بکن‌باوئر‌ـ ماتئوس
کار هر دو درست در سال 1986 شروع شد. بکن‌باوئر تحول اساسی در فوتبال آلمان‌غربی ایجاد کرد و همین مساله باعث شد تا ستاره‌ای به نام لوتار ماتئوس با بازوبند کاپیتانی به فوتبال جهان معرفی شود. این جریان تا 4 سال دیگر نیز ادامه یافت تا فرانس یا همان قیصر فوتبال آلمان با اتکا بر بازیسازی لوتار ماتئوس بتواند فاتح جام‌جهانی 90 ایتالیا شود. در همان زمان‌ها بود که بکن‌باوئر از ماتئوس خواسته بود طوری در زمین حضور پیدا کند که همیشه دوربین‌های تلویزیونی او را نشان دهند!
رینوس میشل‌ـ کرویف
میشل را باید به عنوان پدر فوتبال مدرن هلند و توتال فوتبال شناخت. او با روشی که ابداع کرد توانست تز جدید در فوتبال اروپا را پایه‌گذاری کند. در همین بین یوهان کرویف نیز پرورش‌یافته همان توتال فوتبال است ولی در اینجا نکته اصلی این است که میشل تاکتیک‌هایش را بر اساس توانایی‌های بازیکنانش قرار می‌داد. یوهان کرویف از همان قسم ستاره‌هایی بود که در توتال فوتبال میشل فوق‌العاده ظاهر می‌شد، در آژاکس، تیم‌ملی هلند و بارسلونا. به نظر می‌رسد تاثیر کرویف در تیم برابر با میشل بود.
بیلاردو‌ـ مارادونا
بدون‌هیچ تعارفی دکتر بیلاردو هرگز نمی‌توانست فاتح جام 86 مکزیک شود. بیلاردو باید مدیون ال‌دیه‌گو باشد که با آن نمایش خیره‌کننده‌اش ملتی را نجات داد. مارادونا همیشه با کاریزمای خاصی که دارد از لحاظ تاثیر‌گذاری از مربی تیم بالاتر بوده، البته او زمانی که خودش مربی آرژانتین شد شرایط کمی فرق کرد. دیه‌گو حتی تاثیر به‌سزایی در جام 90 و به فینال رسیدن آرژانتین داشت. بعد‌ها بیلاردو به منتقد اصلی مارادونا در تیم‌ملی آرژانتین بدل شد.
میشل هيدالگو- پلاتینی
شاید خیلی‌ها میشل هيدالگو را نشناسند، مربی‌ای که موفق شد فرانسه را به قهرمانی در جام ملت‌های اروپای 1984 برساند. البته در تیم او ستاره‌ای مانند میشل پلاتینی بازوبند کاپیتانی را به بازو می‌بست و تاثیر پلاتینی حتی در جام‌جهانی 86 که دیگر لیگادو مربی فرانسه نبود نیز مشهود بود. پلاتینی از برجسته‌ترین ستاره‌ها و کاپیتان‌های تاریخ فوتبال فرانسه به حساب می‌آید. او شخصیتش بالاتر از مربی تیم بود و یکی از بهترین رهبران خط‌میانی خروس‌ها به حساب می‌آمد.