1- زمان زیادی طول نمی‌‌کشد تا تماشاگران حاضر در کم تماشاگرترین بازی مرحله یک‌‌چهارم نهایی، ورزشگاه سحیم بن‌‌حمد و خیابان «الاستقلال» در منطقه الخویر دوحه را ترک کنند. طبق معمول شب‌‌های گذشته، بعد از پایان هر بازی در مستطیل سبز نوبت به شبکه‌‌های تلویزیونی منطقه میرسد تا با پخش برنامه‌‌های زنده به بررسی حواشی مسابقات بپردازند.
2- ساعت نزدیک به 11 شب است که خالد جاسم مجری برنامه المجلس شبکه الکاس قطر از برقراری ارتباط با شهر سئول خبر می‌‌دهد. دور یک میز در یک رستوران، چند کره‌‌ای نشسته و به زبان خودشان سرود پیروزی می‌‌خوانند و کف می‌‌زنند. گزارشگر این شبکه در کره‌جنوبی اعلام می‌‌کند که آنجا ساعت حوالی 5 صبح است و حاضران در محل چند روزنامه‌نگار کره‌‌ای هستند که از ساعت 1:30 بامداد به وقت محلی به تماشای مسابقه نشسته و قید خواب را زده‌‌اند. خبرنگاران کره‌‌ای به تمجید از تیم خودشان می‌‌پردازند و یک خانم میانسال بیش از دیگران پیروزی کره را به رخ ایرانی‌‌ها می‌‌کشد.
3- دوربین به تهران منتقل میشود. علی الپاشا گزارشگر شبکه الکاس در دفتر باشگاه داماش حضور دارد و چهره‌‌های نام آشنایی مثل امیر عابدینی، محمد پنجعلی، مرتضی فنونی‌زاده، ادموند بزیک، مرتضی کرمانی‌مقدم، اسماعیل حلالی و فرشاد فلاحت‌زاده دور میز کنفرانس نشسته‌‌اند. عابدینی به رسم کسوت شروع می‌‌کند: «علت باخت خیلی ساده است؛ روز خوب فوتبال ما نبود و در 90 دقیقه بیش از 75 دقیقه تحت فشار کره‌جنوبی بودیم. در وقت اضافی نیز خیلی دیر فهمیدیم که یا باید پیروز شویم یا خداحافظی کنیم؛ برای تماشاگران ایرانی ناراحتم و کادر فنی بویژه سرمربی را مسؤول حذف تیم ایران می‌‌دانم».
4- محمد پنجعلی و مرتضی فنونی‌زاده نیز به ترتیب درباره علت حذف ایران و عملکرد تیم صحبت می‌‌کنند و نظراتشان را می‌‌گویند تا نوبت به مرتضی کرمانی‌مقدم میرسد. دوربین روی قطرات اشک بازیکن اسبق پرسپولیس و تیم ملی زوم می‌‌کند؛ این اشک‌‌ها البته نه از ناراحتی حذف تیم ملی بلکه از شوق دیدن تصویر همبازیان و دوستان قدیمی‌‌اش در استودیوی برنامه المجلس سرازیر میشود! کرمانی‌مقدم از خاطرات 4 سال حضورش در فوتبال قطر و خونگرمی و میهمان نوازی قطری‌‌ها می‌‌گوید؛ همان نکته‌‌هایی که پنجعلی نیز به آنها اشاره کرده بود تا سرانجام بحث تیم ملی شروع میشود: «افشین قطبی تیم ایران را برای مساوی و ضربات پنالتی که شانس پیروزی 50-50 است به زمین فرستاده بود؛ من صددرصد سرمربی تیم را مقصر می‌‌دانم و طبیعی است که وقتی تیم نتیجه نگیرد، سرمربی باید پاسخگو باشد».
5- نوبت رئیس فدراسیون فوتبال ایران است تا در هتل شرایتون دوحه پاسخگوی سوالات تلویزیون قطر باشد. عبدالعزیز الیوسف که به زبان فارسی تسلط دارد، برای بینندگان توضیح می‌‌دهد که می‌‌خواهم نظر رئیس فدراسیون فوتبال ایران را درباره انتقاد کارشناسان ایرانی از افشین قطبی بپرسم و از وی سوال کنم که آیا با آنان هم عقیده است یا خیر. کفاشیان که شال گردن منقش به پرچم ایران را روی گردن انداخته، قبل از اینکه گزارشگر قطری سوال را به فارسی ترجمه کند، می‌‌گوید: «متوجه سوالتان شدم؛ افشین قطبی از همین جا خداحافظی می‌‌کند و می‌‌رود ژاپن برای مربیگری در یک تیم ژاپنی! از فردا که رفتیم ایران، برای سرمربی جدید صحبت میکنیم».
6- گزارشگر به کفاشیان توضیح می‌‌دهد سوالش چیز دیگری بوده است. کفاشیان بعد از شنیدن سوال می‌‌گوید: «صددرصد مسؤول است! قطبی 3 بازی را برده بود و برای بردن کره‌جنوبی هم انگیزه داشت. به هر حال او هم زحمت کشیده و الان نمی‌‌شود باخت را گردن قطبی انداخت! البته آقای قطبی هم مسؤول است اما نمی‌‌شود همه تقصیرات را گردن وی انداخت!» گزارشگر هاج و واج می‌‌ماند و ترجیح می‌‌دهد با کفاشیان خداحافظی کند.
7- ایران و عراق از گردونه مسابقات خارج شده‌اند؛ همان طور که امارات و کره‌شمالی بدون گل زده با مسابقات وداع کردند. گروه چهارم که کم‌ترین تعداد تماشاگر را در مرحله گروهی داشت، تنها گروهی است که هیچ نماینده‌‌ای در نیمه نهایی ندارد. این همان گروهی است که کارشناسان مجله ویژه جام ملت‌‌های آسیا در خاتمه مرحله گروهی فقط 3 بازیکن آن را در بین 22 بازیکن منتخب مرحله گروهی قرار دادند. اینها شاید سرنخ‌‌هایی باشد برای شروع تجزیه و تحلیل عملکرد تیمی که هنگام پیروزی‌‌های مرحله گروهی، سرمربی و بازیکنانش را به عرش بردیم و حالا با یک شکست آنها را به فرش آورده‌‌ایم. همان طور که در روزهای گذشته با گسترش دادن توهم توطئه کشورهای منطقه علیه فوتبال ایران، دشمنان فرضی را در ذهن فوتبالدوستان ایرانی ترسیم کردیم تا توپ را در زمین دیگرانی بیندازیم که جز تحلیل فنی و نقد و تعریف بدون افراط و تفریط و البته احترام به تیم ملی ایران و هوادارانش، چیز دیگری در صفحات روزنامه‌هایشان دیده نمی‌‌شد، صفحاتی که مکتوب هستند و موجود!