پپه رینا، دروازه‌بان لیورپول می‌خوابید و چندی بعد آندرس اینیستا و ویکتور والدس در مراسمی مشترک از آکادمی فارغ‌التحصیل شدند. وقتی بازیکنان دست‌کم 11 ماه سال را کنار هم می‌گذرانند این پیوندها طبیعی بودند. به قول اینیستا «ما غالبا چندین ساعت را در هال سپری می‌کردیم و آنجا با دروازه فرض کردن درها فوتبال بازی می‌کردیم. این کار ممنوع بود پس هر وقت که آقای مدیر بو می‌برد و سرو کله‌اش پیدا می‌شد بلافاصله می‌دویدیم داخل اتاق‌هایمان». پیکه که چند سالی ورودش زودتر از اینیستا بود هم تعریف می‌کند: «شما از همان موقع رنگ‌ها، خود باشگاه و نشان آن را درک می‌کردید».
شاید همین حس بود که پیکه را به‌رغم ترک بارسلونا و قهرمانی اروپا با منچستریونایتد به خانه اولش بازگرداند: «ورای همه چیز مساله ارزش‌ها قرار داشت و نه فقط در فوتبال بلکه در سطح مسائل شخصی هم چنین بود. فکر می‌کنم هواداران به خاطر این همه بازیکن خانگی احساس پیوند عمیق‌تری با باشگاه می‌کنند».
بله، این «مزرعه» همان جایی است که ریشه‌های بارسا در آن پا می‌گیرد.
...................................................................................................................
* لاماسيا در زبان كاتالان به معناي خانه رعيتي و مزرعه است.