همه چیز در یک رابطه باید دوطرفه باشد. این یک اصل موفقیت به حساب می‌آید. حالا شما هر چیز دیگری که می‌خواهید نامش را بگذارید ولی فاکتور اصلی رسیدن به مرز موفقیت در کارهای گروهی در یک رابطه متقابل و دوطرفه تعریف می‌شود. درست به مصداق رابطه یک مربی با کاپیتان تیم؛ ارتباطی که اگر به خوبی ایجاد نشود موجب شکاف بزرگی در دیسیپلین تیم می‌شود. مربیان موفق آنهايي هستند که توانسته‌اند خواسته‌هایشان را از طریق مردی که «تکه پارچه»ای به نام بازوبند کاپیتانی را بر بازو می‌بندد به درون زمین انتقال دهند. البته درست در زمان پیروزی یا شکست خیلی‌ها به دنبال جواب این سوال می‌گردند که کدام یک از آنها با کاریزمای منحصر به فردش می‌تواند تاثیرگذار باشد؛ مربی یا کاپیتان؟ در این مقاله طوری به این موضوع پرداخته شده که گاهی نقش هر 2 کاراکتر به‌طور مساوی تقسیم شده و بعضی اوقات برعکس. یکی از ما 2 نفر تاثیرگذار خواهد بود؛ کاپ یا مربی؟!
پپ- پویول
چه کسی می‌تواند نقش گوآردیولا را در قهرمانی‌های بارسا انکار کند. البته هرگز نمی‌توان حضور کارلس پویول متعصب را نادیده گرفت ولی به هر حال پویول از زمانی که با گوآردیولا کار کرده افتخارات بیشتری نصیبش شده است. بدون شک نقش گوآردیولا حتی از کاپیتان درون زمینش بیشتر است. گوآردیولا زمانی که خودش به عنوان کاپیتان بارسا بازی می‌کرد همین نقش را برابر کرويف داشت!
دل‌بوسکه- کاسیاس
پیرمرد توانست ماتادور‌ها را به قهرمانی جام‌جهانی برساند. تقابل ایکر به عنوان کاپیتان با دل‌بوسکه آنقدر دلچسب بود که کمتر کسی می‌تواند به این نتیجه برسد که چه کسی تاثیرگذارتر بود. شاید خیلی‌ها اعتقاد داشته باشند کاسیاس اگر نبود دل‌بوسکه هرگز نمی‌توانست در این جام سربلند بیرون بیاید. این نظریه درست است ولی زمانی که ایکر در رئال بازی می‌کرد نقش دل‌بوسکه از او در قهرمانی تیم بیشتر بود.
دل‌نری- آلکس
بدون هیچ تعارفی باید گفت نقش کاپیتان آلکس به مراتب بیشتر از جی‌جی دل‌نری است. حداقل این موضوع در چند فصل اخیر ثابت شده، طوری که در این چند سال هیچ‌کدام از مربیان یووه نتوانسته‌اند به اندازه حضور آلکس دل‌پیرو در پیروزی‌های بیانکونری موثر باشند. حضور آله در زمین به‌عنوان کاپیتان وزنه‌ای غیرقابل انکار است.
رانیه‌ری- توتی
رانیه‌ری ذاتا مربی محافظه‌کار و ترسویی است! در اینکه فرانچسکو توتی نقش موثرتری نسبت به رانیه‌ری در رم دارد هیچ بحثی نیست. کاپیتان جالوروسی آنقدر در این تیم صاحب‌نظر است که مدیران باشگاه بعضا برای در اختیار گرفتن بازیکن جدید با او نیز مشورت می‌کنند؛ در رم نقش کاپیتان از مربی به مراتب بیشتر است.
فرگوسن- کانتونا
فرگوسن در این 2 دهه و اندی که در منچستر حکمفرمایی کرده با کاپیتان‌های متعددی روبه‌رو بوده. در این چند فصل اخیر هیچ کاپیتانی را نمی‌توانید پیدا کنید که قدرت شخصیتش از فرگی بیشتر باشد. بدون هیچ توصیفی سرالکس از همه آنها در تیم تاثیرگذارتر بوده ولی در دهه گذشته اریک کانتونا تنها کاپیتان من‌یو بود که در قهرمانی‌های این تیم نقش بسزایی داشت و رهبری‌اش درون زمین منحصر به فرد بود. در اینجا باید نقش تاثیرگذاری فرگوسن و کانتونا در قهرمانی‌های من‌یو را مساوی بدانیم.
لیپی- کاناوارو
قهرمانی ایتالیا در جام‌جهانی 2006 محصول مشترک اندیشه‌های مارچلو لیپی و پسرانش بود. آتزوری‌ها بر اساس یک هماهنگی کامل توانستند تلخی کالچوپولی در باشگاه‌ها را با فتح جام‌جهانی فراموش کنند. در آن زمان کاناوارو که کاپیتان لاجوردی‌پوشان بود به‌عنوان بهترین بازیکن جهان نیز انتخاب شد. نقش او در قهرمانی ایتالیا با مارچلو لیپی باید به‌طور مساوی تقسیم شود.
رافا بنیتس- جرارد
استیون جرارد یک کاپیتان متعصب و وفادار به لیورپولی‌هاست. او در هیچ شرایطی لک‌لک‌ها را ترک نکرده و با عدم حضور او در زمین همیشه کمبودی در ترکیب لیورپول احساس شده است. این موضوع حتی به زمانی که رافا بنیتس هدایت این تیم بندری را برعهده داشت نیز بازمی‌گردد. کاریزمای خاص «استیوی» موجب شده شخصیت او همیشه از مربیان لیورپول تاثیرگذارتر باشد.
کاپلو- جان‌تری
کاپلو مربی بزرگی است ولی بدون هیچ تعارفی کاراکتر جان تری در تیم تاثیرگذارتر است. البته تعجب نکنید نقش منفی جان تری و مشکلاتی که برای انگلیسی‌ها به وجود آورد آنقدر تاثیرگذار بود که آرزوهای انگلیسی‌های مغرور را نقش بر آب کرد. شاید اگر اتفاقات قبل از جام جهانی به وجود نمی‌آمد کاپلو هرگز بازوبند کاپیتانی را از تری نمی‌گرفت. او تنها کاپیتانی بود که تاثیر منفی در تیم داشت!
دومنک- زیدان
زیزو یک رهبر تمام‌عیار در میدان بود و ریموند دومنک یک «احمق» بی حد و حصر! شاید اگر زیدان در ترکیب خروس‌ها قرار نگرفته بود ریموند دومنک هرگز خواب فینال جام‌جهانی 2006 را هم نمی‌دید! زیدان در هر دوره‌ای که بازی کرده به‌عنوان تاثیرگذارترین بازیکن میدان به حساب آمده و شخصیت او به‌عنوان کاپیتان به مراتب از مربی وقت فرانسه بالاتر بود. زیزو یکی از کاپیتان‌های برجسته تاریخ فوتبال فرانسه به حساب می‌آید.