گروه سیاسی:
در دوره اصلاحات و زمانی که بیشترین هجمه‌ها به ایران به دلیل پرونده هسته‌ای صورت می‌گرفت، روش‌های متفاوتی برای تهدید و تطمیع دولتمردان ایرانی از سوی آمریکا و متحدان اروپایی‌اش در پیش گرفته شد که مطرح کردن احتمال حمله نظامی به کشورمان یکی از این راهکارها بود. به فاصله‌ای اندک بعد از این تهدیدها و درست زمانی که دولت اصلاحات مشغول آماده کردن شرایط برای پذیرش تعلیق غنی‌سازی در تاسیسات هسته‌ای کشورمان بود، یکی از روزنامه‌نگاران نزدیک به احزاب اصلاح‌طلب، کتابی را به نام «سایه عقاب‌ها» درباره نقشه‌های سری آمریکا برای حمله نظامی به ایران منتشر ساخت.
در این کتاب که ابتدای سال 84 منتشر شد، به راه‌های گوناگون موجود در پنتاگون و جلسات مشاوران جورج بوش برای حمله به تاسیسات هسته‌ای ایران، اشاره شده است اما نکته‌ای که بعد از حدود 6 سال به مهم‌ترین نکته این کتاب تبدیل شده است، صحبت‌های جان مک کین، سناتور آمریکایی برای تحلیل شرایط ایران و چگونگی حمله به کشورمان است.
در این کتاب با اشاره به اینکه طی چند سال اخیر (سال‌های منتهی به سال 84 ) مانور اصلی نیروهای مسلح آمریکایی بر محور ایران متمرکز شده، آمده است: در این مانور آمریکا نیروهای زمینی بسیار زیادی را به صحنه نبرد می‌فرستد که 15 تا 17 لشکر را شامل می‌شود. مقامات آمریکایی ترتیبی داده‌اند که لشکر فرضی ایران در این مانور از موشک‌ها و سلاح‌های کشتارجمعی (به احتمال زیاد سلاح‌های شیمیایی و بیولوژیکی نه اتمی) برای دفاع استفاده کند. در این مانور نبرد روی تهران متمرکز می‌شود؛ جایی که نیروهای آمریکایی در خارج از آن در حال نزدیک شدن به پایتخت هستند. این مانورها با نام تلاش یکپارچه برگزار شده است. مراحل مختلف این مانور در یک سال اجرا می‌شود و مانور اصلی در عرض یک هفته فشرده در ماه مه در کالج جنگ کارلیل ایالت پنسیلوانیا انجام می‌شود. مانور اخیر توسط منابع اطلاعاتی اسرائیل فاش شده است. پایتخت دشمن فرضی نیر(nair) نام دارد. برای ایجاد جو روانی مسؤولان اجرایی مانور توضیح می‌دهند که این شهر پایتختی فرضی است که منطبق بر جغرافیا و فرهنگ
ایران است.
با این حال با وجود اینکه در این کتاب به تمام راه‌های نظامی حمله به کشورمان پرداخته شده اما در نهایت راه‌حل مساله ایران تقابل فرهنگی و جنگ نرم القا می‌شود. چنانكه مورد اشاره مک‌کین سناتور آمریکایی نیز قرار می‌گیرد. او نیز چون بسیاری از استراتژیست‌های شیطان بزرگ، تنها امکان تقابل با نظام جمهوری اسلامی ایران و جلوگیری از امواج انقلاب اسلامی در سطح جهان را روش‌های براندازی نرم، کودتای رنگی، نبرد فرهنگی، به آشوب کشیدن کشور به واسطه تحریک اغتشاشگران و در نهایت فروپاشی از درون می‌داند. بر همین اساس او به موازات اشاره به کودتای رنگی در کشورهایی چون گرجستان، همین روش را برای ایران نیز پیشنهاد و حتی نام آن را نیز با فاصله چند سال سفارش کرده است.
نکته جالب‌تر در فصل بیست و پنجم این کتاب که «شاید این انقلاب سبز باشد» عنوان گرفته دیده می‌شود. سناتور مک‌کین در فصل 25 این کتاب که در سال 1384 چاپ و منتشر شده، حتی عنوان رنگ جنبش موسوم به «سبز» در سال 1388 را نیز پیش‌بینی و به نوعی انتخاب کرده است. مک‌کین می‌گوید: «دانشجویان در آنجا بسیار باهوش و پیچیده هستند و بسیار فعال در اینترنت. من فکر می‌کنم ما باید یک پیام بفرستیم. فکر می‌کنم باید یک رادیو آزاد ایران داشته باشیم، فکر می‌کنم باید تلویزیون داشته باشیم. باید جنبش آزادی و استقلال را تشویق کنیم اما من فکر نمی‌کنم که موجه باشد که ما از لحاظ نظامی دولت را سرنگون کنیم. اما ما مطمئنا می‌توانیم آنها را تشویق و کمک کنیم. ما این کار را در گرجستان کردیم و آنها انقلاب گل سرخ را داشتند و این کار را در اوکراین کردیم و آنها انقلاب نارنجی را داشتند. شاید این انقلاب سبز باشد».
مک‌کین در همایش «بنیاد ملی حمایت از دموکراسی» که در ايام سالگرد انتخابات ایران در اوایل تابستان برگزار شد، گفته بود: ما باید حمایت بیشتری از مخالفان کنیم. به گفته او آمریکا می‌تواند دوستان و متحدان خود را برای به چالش کشیدن مشروعیت رژیم ایران به تحرک وادارد. او اذعان داشت: سبزها سربازان ما هستند.