اميرحسين جلالي:
این شاید نخستین‌باری باشد که داشتن فرصت کمتر برای استراحت به سود یک تیم است. تیم افشین قطبی در بهترین شرایط خود قرار دارد و این امر از جمله به دلیل دوری تیم از شرایط رسانه‌ای داخل ایران است. قطبی حالا علاوه بر دانش تاکتیکی به مقبولیت مطلوب بین بازیکنان هم دست پیدا کرده و دیگر هرگونه تغییر و جابه‌جایی بازیکنان بدون ایجاد حاشیه‌های رایج پذیرفته می‌شود (در بعضی موارد از روی اجبار البته) به این ترتیب آقای سرمربی می‌تواند با آنالیز دقیق حریف کره‌ای و چیدن بهترین ترکیب ممکن از غول مرحله آخر عبور کند و راهش برای قهرمانی را هموار نماید، چه اینکه بعد از کره‌جنوبی باقی تیم‌ها روی کاغذ هم شانسی کمتر از ما خواهند داشت.
1ـ در ترکیب دفاعی کره‌جنوبی جز 2 دفاع کناری که در هر 3 بازی گروهی ثابت بوده‌اند، 2 دفاع مرکزی تغییرات زیادی را تجربه کرده‌اند. (در بازی اول شماره 5 و شماره 6، در بازی دوم 3 و 6 و در بازی سوم 3 و 5) چا دو ری و لی‌یونگ پیو در 2 سمت راست و چپ شناخته شده هستند: اولی بیشتر در هجوم شرکت می‌کند و دومی که مسن‌تر هم است برعکس بیشتر به کارهای دفاعی می‌پردازد. این بدشانسی قطبی است که نقطه قوت هجومی و ضعف دفاعی ما هم اتفافا به ترتیب در راست و چپ تیمش است. حرکات هجومی کره از سمت راست با ترکیب چا دو ری و پارک انجام می‌شود، جایی که حاج‌صفی معمولا در کارهای دفاعی ضعیف‌تر از فاز هجومی است. شاید همین موضوع قطبی را مجاب کند تا از نصرتی در سمت چپ خط دفاعی استفاده کند. این قضیه وقتی واضح‌تر می‌شود که توجه کنیم استفاده از نصرتی در سمت راست کوچک‌ترین توجیهی ندارد و خسرو حیدری در 30 دقیقه بازی با کره‌شمالی و تمام طول بازی با امارات حتی در کارهای دفاعی هم از نصرتی بهتر بوده است. اگر کانال سمت چپ ما روی سانترهای چا دو ری بسته شود و جلال حسینی و حاج‌صفی (یا نصرتی) با هماهنگی کامل فضای نفوذها و اورلب‌های پارک جی‌سونگ از نیمه چپ یک سوم دفاعی ما را بپوشانند یکی از اصلی‌ترین پلان‌های هجومی کره خنثی خواهد شد.
2ـ در ترکیب دفاعی ایران تنها نقطه تاریک همان بازی نصرتی در سمت راست است که قطبی به احتمال فراوان از او در این پست استفاده نخواهد کرد. نکته بعدی میل بالای عقیلی به افه‌های نمایشی است که می‌تواند حواس او را تا حدودی از بازی پرت کند.
البته نمایشی و افه‌ای بازی کردن در بین مدافعان بزرگی چون آلساندرو نستا هم وجود داشته و به خودی خود ضعفی محسوب نمی‌شود، اما عقیلی احتمالا اصلی‌ترین مامور مهار خطرناک‌ترین بازیکن هجومی کره یعنی جی دونگ وون (شماره 10) خواهد بود که برای این کار نیاز به تمرکزی بیش از صد در صد دارد. اگر عقیلی با این بازیکن با فاصله بازی کند و راحت دریبل و یک، دو نخورد یکی دیگر از نقاط قوت هجومی کره هم به حداقل توان خود خواهد رسید. نکته مهم دیگری که قطبی در فاز دفاعی باید مورد توجه قرار دهد احتراز از آفسایدگیری است. علاوه بر ضعف همیشگی تیم‌های ایرانی در این تاکتیک (و هر تاکتیک دیگری که به تمرکز و توجهی بیش از حد معمول نیاز دارد/ فراموش نکرده‌ایم که در ایران هنوز بعضی از مربیان اتفاقا خیلی پرافتخار درباره اصل استفاده از دفاع خطی هم مشکل دارند).
3ـ در خط میانی جز نکونام می‌توان درباره بقیه بازیکنان فیکس بحث کرد. آندو و پژمان نوری هر دو آماده‌اند و انصافا کار قطبی برای انتخاب یکی از این 2 نفر سخت خواهد بود (اگر قرار نباشد با 3 هافبک دفاعی بازی کنیم و هر دوی اینها در ترکیب اولیه حاضر باشند). اما به شخصه معتقدم ترکیب نوری و نکونام «ترکیب» کامل‌تری است. دلیل اول تفاوت شکل بازی این 2 نفر است که می‌توانند مکمل هم باشند و دلیل دوم چپ پا بودن نوری است که او را ذاتا و عادتا به پوشش فضای خالی پشت دفاع چپ ما که می‌تواند محل جولان پارک و چا دو ری باشد سوق خواهد داد. نفر سوم خط هافبک ما که بهتر است دفاعی نباشد باید از بین مبعلی و نوری انتخاب شود که باز هم ترجیح این یادداشت دومی است. محمد نوری بازیکنی مدرن است که بویژه فضاهای خالی سمت راست را خیلی خوب پیدا می‌کند و علاوه بر این با بازیخوانی بالایش معمولا در موج‌های دوم حمله جای خوبی قرار می‌گیرد و شانس گلزنی خلق می‌کند.
4ـ در بازی رضایی در بال راست نباید تردیدی وجود داشته باشد. همچنین این اطمینان باید درباره بازی ندادن به مسعود شجاعی هم وجود داشته باشد. خلعتبری برای این پست انتخاب مناسبی است. مگر اینکه قطبی گلزنی شجاعی در 2 بازی اخیر تیم‌های ایران و کره را مدنظر قرار دهد و رای به حضور فیکس شجاعی در بال چپ بدهد. بهترین راه برای گل زدن به کره‌جنوبی دور زدن مدافعان کناری این تیم و سانترهای هدفدار روی دروازه است که با توجه به میانگین متوسط قد مدافعان و خروج‌های اشتباه دروازه‌بان تک‌به‌تک گیر این تیم بتوانیم یا روی سانترهای ارسالی یا روی توپ‌های برگشتی به آنها گل بزنیم. در نوک حمله بهترین انتخاب کریم انصاری‌فرد است که چنانچه مصدوم نباشد می‌تواند برگ برنده افشین قطبی در این بازی حساس لقب بگیرد. انصاری‌فرد هرگز نباید فضای بین 2 مدافع وسط کره (که تزلزل زیادی دارند) را رها کند. تداوم در بازی و تکرار یکی، دو عمل ساده کلیدی‌ترین نکته برای انصاری‌فرد در بازی شنبه‌شب خواهد بود.
5- قطبی و تیمش همچون قطاری به راهشان ادامه می‌دهند و کارشناسان تمام نشدنی ایرانی مانند کودکان ایستگاه‌نشین کماکان مشغول سنگ‌اندازی به این قطارند. پیمان یوسفی بعد از برد ایران مقابل امارات از دکتر ذوالفقارنسب (که ظاهرا چون از همه مودب‌تر قطبی را تخطئه می‌کند میهمان ثابت تمام شبکه‌های تلویزیون در این روزها شده است) می‌پرسد که به نظر شما دلیل بهتر بازی کردن ایران در نیمه‌های دوم بازی‌هایش چیست؟ و دکتر اینگونه پاسخ می‌دهد که دلیلش مربیان لیگ برتری هستند که این بازیکنان را آماده کرده‌اند! خب، می‌بینید که وقت تقسیم غنایم رسیده... اما چه خوب بود دوستان یک بازی دیگر صبر می‌کردند.