۲۰/آبان/۱۴۰۵
|
۱۲:۵۱

مقاومت تشکیل‌دهنده دولت آتی لبنان

حسین رویوران*

دادگاه ترور رفیق حریری برای حزب‌الله یک بحث حیثیتی است و عوامل بین‌المللی از طریق این دادگاه در پی متهم کردن حزب‌الله و تغییر چهره آنند. حزب‌الله قهرمان مقاومت در جهان عرب، جهان اسلام و سراسر دنیاست بنابراین درصدد هستند تا چهره یک قهرمان مقاومت را به چهره یک قاتل و تروریست تبدیل کنند. این امر مساله‌ای است که حزب‌الله به‌ هیچ عنوان اجازه انجام آن را نخواهد داد. اختلاف‌نظر بر سر دادگاه حریری نیز در همین بحث نهفته است. نظر سعد حریری این است که کار این دادگاه کشف حقیقت و شناخت تروریست‌هایی است که رفیق حریری را ترور کردند اما نظر حزب‌الله این است که این دادگاه به دلیل تغییر موضعی که در این 5 سال داشته دادگاهی سیاسی بوده و بر اساس یک تغییر کارکرد، لایحه اتهام خود را تغییر داده است. هنگامی که این دادگاه سوریه را متهم کرد، در پی اعمال فشار بر سوریه برای خروج از لبنان بود که سوریه بالاخره از لبنان خارج شد. پس از آن یکسری از افسران را متهم کرد، برای اینکه بسیاری از افسران ملی‌گرا را از گردونه فعالیت خارج و صحنه را برای عوامل وابسته به کشورهای غربی خالی کند. هم‌اکنون نیز با وارد آوردن اتهام به حزب‌الله درصدد است حیثیت مقاومت را لکه‌دار کند. به همین دلیل حزب‌الله به یقین رسیده که این دادگاه سیاسی بوده و کارکردی که دنبال می‌کند نیز هم‌اکنون خدشه‌دار کردن آوازه حزب‌الله است. در این ماجرا حزب‌الله فرصت‌هایی به سوریه و عربستان داد تا سوریه از طریق فرانسه و عربستان از طریق آمریکا، این وضعیت را تغییر داده و دادگاه از این کارکرد عقب‌نشینی کند اما پس از مدتی میانجیگران اعلام کردند چنین اتفاقی نخواهد افتاد و غربی‌ها حاضر نیستند کارکرد این دادگاه را تغییر دهند. در نهایت اتفاقی که افتاد این بود که حزب‌الله ناگزیر شد در مقابل دادگاه جبهه‌گیری کند. از آنجایی که دولت موجود در لبنان یعنی دولت پیشین حریری طرفدار دادگاه بود، لذا اولین هدفی که برای حزب‌الله، مقاومت و همپیمانان آن باقی ماند، این بود که این دولت را ساقط کنند. حزب‌الله این دولت را ساقط کرد و اتفاقا این امر نشان می‌دهد که حزب‌الله از توان سیاسی بالایی برخوردار است. حدود 2 سال پیش که انتخابات لبنان انجام شد، ائتلاف 14 مارس موفق شد 71 کرسی از 128 کرسی را به دست آورد در حالی که متحدان مقاومت تنها صاحب 57 کرسی شدند. حزب‌الله در این مدت موفق شد هم ائتلاف خود را تقویت کرده و هم ائتلاف‌سازی کند.اکنون که اکثریت در لبنان با مقاومت همراه هستند، امری تصادفی نیست بلکه آقای سید حسن نصرالله با مانورهای سیاسی روشنگرانه و همچنین مصاحبه‌های متعدد موفق شده است شرایط را در ارتباط با مردم دگرگون کند. عوامل خارجی رسما به دنبال راه انداختن جنگ بین شیعه و سنی بودند، در حالی که لبنان هم‌اکنون از این مساله عبور کرده و به جایی رسیده که این اتفاق امکان‌پذیر نیست.

در سطح گروه‌های سیاسی نیز حزب‌الله موفق شد تا تفکیک‌سازی ائتلاف مقابل و هم بازسازی ائتلاف فعلی را انجام دهد و سرنگونی دولت هم نتیجه این فعالیت‌های سیاسی است. در حال حاضر حزب‌الله ابتکار عمل را در اختیار گرفته است. هم‌اکنون حزب‌الله و مقاومت 59 کرسی، حریری 57 کرسی به اضافه3-2 نفر از مستقلان را در اختیار دارد و ائتلافی که می‌تواند سرنوشت‌ساز باشد 11 کرسی دروزی‌ها و گروه ولید جنبلاط است. در این میان خروج ولید جنبلاط از 14 مارس و متمایل شدن وی به سمت حزب‌الله بسیار مهم بوده و حزب‌الله با این تحول می‌تواند دولت‌سازی کند زیرا اکثریت را در اختیار دارد. با این اوصاف و در صورتی که کرسی‌های حزب‌الله به بیش از نصف در پارلمان برسد، می‌تواند تشکیل دولت داده و نخست‌وزیر عوض کند. قطعا روی کار آمدن یک دولت توسط مقاومت بسیاری از مواضع لبنان را تغییر خواهد داد. هر دولتی که توسط مقاومت روی کار بیاید قضات لبنانی حاضر در دادگاه حریری را فرامی‌خواند، کمک‌های مالی به این دادگاه را قطع خواهد کرد و پروتکل همکاری با دادگاه را نیز به حالت تعلیق درخواهد آورد زیرا از آنجایی که این دولت ماهیت سیاسی دارد، درست نیست دولت لبنان در توطئه‌ای که این دادگاه در حال تدارک آن است شریک باشد؛ توطئه‌ای که علیه مقاومت در حال اجراست؛ مقاومتی که آبروی تمام لبنان است. در این میان آمریکا در حال اعمال فشار بر نمایندگان گروه جنبلاط و نمایندگان مستقل است تا بین 14 و 8 مارس، تصمیمی اتخاذ کنند که حزب‌الله را از اکثریت بیندازد. فشار سفیر آمریکا در لبنان روی نقطه وسط است و به هیچ‌کدام از 2 گروه دیگر اعمال فشار نمی‌کند. تلاش‌های سفارت آمریکا در عین اینکه نشان‌دهنده دخالت مستقیم و آشکار آمریکا در امور داخلی لبنان است نشان‌دهنده این امر نیز هست که فعالیت‌های سفارت و اتباع آمریکا‌یی در لبنان از حد معمول فعالیت‌های دیپلماتیک خارج است، در حالی که یک سفارت نباید در امور داخلی کشورهای میزبان دخالت کند. گروه‌های لبنانی نیز به نظر نمی‌رسد به این فشارها ترتیب اثری ندهند زیرا به هر حال این گروه‌ها در لبنان زندگی می‌کنند و آینده‌ لبنان نیز نه به آمریکا بلکه به مقاومت تعلق دارد لذا نیروهایی که از 14 مارس که هم‌پیمان آمریکا‌ست جدا شده‌اند، با تفکر و تحلیل این تصمیم را گرفته‌اند، پس هر کس یا گروهی که بر اساس تجزیه و تحلیل تصمیم به این جدایی گرفته، از تصمیم خود برنخواهد گشت.

 

 

*کارشناس مسائل خاورمیانه

 

 

ارسال نظر
captcha