چندسال پس از بازنشستگی زیدان، دنیای عرب حالا دوباره یک قهرمان ورزشی جهانی دارد و این یکی واقعاً از قلمروی صحاری عربی است نه اینکه فقط به زبان عربی تکلم کند. قهرمان جدید «ناصر صالح العطیه» است که از قطر می‌آید؛ جزیره‌ای بندانگشتی در جنوب خلیج فارس که اگر بحث انتقال یک ستاره روبه‌افول فوتبال یا میزبانی یک جام جهانی عجیب و غریب مطرح نباشد، محال است سال تا سال نامش را در ورزش بین‌المللی بشنوید اما حالا می‌توان گفت با فتح رالی داکار 2011 توسط «العطیه» حق به حق‌دار رسیده است. سال‌های سال رالی پاریس – داکار نیمی از مسیر خود را در دل شن‌زارها و واحه‌های شمال آفریقا می‌پیمود که به مسلمانان عرب‌زبان مراکشی و الجزایری تعلق داشتند اما هیچ‌گاه آنها کسی از جنس خودشان را داخل ماشین‌ها، کامیون‌ها یا سوار بر موتورهایی نمی‌دیدند که شتابان از دل صحاری می‌تاختند و گردبادی از شن و ماسه در مسیر خود به پا می‌کردند. اما امسال در دومین سال پس از از سر گرفته شدن رالی به تعطیلی کشیده شده پاریس – داکار، نبرد صحرا به ریشه‌هایش بازگشت. قهرمانی یک عرب در بخش اتومبیلرانی رالی داکار 2011 آن هم در دورانی که این ماراتن دیگر در صحاری شمال آفریقا که در بیابان‌های شیلی و کوهستان‌های آرژانتین برگزار می‌شود، طعنه‌‌ای بزرگ است برای آنهایی که اصالت شکل جدید مسابقات را زیر سوال می‌برند. وقتی شعبه القاعده در کشور عربی صحرا و موریتانی برگزارکنندگان بزرگ‌ترین رالی وسایل موتوری در جهان را که از جنگ جهانی دوم به یادگار مانده تهدید به حملات تروریستی کرد، کمتر کسی تصور می‌کرد این تهدید آنقدر جدی باشد که یک سال تمام آن را به تعطیلی بکشاند.
سران القاعده پس از به خطر افتادن مواضع‌شان در پاکستان، افغانستان و عراق به دنبال پایگاه‌هایی جدید و امن در دل طبیعت بودند و کجا بهتر از صحاری شمال آفریقا، جایی که حتی در جنگ‌های جهانی نیز لشکرهای بزرگ و مجهز دول متحد یا متفق به علاوه یانکی‌ها نتوانسته بودند به اعماقش نفوذ کنند. اما اتومبیل‌سواران، موتورسواران و رانندگان کامیون رالی پاریس – داکار تنها اروپایی‌ها و غربی‌ها و گاهی هم شرقی‌هایی بودند که این جسارت را داشتند تا به دل کویر بزنند. پیکارجویان صحرا و موریتانی اما در قلمروی فعالیت‌های جدید شبکه‌شان در اعماق اقیانوس نفوذناپذیر شن و ماسه این قهرمانان سخت‌سر و سخت‌جان را مزاحم خود می‌دانستند. پس با چند مانور ایضایی مدیران و برنامه‌ریزان و توریست‌های ترسوتر را کیش دادند تا از شر رانندگان رالی هم خلاص شوند.
پس از یک سال وقفه رالی موقتا به مناطق خشک و بیابانی حد فاصل آرژانتین و شیلی در دو سوی رشته‌کوه‌های آند نقل مکان کرد و حالا آنقدر از خیابان‌های سانتی‌مانتال پاریس فاصله گرفته بود که مجبور شدند تنها عنوان «داکار» را در شکل جدید مسابقات حفظ کنند، در حالی که نماد مسابقات، یعنی تصویر تلفیق شده یک مرد عرب واحه‌نشین با رد لاستیک‌ها بیش از گذشته در چشم جلوه می‌کرد. و یک دوره انتظار کافی بود تا پسري از صحرا به آن نماد صحرایی- عربی معنا ببخشد. «ناصر العطیه» قطری در پایان وحشتناک‌ترین آزمون رانندگی یکشنبه گذشته در بوئنوس‌آیرس آن تمثال برنزی مرد واحه‌نشین عرب را بالای سر برد که نمادی است برای اجداد او، جدهای صحرا. این پیروزی عربی به لطف اتومبیل رالی فولکس واگن و البته غافلگیری چهره سرشناس اسپانیایی هم‌تیمی‌اش کارلوس سائینس به دست آمد. سائینس که لیدر تیم فولکس‌واگن بود و حکم کاپیتان العطیه و دو راننده دیگر تیم را داشت 4 روز مانده به پایان رقص مرگ در صحرای شیلی، به خاطر شکستگی کمک فنر اتومبیلش بیش از یک ساعت برای تعمیر آن معطل شد و از همان موقع بخت تکرار قهرمانی‌اش را از دست داد. از آن روز همه تیم برای قهرمانی پیشتاز قطری‌شان جنگیدند که در پایان این نبرد نفسگیر فولکس‌واگن همه رقبا را از میدان به در کرد. العطیه قطری به همراه کمک‌راننده آلمانی‌اش تیمو گاتشچاک اول شد. در حالی که فاصله باورنکردنی 49 دقیقه‌ای‌اش با ژینیل دی ویلرز از تیم وی‌دابلیو به‌عنوان نفر دوم تردیدی در شایستگی آنها باقی نمی‌گذاشت. دی ویلرز اهل آفریقای جنوبی است و آخرین راننده فاتح در خاک اصلی آفریقا در سال 2009 محسوب می‌شود. پس از او هم قهرمان کاتالان کارلوس سائینس هم‌تیمی العطیه سوم شد، کسی که سال گذشته نخستین قهرمان رالی در خاک آمریکای‌جنوبی نام گرفته بود. هموطن اسپانیایی سائینس هم مثل گذشته پیشتاز موتورتازان صحرا شد. مارک لوکا با پیشتازی مجموعا 15 دقیقه‌ای و 4 ثانیه‌ای‌اش در کل ادوار‌مهم‌ترین رقیبش «سریل» از فرانسه را ناامید کرد و برای سومین دور متوالی فاتح موتورسواری رالی داکار شد.