گروه سیاسی:
کمتر از یک هفته مانده به مذاکرات استانبول، دولت آمریکا تحریم‌های یک‌جانبه جدیدی علیه ایران اعمال کرد. استوارت لوی، معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا و مسؤول پروژه تحریم ایران در دولت آمریکا اعلام کرد که تحریم‌هایی علیه 24 شرکت ایرانی اعمال خواهد شد. وزارت خزانه‌داری آمریکا اعلام کرد 20 شرکت از این 24 شرکت مربوط به دو آدرس در هنگ‌کنگ می‌شود. 4شرکت دیگر نیز توسط احمد سرکندی و قاسم نبی‌پور اداره می‌شود و در جزیره‌ای در انگلیس ثبت شده است. بنا بر ادعای این مقام آمریکایی، 16 مورد از این شرکت‌ها در هنگ‌کنگ ثبت شده و متعلق به شرکت کشتیرانی جمهوری اسلامی یا تحت کنترل این شرکت است و 2شرکت وابسته به سازمان هوا- فضای ایران با نام صنایع شهید احمد کاظمی و صنایع بابایی است. این تحریم‌ها مطابق قانونی اعمال می‌شود که باراک اوباما اوایل سال جاری امضا کرد و طبق آن از دسترسی شرکت‌های تحریم شده به بازار آمریکا جلوگیری می‌شود. با توجه به اینکه این شرکت‌ها هیچ فعالیتی در بازار آمریکا ندارند، تحریم آنها صرفا سمبلیک خواهد بود. مهم‌تر از این، اعمال این تحریم‌ها که دومین دور تحریم‌های یک‌جانبه اعمال شده توسط آمریکا پس از مذاکرات ژنو در 16 آذر 1389 محسوب می‌شود، نشان‌دهنده آن است که آمریکا بنا ندارد به دستور کار توافق شده در ژنو پایبند بماند و مسیر بی‌حاصل فشار را ادامه خواهد داد. پیش از این نیز ایالات متحده 2 هفته پس از مذاکرات ژنو 3، تحریم‌های یک‌جانبه جدیدی را علیه جمهوری اسلامی اعمال کرد. فیلیپ کراولی، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا در این باره گفته بود: این اقدام آمریکا پاسخی به تلاش ایران برای گریز از تحریم‌های موجود است. استوارت لوی، معاون وزیر خزانه‌داری آمریکا نیز تاکید کرده بود که سیاست این کشور پس از مذاکرات ژنو، تداوم اعمال فشار بر ایران تا زمانی است که این کشور به ادعای «لوی» از تعهدات بین‌المللی‌اش سرباز زند. افزایش تحریم‌های اقتصادی علیه جمهوری اسلامی در حالی صورت می‌گیرد که جریان تندرو در کاخ سفید معتقد است تحریم‌ها بر اقتصاد ایران اثر داشته و با گذر زمان این امر بیشتر نمایان می‌شود. «خریدن وقت» در مذاکرات ایران و کشورهای 1+5 سیاستی است که در راستای همین تحلیل دنبال می‌شود. در کنار این موضوع، آمریکایی‌ها بر این اعتقادند که فشار تحریم‌ها به همراه شرایطی که به واسطه انتخابات مجلس نهم ایجاد می‌شود، موجب توافق هسته‌ای با ایران می‌شود. البته یکی دیگر از مواردی که در این حوزه ایالات متحده را تشویق به تداوم راهبرد تقویت بسته فشار کرد برخی اظهارات نسنجیده داخلی نسبت به تاثیرگذاری تحریم‌ها بود. این اظهارنظرها که در سفر احمدی‌نژاد به نیویورک و در مصاحبه لری‌کینگ بسیار به آنها استناد شد، با اظهارات حسن روحانی ادامه پیدا کرد. حسن روحانی که زمانی دبیری شورای امنیت ملی را برعهده داشته در اظهارنظری با تاکید بر اثرگذار بودن تحریم‌های شورای امنیت بر زندگی مردم گفته بود «بزرگ‌ترین هدف ما در بحث هسته‌ای این است که پرونده ما از شورای امنیت خارج شود چون تا وقتی در شورای امنیت است، قطعنامه‌ها وجود دارد و ممکن است قطعنامه‌های دیگری نیز تصویب شود و تصویب قطعنامه‌ها به‌نفع مردم نیست». «تاکید بر اثرگذاری تحریم‌ها از سوی برخی چهر‌های داخل نظام» این استدلال را در میان تصمیم‌گیران ایالات متحده آمریکا ایجاد کرد که فشار تحریم‌ها بر ایران تاثیرگذار بوده و موجب افزایش انتقادها به سیاست خارجی دولت می‌شود. بر این اساس آنها معتقدند این موضوع سبب می‌شود ایران در مذاکرات با 1+5 ناچار به تعامل شود. این در حالی است که مسؤولان کشورمان بارها با تاکید بر حق مردم ایران در استفاده صلح‌آمیز از انرژی هسته‌ای، از عدم کارایی قطعنامه‌های شورای امنیت برای منصرف کردن جمهوری اسلامی از حق هسته‌ای خود سخن گفته بودند. دیپلمات‌ها در تهران می‌گویند: «آمریکا دائما در حال ارسال علامت‌های منفی است پس نباید در استانبول انتظار معجزه داشته باشد».