گروه ورزشي:
مرحله گروهی جام ملت‌های آسیا 2011 چهارشنبه پایان یافت و پس از یک روز استراحت، مرحله یک چهارم نهایی از دیروز جمعه آغاز شد.
اما پس از انجام 24 مسابقه مرحله گروهی هواداران فوتبال که حالا نه فقط در آسیا بلکه در سراسر جهان از طریق شبکه‌های ماهواره‌ای این مسابقات را دنبال می‌کنند، از فوتبال قاره کهن چه دستگیرشان شده است؟ از امروز در این ستون به بررسی تک‌تک رفتگان و حذف‌شدگان جام می‌پردازیم.
فوتبال سعودی، بازنده در درون و بیرون زمین
برای قهرمان سه باره آسیا که در 7 دوره اخیر جام ملت‌ها 6 بار فینالیست شده بود، باختن در هر 3 مسابقه گروهی در دوحه همان قدر تلخ بود که قهرمانی 13 سال پیش‌شان در همین شهر کامشان را شیرین کرد.
از همه عجیب‌تر باخت 5 بر صفر به ژاپن بود که در سطح بین‌المللی می‌توان بدترین کابوس و بدترین بازی آنها پس از آن باخت 8 بر صفر به آلمان در جام جهانی 2002 دانست و نکته اینجاست که آن تحقیر سعودی‌ها اگر به دست ژاپنی‌ها انجام نشد اما در خاک کشور آنها صورت گرفت. «ژوزه پسیرو» سرمربی برزیلی پس از باخت در همان مسابقه نخست برکنار شد تا نفرین او در 2 بازی دیگر دامن عرب‌ها را بگیرد. ناصر الجوهر، برای پنجمین‌بار به نیمکت تیم ملی بازگردانده شد ولی او که همیشه منجی فوتبال صحرا خوانده می‌شد نیز پس از باخت فراموش نشدنی مقابل ژاپن طوری رفت که دیگر بعید است بازگشت ششمی در انتظارش باشد.
اما از همه مهم‌تر اخراج رئیس فدراسیون فوتبال سعودی توسط شخص شاه بود. شاهزاده سلطان بن فهد، یکی از پسران بی‌شمار شاه توسط او که در بستر اهتزار بود برکنار شد تا در روزهایی که سندروم تونس، کشورهای بسته عربی را تهدید می‌کند، دست کم فوتبال عربستان، تحولی شبیه به سیاست تونس را تجربه کند. اما آنچه از این 10 روز کابوس‌وار روباه‌های صحرا در قطر برمی‌آید الگویی است وارونه! بدین معنی که سبز و سفیدهای سعودی که همیشه در عرصه فوتبال آسیا یک نمونه رشد و جاه‌طلبی بودند حالا چنان دچار زوال و تباهی شده‌اند که می‌توان آنها را به الگویی تشبیه کرد از کارهایی که یک فدراسیون و یک تیم ملی در یک تورنمنت مهم نباید انجام دهند.
4 سال پیش در آسیای جنوب شرقی، فوتبال ملی عربستان به لطف نسل درخشان جدیدی که «ماركوس پاكتا» سرمربی برزیلی فوق‌العاده‌شان پرورده بود پس از یک دوره افول (2004 چین) دوباره به فینال رسیدند و تصور می‌شد که سعودی‌ها دوباره در آسیا تاخت و تاز خواهند کرد اما گویا آنها و فوتبال برزیلی‌شان از زمان جامانده‌اند.
ناکامی عرب‌ها را باید در آنجا جست‌وجو کرد که آنها عذر بزرگ‌ترین خدمتگزار فوتبال‌شان
«ماركوس پاكتا» را خواستند، مردی که نه‌تنها به خاطر تربیت نسل جدید ستاره‌ها در حجاز بلکه پیش از آن به خاطر قهرمان ساختن نسل فعلی فوتبال برزیل در جام‌جهانی جوانان 2005 شهره بود. آینده فوتبال فهدی اصلا روشن نیست.