گروه سیاسی:
در آستانه مذاكرات استانبول ميان ايران و گروه 1+5 بیانیه‌‌ای به دست باراک اوباما رسیدکه از وی خواسته شده بود ضمن پذیرش غنی‌سازی اورانیوم در ایران، مذاکره با جمهوری اسلامی را در سطوح بیشتری دنبال کند. به گزارش شوراي ملي ايرانيان آمريكا، جمعي از كارشناسان بين‌المللي از جمله «جان ليمبرت» سفير سابق آمريكا در ايران، «ريچارد دالتون» سفير سابق انگليس در ايران، «برونو پلائود» معاون سابق مديركل آژانس بين‌المللي انرژي اتمي، «گري سيك» مشاور سابق كاخ سفيد در امور مربوط به ايران و «چاس فريمن» سفير سابق آمريكا در عربستان سعودي در آستانه نشست ايران و 1+5 بيانيه‌اي را صادر و از دولت باراك اوباما درخواست كردند تا ديپلماسي با ايران را مجددا از سرگيرد. در اين بيانيه تصريح شده است: در حالي كه آمريكا براي دور جديدي از مذاكرات چندجانبه با ايران آماده مي‌شود، لازم است دولت اوباما مصرانه همه تلاش خود را به كار گيرد و از طريق دنبال كردن تعامل با تهران، ديپلماسي با اين كشور را مجددا از سرگيرد. اين گروه از كارشناسان بين‌المللي به دولت اوباما گوشزد كردند كه بدون وقوع گفت‌وگوهاي بيشتر هيچگونه پيشرفتي حاصل نخواهد آمد. بر اساس اين بيانيه، احياي ديپلماسي همچنين به مفهوم پيگيري اهداف واقع‌گرايانه است. نتايج غيرواقع‌بينانه از جمله اصرار بر اين مساله كه ايران به طور كامل غني‌سازي اورانيوم را متوقف كند، بايد كنار گذاشته شود. در بخش‌هايي از اين بيانيه نيز آورده شده است كه تمركز بايد بر مكانيسم‌هاي نظارت و راستي‌آزمايي باشد كه تضمين حاصل شود برنامه هسته‌اي ايران بر اهداف صلح‌آميز پايه‌ريزي شده است. اين كارشناسان به بخش‌هايي از حرف‌هاي هيلاري كلينتون وزير خارجه آمريكا اشاره كردند و گفتند: كلينتون در دسامبر سال گذشته ميلادي اعلام كرد كه آمريكا آماده مي‌شود برنامه صلح‌آميز غني‌سازي ايران در داخل خاك اين كشور را به رسميت بشناسد كه اين يك گام سازنده براي رسيدن به يك مصالحه رضايتبخش محسوب مي‌شود كه دولت اوباما بايد به آن پايبند باشد. در پايان اين بيانيه آمده است: احياي ديپلماسي با ايران بايد موضوعاتي وراي موضوع هسته‌اي ايران را دربر گیرد. ايران، چالش‌ها و فرصت‌هايي در ديگر حوزه‌هاي حائز اهميت براي امنيت ملي آمريكا از جمله ثبات در افغانستان و عراق، قاچاق مواد مخدر و وضع حقوق بشر در ايران را نيز ارائه مي‌دهد. آمريكا بايد زمينه‌هاي مشترك در همه حوزه‌هاي داراي اهميت را جست‌وجو كند و تنها به پيشرفت در يك زمينه كه باقي راه‌حل‌ها در زمينه‌هاي ديگر را در اسارت خود نگه مي‌دارد، بسنده نكند. در واقع پيشرفت در زمينه افغانستان جو بهتري را براي پيشرفت در زمينه موضوع هسته‌اي ايجاد مي‌كند و دستور كار تعامل آمريكا بايد گسترش پيدا كند تا بتواند بازتابي از مسائل ياد شده باشد.