تأسیس سازمان تبلیغات اسلامی به فرمان حضرت امام خمینی(ره) (1360ش)
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی، نهاد شورایعالی تبلیغات اسلامی در اول تیرماه سال 1360 به صورت نهادی منسجم، مستقل و وابسته به ولایت فقیه با دستور امام خمینی(ره) و به منظور پرداختن به امر تبلیغات دینی و اشاعه معارف اسلامی به وجود آمد. این نهاد انقلابی در سیر تکاملی خود در 14 فروردین سال 1368 با نظر حضرت امام(ره) به سازمان تبلیغات اسلامی تغییر نام یافت. سیاستگذاری، برنامهریزی، هدایت، سازماندهی، پشتیبانی و نظارت بر تبلیغات دینی مردمی، تلاش در جهت احیا و اشاعه معارف و فرهنگ اسلامی، تاسیس مراکز اطلاع‌رسانی تخصصی، تبلیغی و دینی، سازماندهی و اعزام مبلغ به داخل و خارج از کشور، نظارت بر چاپ و نشر قرآن کریم و انجام فعالیتهای قرآنی و... از جمله وظایف سازمان تبلیغات اسلامی است.
عزل بنیصدر از ریاست‌جمهوری با حکم حضرت امام خمینی(ره) (1360ش)
پس از مدتها اختلاف بین مسؤولان انقلابی نظام اسلامی و بنیصدر، رئیس‌جمهور خائن و طرفداران او، همچنین سوءمدیریت در جنگ و نیز موضعگیری علیه اهداف نظام اسلامی، حضرت امام خمینی(ره) در 20 خرداد 1360، پس از مشورت با مسؤولان عالیرتبه نظام، وی را از فرماندهی کل قوا که به نیابت از ولی فقیه در اختیار او بود، برکنار کردند. نمایندگان مجلس نیز در 24 خرداد، درخواست طرح عدم کفایت سیاسی او را در مجلس عنوان کردند. در نهایت، نمایندگان پیرو امام خمینی و نظام اسلامی در مجلس شورای اسلامی در 31 خرداد 1360 رأی به عدم کفایت سیاسی بنیصدر داده و این حکم را برای حضرت امام ارسال داشتند. فردای آن روز در اول تیرماه، حضرت امام خمینی(ره) طی پیامی این مهره دستنشانده اجانب را از ریاست‌جمهوری عزل کردند. بنیصدر که از بازداشت و محاکمه خود هراسان بود، پس از 5 هفته اختفا، با لباس و آرایش زنانه و با هماهنگی عوامل مزدور خویش و با ربودن یک هواپیمای متعلق به جمهوری اسلامی ایران، با کولهباری از خیانت به ملت، در 7 مرداد 1360 از ایران به فرانسه گریخت و در آنجا عملیات ضد نظام را با همکاری منافقین ادامه داد.
آغاز هفته قوه قضائیه
جهت ارج نهادن به مقام والای قضا و قضاوت و تکریم از مقام شهید مظلوم، آیتالله دکتر سیدمحمد حسینی بهشتی، اولین مسؤول دستگاه قضایی جمهوری اسلامی ایران، بنا به پیشنهاد قوه قضائیه، مبنی بر نامگذاری هفته اول تیرماه، سالروز شهادت آن بزرگوار، به عنوان هفته قوه قضائیه، این پیشنهاد در تاریخ 27 تیر ماه 1373 در شورای فرهنگ عمومی مطرح شد و به تصویب رسید.
رحلت عالم جلیل میرزا محمدحسن شیرازی، مرجع عالیقدر شیعه(1312 ق)
آیتالله میرزا محمدحسن شیرازی در نیمه جمادی‌الاولی سال 1230 ق در شیراز به دنیا آمد. وی از 4 سالگی شروع به تحصیل کرد و در 8 سالگی مقدمات را به پایان برد. وی در 15 سالگی شرح لمعه را تدریس کرد و سپس عازم اصفهان شد. میرزای شیرازی در 29 سالگی وارد کربلا شد و پس از آن به نجف رفت و در درس شیخ اعظم، انصاری، شرکت جست و از خواص شاگردان او شد. پس از فوت شیخ مرتضی انصاری در 1281ق زعامت شیعه به میرزای بزرگ شیرازی محول شد و نزدیک به 30 سال در این مقام به رفع مشکلات مردم و اداره حوزههای علمیه مشغول بود. مهم‌ترین حادثهای که در ایام زعامت آن پیشوای بزرگ شیعه رخ داد، قضیه جنبش تنباکو بود. فتوای تاریخی ایشان در معاهده انحصار تنباکو در زمان ناصرالدین شاه، چنان مردم را به صحنه کشاند که شاه قاجار، مجبور به فسخ قرارداد تنباکو شد. میرزای شیرازی همزمان با رهبری جامعه اسلامی، شاگردان بسیاری را به جامعه اسلامی تقدیم و کتب متعددی را تالیف کرد. سرانجام میرزای بزرگ در 82 سالگی در سامرا چشم از جهان فرو بست. جسد مطهرش را از سامرا تا نجف با پای پیاده تشییع کردند و در آخر شعبان در جوار مرقد منور امیرالمؤمنین(ع) به خاک سپردند. از آن پس مجالس فاتحه در تمام شهرها برگزار شد. همه بازارها در این ایام تعطیل بود و این عزاداری تا نزدیک یک سال ادامه داشت.