وحید هاشمیان جزو معدود بازماندههای نسل طلایی فوتبال ایران است که هنوز بازی میکند. او پس از 11 سال بازی در بوندسلیگا و حضور در تیمهای معتبری چون بایرن مونیخ، هامبورگ و بوخوم به ایران بازگشته تا در روزهای باقیمانده لیگ عصای دست علی دایی باشد و پرسپولیس. یک روز پس از آنکه مهدی مهدویکیا از شرایط فوتبال ایران انتقاد کرد، وحید هاشمیان هم حرف زد و از شرایط فوتبال ایران پس از پایان جام ملتهای آسیا گفت. او بر خلاف مهدویکیا که بیشتر انتقادهایش سمت افشین قطبی بود، بیبرنامگی و بینظمبودن را دلیل به وجود آمدن این شرایط دانست. هاشمیان در مصاحبه مفصلی که انجام داده میگوید: «اگر بخواهيم وضعيت تيم ملي را با 4 تيمي كه در نيمه نهايي حضور داشتند مقايسه كنيم به اين نتيجه ميرسيم كه تيم ما در حد قهرماني نبوده است. ما در ديدار برابر كره جنوبي محتاط بوديم و مشخص بود كه با آن شيوه نميتوانستيم پيروز شويم. شما ديديد كه در ديگر بازيهاي مرحله يكچهارم و بويژه بازي عراق – استراليا و ازبكستان – اردن، تيمها چگونه محكم و شجاعانه بازي كردند اما ما براي دفاع، كشيدن بازي به وقت اضافه و احيانا كشيدن ديدار به ضربات پنالتي به زمين آمده بوديم. شيوهاي كه شايد در سالهاي آخر دهه 80 و 90 جواب ميداد اما فوتبال امروز آنقدر قدرتمند و با برنامه شده كه ديگر نميتوان با دل بستن به اين شيوه به هدف رسيد». وقتی از مهاجم سابق تیم ملی پرسیده میشود که آیا مشکل فوتبال ایران تنها افشین قطبی است، پاسخ جالبی میدهد: «به نظرم خيلي ناجوانمردانه است كه همه دلايل باخت را قطبي اعلام كنيم. مگر قطبي مسووليت تيمهاي نوجوانان، جوانان و اميد را برعهده داشت كه بخواهيم بگوييم مشكل فوتبال ايران قطبي بوده است. قطبي به خاطر اينكه جزئي از ناكامي فوتبال ايران بوده بايد جوابگو باشد اما او مسووليت كل فوتبال ايران را برعهده نداشت. با اين حال قطبي وعدههايي ميداد كه هيچ وقت عملي نشد. او گفت كه با شناختي كه از 2 كره دارد تيم ملي را به جام جهاني ميبرد اما اين اتفاق نيفتاد. قطبي حرف از قهرماني در جام ملتها زد كه باز هم چنين نشد و او نشان داد كه شناختي از كره جنوبي ندارد. به نظرم نقطه منفي قطبي وعدههايي بود كه ميداد». هاشمیان که سابقه کار کردن با مربی بزرگی همچون فلیکس ماگات را در کارنامه خود دارد درباره بحث داغ این روزهای فوتبال ایران برای حضور یک مربی بزرگ روی نیمکت تیم ملی میگوید: «مربي بزرگ براي فوتبال ايران مانند مسكن است، احتمال دارد با اسم بزرگ، افكار براي مدتي منحرف شود اما واقعيت اين است تا زماني كه مديريت، نظم و برنامه درستي در فوتبال ايران وجود نداشته باشد كسب چنين نتايجي تداوم خواهد داشت. به نظرم درد فوتبال ايران نداشتن مديريت قوي و با برنامه است اما به هر حال انتخاب مربي خارجي شايد براي فوتبال ما بهتر باشد چرا كه اگر مربي داخلي انتخاب شود حاشيهها به او اجازه كار نميدهد. مهمترين معيار انتخاب مربی خوب خارجی این است كه بدانيم مربي موردنظر با چه امكانات و بازيكناني به چه نتايجي در سالهاي مربيگرياش رسيده است. دومين معيار هم بايد اين باشد كه مربي مورد نظر از كشور صاحب فوتبال باشد و با برنامه بيايد. فكر ميكنم مساله ديگر بايد اين باشد كه مربي از چهره قابل احترامي براي بازيكنان و جامعه فوتبال برخوردار باشد. نبايد فردي را انتخاب كنيم كه پول زيادي بگيرد و اسمي در كند و بعد از مدتي از كشور برود». هاشمیان درباره حضور انتقادآمیز جواد نکونام و مسعود شجاعی در دیدار برابر کرهجنوبی هم حرفهای جالبی مطرح میکند و میگوید: «وقتي تيم نتيجه ميگيرد از تداركاتچي و راننده اتوبوس در موفقيت دخيل هستند و وقتي هم تيم نتيجه نميگيرد باز هم همه در نتيجه شريك هستند اما نحوه استفاده از بازيكن هم اهميت دارد. من سالها با جواد نكونام همبازي بودهام. او بازيكن توانمندي است كه ميتواند بهراحتي بخش هافبك دفاعي را پر كند اما وقتي مربي از سه بازيكن با خصوصيات يكسان در اين قسمت استفاده ميكند شايد بازيكنان نتوانند همه تواناييهايشان را ارائه كنند. به هر حال نكتهاي كه نبايد آن را فراموش كنيم اين است كه تيم ملي ايران تيم بزرگي است و همه بايد به بازي در این تيم افتخار كنند و بازيكنان وقتي وارد زمين ميشوند به خاطر نام ايران بايد همه مشكلاتي كه احيانا وجود دارد را از ياد ببرند و تنها به فكر
تيم ملي باشند».