داریوش سجادی: به مناسبت سالگرد کشته شدن «ندا آقاسلطان» مقاله «ندای شوم» را سال 89 نوشتم و طی آن با باور به SET UP بودن این «قتل» سوالاتی را برای نزدیک شدن به عوامل پشت‌پرده این جنایت مطرح کردم که کماکان آن سوالات موضوعیت دارد؟!
همچنین سال 91 نیز ذیل مقاله «خودتانید» نوشتم:
قطعا می‌پذیرید در صورتی که این فیلم توسط شهروندان عادی تهیه شده باشد تحت هیچ شرایطی ایشان نمی‌توانند حزب‌اللهی و طرفدار حکومت بوده باشند چرا که در آن صورت قطعاً چنان فیلم تلخی را که قطعاً ضد حکومتشان عمل می‌کرده، برای رسانه‌های خارج از کشور آپلود نمی‌کردند لذا باید پذیرفت فیلمبرداران لااقل سبز بودند و با حکومت مشکل داشتند و به همین دلیل هم بدون تعلل و محاسبه ضرر و زیان آن برای منافع ملی کشور، این فیلم را به عرصه اینترنت رسانده‌اند.
در این صورت و در موقعیتی که آقایی که یک موقعی نامزد ندا بوده با سوءاستفاده از جسد ندا برای خود اعتبار کسب کرد و شهرت جهانی و تور جهانگردی از قبال خون ندا برای خود تا اسرائیل راه انداخت و ایضاً آرش حجازی نیز با واریته‌ای که بر سر جنازه ندا راه انداخت، خود را مبدل به ستاره رسانه‌ها در آن مقطع کرد و هر صورت‌نشسته‌ای نیز در این میان می‌کوشید با منسوب کردن خود به ندا برای خود شهرت و اعتبار جهانی فراهم کند، چرا از آن تاریخ تاکنون فیلمبرداران آن صحنه خود را معرفی نکرده‌اند؟! وقتی نامزد سابق ندا و آرش حجازی توانستند با خروج از کشور برای خود جعل اعتبار کنند آیا فیلمبرداران مزبور نیز نمی‌توانستند از این غائله برای خود کلاهی بدوزند؟! قطعاً می‌پذیرید این فیلمبرداران در هر کجای عالم اگر خود را با نگاتیو فیلمشان به دنیا معرفی کنند در کسری از لحظه ضمن کسب شهرتی جهانی جمیع جوایز معتبر جهانی در عالم رسانه و حقوق‌بشر و کذا و کذا را درو خواهند کرد و خود و خانواده و جد و آبای خود را از حیث شهرت و مکنت تضمین خواهند کرد! همان کاری که آقا رضا دقتی سال‌ها اما به دروغ با یک عکس غیرمتعلق به خود کرد!