بکن باوئر
بکن‌باوئر در ۱۱ سپتامبر۱۹۴۵ در مونیخ متولد شد. او سال ۱۹۵۴ هنگامی که تنها 9 سال داشت، زندگی حرفه‌ای خود را در باشگاه اس‌سی‌مونیخ آغاز کرد. او سال ۱۹۵۸ به تیم بایرن‌مونیخ رفت که در آن زمان دومین باشگاه بزرگ شهر مونیخ بود. بکن‌باوئر نخستین بازی خود برای تیم‌ملی آلمان را ۲۶ سپتامبر۱۹۶۵ انجام داد و نخستین بازی‌اش در جام‌‌جهانی در سال ۱۹۶۶ بود. برای نخستین بار در زمان او، باشگاه بایرن‌مونیخ سال ۱۹۶۶ موفق شد جام باشگاه‌های برتر آلمان را صاحب شود. این باشگاه در سال آینده‌اش، یعنی سال ۱۹۶۷ نیز موفق به کسب همین عنوان شد و از این گذشته، در همین سال جام باشگاه‌های برتر اروپا را نیز حتی به دست آورد.
میشل پلاتینی
میشل پلاتینی که نوه یک مهاجر ایتالیایی‌تبار است در فرانسه متولد شد و مبدل به برترین چهره فوتبال قاره اروپا در دهه 80 شد. او فوتبال حرفه‌ای را با باشگاه نانسی و در سال 1972 آغاز کرد و پس از 7 فصل حضور در این تیم به سنت‌اتین پیوست. پلاتینی در المپیک 1976 در تیم فرانسه حضور داشت و 2 سال بعد در نخستین جام‌‌جهانی زندگی‌اش به میدان رفت. او به سنت‌اتین کمک کرد قهرمان لیگ فرانسه شود و سپس با مبلغ 7/1 میلیون دلار در سال 1982 به یوونتوس پیوست. در همین سال در جام‌‌جهانی اسپانیا او به همراه فرانسه به مقام چهارم رسید و با ارائه بازی‌های زیبا به عنوان بهترین بازیکن جام انتخاب شد.
مارادونا
ديه‌گو تنها 17سال داشت كه به تیم‌ملی آرژانتین دعوت شد و برابر مجارستان یک نیمه بازی کرد. قدرت بازیسازی، پاس‌های بلند و کوتاه میلیمتری، قدرت حفظ توپ و هوش سرشار رهبری تیم در میانه میدان، ضربه‌های ناگهانی و حیاتی، حفظ تعادل و قدرت پا به توپ عالی و بسیاری از خصوصیات دیگر یک فوتبالیست طراز اول در مارادونا جمع بود. در ضربه‌های آزاد یک استاد به تمام معنا بود. ضربات پای چپ او از پشت محوطه جریمه، کمتر خطا می‌رفت. در جام‌‌جهانی 82 اسپانیا و هنگام دیدار با برزیل به دلیل خطای غیرورزشی از زمین اخراج شد تا باعث حذف آرژانتین شود اما جام‌‌جهانی 86 مکزیک میدانی دیگر برای او بود. در آن سال او به قله شهرت و تکامل بازیگری رسید و در راس یک تیم خوب و آرمانی به رهبری دکتر کارلوس بیلاردو، اجازه نداد جام قهرمانی از قاره آمریکا خارج شود.