عقربه‌ها ساعت 6 و 33 دقیقه بامداد دوشنبه 4 بهمن‌ماه سال جاری را نشان می‌داد که «امید برک» با خونسردی و بدون هرگونه التماس برای زنده ماندن خود را تسلیم چوبه اعدام کرد.
نخستین جنایت
به دنبال وقوع جنایتی در بهمن‌ماه سال 86 در کمالشهر کرج و کشف جسد یک زن سناریوی قتل‌های سریالی زنان کرجی آغاز شد. جسد متعلق به زنی 35 ساله بوده و در محل دیگری با پارچه خفه و جنازه‌اش در کنار جاده کمالشهر رها شده بود. یک ماه بعد در حالی که تحقیقات گسترده برای کشف کلید این معما ادامه داشت، پلیس کرج با دومین قربانی این روش مشابه روبه‌رو شد. در سومین جنایت که 31 فروردین سال 87 در جاده قزلحصار فاش شد، جسد زنی دیگر پیدا شد که وی نیز با روسری خودش خفه شده بود. پیدا شدن جسد چهارمین زن قربانی در اردیبهشت 87 فرضیه زنجیره‌ای بودن جنایت‌ها را قوی‌تر کرده و پزشکی قانونی علت مرگ این زن را نیز خفگی اعلام کرد. روز 8 خرداد سال 87 در نزدیکی فرودگاه پیام کرج جسد پنجمین زن پیدا شد. ششمین قربانی یک دختر 24 ساله بود که خرداد 87 برای خرید از خانه بیرون رفته و به طرز مرموزی ناپدید و جنازه‌اش 2 روز بعد در جاده کمالشهر کرج پیدا شد. بررسی‌ها نشان داد وی نیز با روسری خفه شده است. در حالی که کارآگاهان کرجی، تجسس‌های گسترده‌ای را در دستور کار خود قرار داده بودند جنازه هفتمین زن در قزلحصار پیدا شد و زمانی که جزئیات این جنایات در برخی روزنامه‌ها انتشار یافت در حالی که پلیس ردپایی قوی از قاتل سریالی به دست آورده بود، وی فرار کرد. بررسی‌ها نشان می‌داد امید برک به شمال ایران گریخته و در آنجا نیز به 2 قتل مشابه دیگر دست زده و همسرش نیز وی را همراهی کرده است. امید روز چهارشنبه 19 تیرماه سال 87 در مخفیگاهش به دام افتاد و در بازجویی‌ها با اعتراف به 2 جنایت دیگر در شمال ادعا کرد همسرش نیز در 6 قتل با وی همراه بوده است. امید در بازجویی‌ها گفت: 5 قتل را در خانه‌ام واقع در خرمدشت، یک قتل را در بیابان و در خودرویم و 2 قتل را در کمالشهر و 2 قتل را در شمال انجام داده‌ام. وی ادامه داد: پس از آنکه زن‌ها را در کنار خیابان سوار خودرویم می‌کردم به خانه می‌آوردم و 10 دقیقه با آنها حرف می‌زدم، بعد با هم داخل اتاق می‌رفتیم و بعد از رابطه پنهانی آنان را می‌کشتم. امید که با یادآوری جنایاتش هیجان‌زده بود، افزود: بعد از آنکه از مرگشان مطمئن می‌شدم آنها را به صورت مچاله داخل ملحفه‌ای می‌پیچیدم و آن را مانند بقچه 2 گره می‌زدم. اگر سنگین بودند روی زمین می‌کشیدم و اگر سبک بودند آنها را بلند می‌کردم و به داخل خودرویم می‌بردم. قبل از انتقال اجساد به بیرون از خانه، همه طلا و جواهراتشان را برمی‌داشتم. در همه قتل‌ها من تنها بودم اما در 6 قتل همسرم که در قزوین بود، می‌دانست من در حال چه کاری هستم. قاتل سریالی زنان کرجی در بازجویی‌ها انگیزه اصلی‌اش از جنایات را سرقت و از بین بردن زنان خیانتکار دانست. امید گفت: یک سال بعد از ازدواج به این کارها اقدام کردم. دست خودم نبود، زمانی که قتل‌ها را انجام می‌دادم در حال خودم نبودم، وقتی آنها را می‌کشتم راحت می‌شدم. در برابر ادعاهای امید، همسرش به نام «ساحره» در دفاع از خود گفت: این اتهامات را قبول ندارم. من فقط فروش جواهرات را قبول دارم. همسرم می‌گفت آنها را از یک دزد خریده و مرا مجبور می‌کرد آنها را بفروشم.
حکم دادگاه
قضات شعبه 71 (عزیزمحمدی، سری، بومی، محمدی‌کشکولی و واعظی) پس از برگزاری جلسه دادگاه وارد شور شدند و امید را به جرم 10 قتل به 10 بار قصاص، به اتهام 8 زنای محصنه و 2 تجاوز به عنف به یک بار اعدام در ملأعام و به خاطر سرقت به 3 سال حبس و 74 ضربه شلاق و رد مال محکوم کردند. همچنین متهم ردیف دوم به اتهام معاونت در قتل‌ها به 5 سال زندان و به اتهام فروش اموال مسروقه به 2 سال حبس و 74 ضربه شلاق محکوم شد. ساعت 6 و 33 دقیقه صبح دوشنبه چهارم بهمن‌ماه سال 89، قاتل سریالی زنان در میدان قدس شهر کرج به دار مجازات آویخته شد. این مراسم در حالی صورت گرفت که امید برک خونسرد بود و آرامش خاصی داشت. ساعت 5 و 47 دقیقه قاتل سریالی سوار خودروی سمند نقره‌ای‌رنگ و در حالی که به وسیله 2 خودروی بنز اسکورت می‌شد به محل اجرا واقع در یک محوطه مربوط به اداره راهنمایی و رانندگی انتقال یافت. ساعت 6 و 25 دقیقه متهم وارد محوطه شد و پای چوبه دار ایستاد. سپس نماینده اجرای احکام دادسرای عمومی و انقلاب کرج با قرائت حکم، برخورد قاطع دستگاه قضایی با متجاوزان به امنیت و آسایش مردم را یادآور شد. ساعت 6 و 33 دقیقه امید در کمال خونسردی و بدون هیچ واکنش خاصی جلو آمد و طناب دار را دور گردنش افتاد. لحظاتی بعد و در میان سکوت افراد حاضر در محل اجرا، اهرم جرثقیل به آرامی حرکت کرد و امید روی طناب سفیدرنگ آویزان شد.