این حرف آندرانیک تیموریان است که خیلی منطقی حرف می‌زند و می‌گوید حالا که افشین قطبی از ایران رفته است تخریب شخصیت او درست نیست و نباید یک طرفه به قاضی رفت. پس از حذف از جام ملت‌های آسیا خیلی از بازیکنان تیم ملی شمشیر را از رو بستند و چنان قطبی را در گوشه رینگ انداختند که انگار خودشان مقصر نبودند! در این آشفته بازار اما هستند کسانی که خود را خالی از احساس می‌کنند و درباره عملکرد افشین قطبی منطقی نظر می‌دهند، مثل آندو که در این باره می‌گوید: «اگر برده‌ايم همه نقش داشته‌ايم و اگر شكستي بوده همه در آن مقصر بوده‌ايم.» تیموریان این را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «من به عنوان بازيكن هيچ وقت به خودم اجازه نمي‌دهم درباره تركيب و ارنج صحبت كنم. بازيكن بايد تابع سرمربي باشد اما واقعيت اين است كه از ابتداي بازي استراتژي ما تدافعي نبود. تك تك بازيكنان زحمت كشيدند و اتفاقات كوچك است كه نتيجه بازي‌هاي بزرگ را رقم مي‌زند. نمي‌خواهم از قطبي تعريف كنم اما دور از انصاف است كه به زحمات او اشاره نكنم. او براي موفقيت فوتبال ايران تا جايي كه توانست كار كرد. در 20 ماه اخير ما تنها در 3 بازي شكست خورديم. فوتبال مانند تنيس نيست كه يك نفر هم در پيروزي و هم در باخت مسوول باشد. در فوتبال برد و باخت وجود دارد، مهم اين است كه در هر شرايطي پشت هم باشيم. مطمئن باشيد هر مربي ايراني كه مسؤوليت تيم ملي را برعهده داشته براي موفقيت ايران تلاش كرده است.» آندو که یکی از تاثیرگذارترین بازیکنان ایران در جام ملت‌ها بود با بیان اینکه تیم ملی باید پیشرفت کند و این پیشرفت مستلزم فعالیت و برنامه‌ریزی است، ادامه می‌دهد: «اگر مي‌خواهيم در فوتبالمان پيشرفت كنيم اين كار تنها با پرداختن به تيم‌هاي پايه‌اي اتفاق مي‌افتد. نمي‌توانيم معجزه كنيم. ما در فوتبالمان بازيكن‌ياب نداريم و فكر مي‌كنم در فوتبال ايران همه چيز مقطعي برگزار مي‌شود، بايد برنامه‌‌ريزي منسجمي داشته باشيم.» اما چند روز پیش حسین کعبی بازیکن اسبق تیم ملی مصاحبه‌اي انجام داد و اتهاماتي را به قطبي وارد كرد. او در اين مصاحبه گفته بود قطبي به خاطر اينكه آندرانيك تيموريان كاپيتان تيم ملي بشود مرا به تيم ملي دعوت نكرد. اما جواب تیموریان به این مصاحبه: «من نمي‌خواهم وارد چنين بازي‌هايي شوم. 3-2 سالي است كه برخي تلاش مي‌كنند مرا وارد حاشيه كنند، اما من نه تا به حال مصاحبه‌اي عليه كسي انجام داده‌ام و نه از اين پس انجام خواهم داد. من تنها يك بازيكن هستم. هر زمان كه تيم ملي به وجود من نياز داشته باشد، آماده‌ام مانند يك سرباز به كشور و پرچم كشورم خدمت كنم. هيچ وقت دنبال بازوبند كاپيتاني نبوده‌ام. بستن بازوبند كاپيتاني تيم ملي ايران براي من افتخار است اما هيچ وقت دنبال اين نبودم كه بخواهم بازوبند را بر دستانم ببندم. اگر به دنبال بازوبند بودم در بازي با امارات اين كار را مي‌كردم. من واقعا حرفي براي گفتن ندارم».