«ویوا» نرآتزوری

خبرنگاران ایتالیایی بعد از پیروزی برابر بولونیا در میکس زون جوزپه مه‌آتزا درباره روند صعودی اینتر و انگیزه‌ای برای خزیدن به سوی اسکودتو سوال می‌کنند...لئو در این باره می‌گوید: «من فکر می‌کنم...» و با کمی مکث ادامه می‌دهد: «این تیم باور دارد که در حال مبارزه برای فتح اسکودتو است. این یک ماراتن است و ما در شرایط سختی هستیم و باید این روندمان را ادامه دهیم. ما مجموعه‌ای هستیم که می‌داند چطور از مبارزه پیروز بیرون بیاید. اين تيم، تیم بزرگی است!» واقعا چه کسی فکرش را می‌کرد که لئوناردو رنسانس جدیدی در مجموعه نرآتزوری‌ها ایجاد کند؟ مرد جوان برزیلی که خاطرات خوشی را از مربیگری‌اش روی نیمکت روسونری پشت سر نگذاشته بود حالا این بار در ردای سکاندار حریف سنتی میلان توانسته قهرمان اروپا را از قعر جهنم نجات دهد. شاید خیلی از تیفوسی‌های میلان اعتقاد داشتند پذیرفتن حکم مربیگری اینتر میلان خیانتی است که «لئو» به قرمز و مشکی پوشان میلانو کرده و آنها هرگز او را نخواهند بخشید ولی درست کمی آنطرف‌تر هواداران دوآتشه نرآتزوری از جایگاه مخصوص‌شان در جوزپه‌مه‌آتزا همان شعار همیشگی را در وصف مربی‌شان می‌سرایند. لئو با چوب جادویی کاری کرده تا تیم نفرین شده رافا بنیتس بتواند 4 بازی اخیرش را با پیروزی پشت سر بگذارد. این آمار فوق‌العاده‌ای است که حتی سبب شده ماسیمو موراتی پیر با آن چهره بهت زده‌اش در پوست خود نگنجد. حالا همه چیز در نزد پسران نرآتزوری رنگ و بوی دیگری پیدا کرده، یک روحیه جنگندگی که از سوی آقای خوش پوش برزیلی به آنها القا شده است. دیگر مهم نیست که روزنامه‌های طرفدار میلان چه مطالب تندی علیه او می‌نویسند، این موضوع اهمیت دارد که مردی که درست آن بالا، یعنی جایگاه ویژه مدیران نشسته با هر گلی که شاگردان لئو به ثمر می‌رسانند با همان لهجه ایتالیایی‌اش می‌گوید: «si»! [بله یا همان گفتن کلمه «yes» که مدیران باشگاه‌ها برای اینکه پرستیژ خود را حفظ کنند و مانند هواداران دوآتشه هورا نکشند این کلمه را به زبان می‌آورند] و از همه مهم‌تر این تیفوسی‌های جایگاه جنوبی ورزشگاه مه آتزا هستند که سرود «تنها اینتر... اینتر... اینتر میلان... اینتر دیوانه‌وار حمله می‌کند... و شما پسران پیروز خواهید شد....
("C'é Solo L'Inter"... "Pazza Inter…..") را با همان لحن همیشگی‌شان می‌خوانند. حالا نرآتزوری به رتبه ششم رسیده، البته شاید خیلی‌ها اعتقاد دارند که قهرمان فصل پیش کالچو، فاتح لیگ قهرمانان اروپا و دارنده عنوان قهرمانی کوپا ایتالیا باید در آن بالای جدول جا خوش کند ولی در کمال احترام به همه منتقدان باید بگوییم مجموعه‌ای که بنیتس تحویل لئوناردو داد چیزی نبود جز یک تیم «مسخ» شده! ولی در حال حاضر لئوناردو این طلسم را شکسته و امید را دوباره به اردوی نرآتزوری بازگردانده است. پس حالا به جای گفتن
«forza inter» [جان بکن اینتر] می‌گوییم
«viva inter» [زنده باد اینتر].