صدای پای انقلاب در سرزمین فرعون به گوش می‌رسد. همین چینش واژگان حاوی مرتبه ارزشمندی قیام مردم مصر است. بی‌گمان ایرانیان از پیگیرترین ملت‌ها در دنبال‌کردن تحولات مصر هستند و دلیل این مهم نیز نگاه آنها به این اتفاق بسیار سرنوشت‌ساز است. این روزها در محافل سیاسی، رسانه‌ای و عمومی ایران تحولات مصر در قالب «نبرد با فرعون» دنبال می‌شود؛ چرا؟ آیا مختصات رفتاری عنصری چون حسنی مبارک و نیز فضای جغرافیایی و تاریخی مصر سبب شده تا قیام وحق‌طلبی مردم این دیار انطباق واژگانی مبارزه با فرعون قلمداد شود؟ اندکی تامل در این موضوع نتیجه‌ای حیاتی به دست می‌دهد و آشکار می‌سازد چرا به ناگهان انقلاب تونس که حکم روحیه‌بخشی و اعتماد به نفس به مصریان برای تشدید مقابله با حکومت حسنی‌مبارک داشته است؛ در حاشیه قیام حاشیه‌نشینان نیل قرار می‌گیرد.ورود به این چرایی طرح یک سوال را ضروری می‌سازد و آن اینکه آیا می‌توان تحولات مهم دنیا را خارج از دوگانه «حق و باطل» بررسی کرد و به نتیجه «حقیقی» رسید؟
1-
انقلاب اسلامی ایران و به دنبال آن استقرار حکومت جمهوری اسلامی نگرش کلان «حق و باطل» در میان توده‌های جهان در تحلیل رویدادها را پیگیری می‌کند. خیزشی که از سر حق‌طلبی و با پرچم دین در ایران آغاز شد مقابله‌ای محکم با جهان سود و فایده بود و جایگزینی گفتمان آسمانی با زمینی را جست‌وجو کرده و می‌کند.
این مهم تنها از عهده نگرشی برمی‌آید که برخوردار از پیشینه قدرتمند و باسابقه دینی باشد. به عبارت دیگر این تنها دین است که به عنوان مانیفست «حق» در زمین، می‌تواند تقابل حقیقی با گفتمان‌های باطل را شکل دهد. در آموزه‌های دینی همه گفتمان‌های غیردینی و ضددینی تنها یک منبع الهام‌بخش به نام «شیطان» دارند. خلقت انسان و استقرار آن در زمین، جنگ شیطان با خدا و شکل‌گیری تقابل حق و باطل و «خیر و شر» را به دنبال داشته است. بدیهی است همه اتفاقات مهم از خلقت ابوالبشر تاکنون اگر ذیل این نگاه تحلیل شود، دقیق‌ترین نتایج در حوزه علت، معلول و هدف را حاصل می‌کند. سلسله نبوت و امامت نیز نماد اراده مستقیم خداوند در فرماندهی جبهه حق است. جبهه‌ای که انقلاب مردم ایران با برخورداری از منبع بدون شبهه فرامین خداوند، آن را احیا کرد و جمهوری اسلامی پیشبرد اهدافش را به عهده گرفت. به دیگر بیان جبهه حق با گفتمان دینی و با عرضه تشیع، زمین را صحنه نبرد مدرن با باطل جدید کرد و «عدالتخواهی» را به عنوان اکسیر پیروزی‌بخش بر جبهه مقابل، فریاد زد. امام راحل عظیم‌الشأن از همان ابتدای شکل‌گیری نهضت این مهم را گوشزد کرد که حرکت انقلابی مردم ایران هدفی «جهانی» را دنبال می‌کند و محدود به اسقاط یک رژیم و استقرار حکومت جایگزین نیست. چه اگر غیر از این بود آیا به عنوان مثال شعار استراتژیک «نه شرقی، نه غربی» محلی از اعراب داشت؟
2-
جمهوری اسلامی ایران از همان ابتدای استقرار به مثابه «دژ گفتمانی» جبهه حق نمودار شد. زمین در دوران معاصر و در نبرد حق و باطل، شاهد تقابل گفتمان‌ها بوده و هست. به عبارت دیگر در کنار تجهیز کشورها به استعدادهای سخت، این عرصه گفتمانی است که ویژگی جهان مدرن و به تبع آن، مختصات نبرد باسابقه خیر و شر را ترسیم می‌کند. جبهه حق با گفتمان جمهوری اسلامی برخورد با مانیفست‌های فلسفی غیردینی که فرستادگان شیطان هستند را آغاز کرد. روحانیت به عنوان افسران جبهه حق با اجتهاد در علوم فقهی و فلسفی شیعی به مصاف فلاسفه غربی به عنوان افسران اردوگاه باطل رفته و می‌روند تا جهان معاصر پس از سالیان متمادی خمودگی و جولان یکجانبه باطل، پذیرای تقابل حق و باطل در حوزه‌های سخت و بویژه نرم شود. گفتمان جمهوری‌اسلامی به عنوان نماینده جبهه حق پس از جنگ‌های درونی جبهه باطل طی 2 دهه اخیر به واکاوی و تبیین مضرات و آسیب‌های گفتمان مقابل پرداخته و می‌پردازد.
لیبرال ـ دموکراسی به عنوان نظریه غالب ضددینی که به‌لحاظ وسعت نگاه، شاخه‌های لائیسم و سکولاریسم را در کنار هم پرورش می‌دهد، بزرگ‌ترین سرمایه جبهه باطل در مواجهه با جبهه دینی و در واقع گفتمان اسلامی با محوریت اندیشه شیعی جمهوری اسلامی بوده و هست. اساس این سرمایه جبهه غیردینی بر انسان بریده از آسمان استوار است. تمام رئوس لیبرالیسم پیگیری ذائقه‌های «مادی» انسان با محوریت «لذت» را پوشش می‌دهد و درباره فطرت الهی انسان، این گرایش را در حوزه «اخلاق» تحدید می‌کند.
البته تجربه سال‌ها تجویز و اجرای این نظریه غیردینی که مدل حکومتی لیبرال دموکراسی آن را اجرا می‌کند نشان داده در اثر تمرکز فراوان بر ذائقه‌های مادی انسان، اخلاقیات نیز در پای لذات ذبح می‌شود. طبیعی است که وقتی مبنای این نظریه بر اومانیسم باشد و مفاهیم بشری را در مرکز توجه خود قرار دهد، روگردانی از آسمان و و بی‌توجهی به قدرت ماوراء‌الطبیعه را در پیامد دارد. نتیجه بزرگ گفتمان‌های مبتنی بر اومانیسم، عدم اعتقاد به ماوراء‌الطبیعه است. این نتیجه اما یک پیام بسیار خطر‌ناک دارد. پیامی که «کرنیس لامنت» از چهره‌های برجسته اومانیست آن را اینگونه بیان می‌کند: «عالم صاحب خدای غیر‌مادی و فناناپذیر نیست». آیا این موضوع معنای دقیق «کفر» نیست؟ اومانیسم مبنای تمام گفته‌ها و نگرش‌های غیردینی و ضددینی است. انسان اومانیست که در ادامه لاجرم مدل زیست لیبرالیستی را بر می‌گزیند، دوگانگی «ذهن و روح» را رد می‌کند و اساس پیدایش خود را تنها «ماده» می‌داند‌ـ با در نظر گرفتن این مهم در بند‌های بعد به نکته جالبی می‌رسیم - شرح لیبرالیسم و اساس آن یعنی اومانیسم هیچ‌گاه در چنین مجال‌هایی نمی‌گنجد اما با بررسی اساس این تفکرات تنها در پی این بودیم که ریشه ضد‌خدایی، کفرآمیز و شیطانی آن نشان داده شود. در مقابل این گفتمان عرضه شده جبهه مقابل؛ جمهوری‌اسلامی به عنوان نماینده جبهه حق، انسان را به‌جای تمرکز بر حقوق، متوجه «تکلیف» می‌کند تا زیست انسانی را معنایی فرا‌زمینی بخشد. گفتمان شیعی جمهوری اسلامی در مقابل اعتقاد «خود به‌خودی» اومانیسم، آیات 36 تا 40 سوره مباركه قیامت را یادآوری می‌کند: «آیا انسان گمان می‌کند که (خلقت و مرگ او تصادفی و بدون هدف بوده) بدون مکافات به خود واگذارده می‌شود. آیا او از نطفه‌ای که (در رحم مادر) ریخته شده به‌وجود نیامده. سپس نطفه به صورت خون بسته در‌آمد و آنگاه خداوند به او شکل و تناسب‌اندام بخشید و از او زوج مذکر و مونث خلق فرمود. آیا چنین آفریدگاری قادر نیست مردگان را زندگی دوباره بخشد». علمای مسلمان همچنين در پاسخ به اعتقاد الحادی نبود خداوند، آیات 22 تا 24 سوره نحل را عرضه می‌کنند که «خدای شما آن خالق یگانه و یکتاست و آنان که به آخرت ایمان نمی‌آورند دل‌هاشان منکر توحید است و آنها مردمانی عصیانگر و متکبرند. به‌طور قطع خداوند به آنچه مشرکان آشکار می‌کنند و آنچه پنهان می‌دارند دانایی کامل دارد و بدون تردید خداوند متکبران عصیانگر را دوست نمی‌دارد و چون از آنان پرسیده شود پروردگارتان چه چیز بر شما نازل کرد پاسخ می‌دهند همان افسانه‌ها و داستان‌های قدیمی و تکراری». به فرموده رهبر انقلاب، جمهوری اسلامی به ارابه دنیا که شتابان به سمت جهنم حرکت می‌کرد، نهیب زد و بخشی از دنیا را از این ارابه پیاده کرد.3- گفتمان دینی با محوریت اسلام پس از استقرار جمهوری اسلامی ایران از یک «حکومت» برخوردار شد و این همان خطر بزرگی بود که جبهه غیردینی و ضددینی از ابتدای انقلاب اسلامي ایران آن را احساس و با تشکیل جمهوری اسلامی آن را لمس کرد. با در نظر گرفتن این موضوعات می‌توان دلیل همه مخالفت‌ها و فشارها علیه نظام دینی ایران را استنباط کرد. بنیانگذار جمهوری اسلامی از ابتدای مبارزه تا پیروزی انقلاب همواره مسلمانان را به‌عنوان سربازان جبهه حق که بهره‌مند از منبع بدون تحریف (کتاب دینی قرآن) هستند، مخاطب قرار داد و با یادآوری کلیدواژه‌های «وحدت» و «خودباوری» آنان را نهیب زد و آمریکا و رژیم صهیونیستی را به‌عنوان دشمنان حق گوشزد کرد. «شیطان بزرگ» لقب هوشمندانه‌ای که امام(ره) درباره آمریکا به کار برد به واسطه همین نگاه دینی و برگرفته از اعتقاد ایشان به نبرد حق و باطل بود. خاورمیانه به‌عنوان یک منطقه بسیار حساس که به خاطر جمعیت مسلمان آن، بسیار مستعد برای تقویت جبهه حق است، از همان ابتدا مورد توجه امام(ره) بود و «صدور انقلاب» در دستور کار قرار گرفت. امام خمینی(ره) پس از پیروزی انقلاب با حمایت همه‌جانبه از جریان «مقاومت» در منطقه، خطر نماینده نشاندار جبهه باطل در خاورمیانه یعنی رژیم اشغالگر قدس را گوشزد کرد و ملت‌ها را ضمن توصیه به وحدت، اینگونه اندرز «خودباوری» داد که اگر هر مسلمان یک سطل آب روی اسرائیل بریزد، این رژیم را آب خواهد برد. آمریکا به‌عنوان شیطان بزرگ و رژیم صهیونیستی به‌عنوان «غده سرطانی» ادبیات انقلابی جبهه حق را در سراسر جهان بسط داد و اینگونه بود که نفوذ گفتمانی جمهوری اسلامی ایران در میان مسلمانان خاورمیانه و در بین همه توده‌های جهان، ایران را به‌عنوان دشمن شماره یک جبهه باطل معرفی کرد. جمهوری اسلامی پرچمدار حق‌طلبی در مقابل جبهه باطل شد. دوگانه حق و باطل در حساس‌ترین منطقه دنیا زمانی شدت بیشتری یافت که هسته‌های مقاومت ذیل گفتمان جمهوری اسلامی قدرت یافت. خط مقدم نبرد سخت با باطل در فلسطین و لبنان شاهد فراگیر شدن جریان مقاومت به پشتیبانی ایران شد. با این وجود اما اراده امت اسلامی برای تقابل سخت با جبهه باطل نتوانست متمرکز و نظام‌مند شود و دلیل این نقیصه نیز مدیریت مسلمانان توسط وابستگان به جبهه باطل بوده و هست. یک واقعیت مهم همواره باید مورد توجه قرار گیرد و آن، اينکه کشورهای اسلامی به عنوان قلمروی امتی که مستعد سربازی جبهه حق هستند، همواره مورد هجوم نظامی و سیاسی عوامل جبهه باطل قرار گرفته‌اند. عدم ایجاد انسجام و و حدت ميان کشورهای اسلامی از دیرباز هدف مهم غرب به عنوان فرماندهان باطل بوده است. اهمیت این هدف است که موجب شد افغانستان همیشه صحنه کشتار باشد! پاکستان روی آرامش نبیند، لبنان آبستن هر فتنه‌ای شود، لیبی حاکمی دیوانه به خود ببیند، خروش مصر در نطفه خفه شود و از آن سو عربستان همچنان دلخوش به «عبدالله»ها و مجاورت با کعبه باشد و از دل این نگرش وهابیت را زایمان کند و کشورهای حاشیه خلیج فارس نیز که حقیقتا در حاشیه سیاست قرار گرفتند. به‌رغم شور مقاومت در میان ملت‌های مسلمان منطقه، نبود سیستم حکومتی انقلابی در این کشورها و تسلط وسیع آمریکا، انگلیس و فرانسه بر حکام عربی، نبود «خودباوری» را در این ملت‌ها سبب شد. از سوی دیگر هراس نهادینه شده در این ملت‌ها نسبت به اسرائیل، فقدان این خودباوری را ملموس‌تر کرد. با در نظر گرفتن این شرایط کلی، می‌توان شمای تقابل اردوگاه‌های حق و باطل را در نظر گرفت. جولان باطل در قلمروی حق البته یک هراس همیشگی را به دنبال داشته و دارد و آن «نفرت» عمومی مسلمانان از نمادهای باطل است. در چنین شرایطی تمام تلاش جمهوری اسلامی برای انسجام جبهه حق و ایجاد خودباوری در میان ملت‌های مسلمان نسبت به پیروزی بر جریان مقابل بود. جنگ 33 روزه رژیم صهیونیستي علیه حزب‌الله نوید ایجاد این خودباوری را داد. آنگاه که موشک‌های حزب‌الله تانک‌های مر‌کاوای تیپ گولانی را در مارون‌الرأس به آتش می‌کشید، چه کسی می‌تواند احساس مسلمانان عرب تحت حکومت حکام وابسته به آمریکا را درک کند؟ جنگ 22 روزه علیه غزه مظلوم نیز شکل‌گیری خودباوری را تسریع کرد. از سوی دیگر تسلط جریان مقاومت بر ترکیه و عراق نیز قدرت ساختاری جبهه غرب‌ستیزی را تقویت کرد و همین تحولات بود که به ناگاه حکام وابسته را وحشت‌زده کرد. وحشت عوامل آمریکا در منطقه از شکل‌گیری هلال مقاومت اما در قالب انحرافی «هلال شیعی» مطرح شد تا افکار عمومی مسلمانان درگیر موضوع اصلی نشود. 4- تحولات در جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان کانون جریان حق و منبع الهام‌بخش مقاومت نیز بر شدت و حدت تحولات منطقه‌ای تاثیر‌گذار بود. پیروزی محمود احمدی‌نژاد در انتخابات 84، توفان انقلابی‌گری و مقاومت را در منطقه به‌راه انداخت. احمدی‌نژاد گفتمان جمهوری اسلامی را با جدیت و بدون در نظر گرفتن مناسبات و ساختار قدرت در جهان، دنبال کرد. با این حال پیروزی احمدی‌نژاد در انتخابات 88 که مشارکت 85 درصدی در ایران و در 30 سالگی انقلاب و اخذ رای 24 میلیونی را در خود داشت؛ در واقع نقطه آغاز انقلاب‌های مردمی در منطقه بود. جریان مقابل احمدی‌نژاد، در واقع جریان مقابل مقاومت بود. این موضوع در کلام کاندیداهای جریان دوم خرداد نیز به وضوح آشکار شد. اما انتخابات 40 میلیونی و رای 24 میلیونی مقاومت، تکمله‌ای بود بر روند خودباوری مسلمانان منطقه. اما فتنه 88 که اینک کاملا مشخص است از سوی مخالفان جریان مقاومت و جبهه حق طراحی و دنبال شد، این توفان انقلاب را به تاخیر انداخت. در سایه همین نگاه است که می‌توان به سادگی اتحاد آمریکا، اروپا و حکام عربی وابسته در حمایت از فتنه‌گران و حمایت از آنان را ارزیابی کرد. فتنه اما ناکام و حامیان غرب ناکار شدند و توفان انقلاب‌ها اگرچه به تاخیر افتاد اما بالاخره آغاز شد. شاید کسی گمان نمی‌برد داد مردم از بیداد باطل، از تونس سر باز کند. اما تونس، بن‌علی را اخراج کرد تا مصر که مستعد‌ترین ملت‌های عربی برای حمایت از جریان مقاومت است این روزها خبر نخست رسانه‌های دنیا را به خود اختصاص دهد. نکته مهم درباره قیام عدالتخواهانه ملت مصر این است که تقریبا همه دنیا بر این مهم متفق‌القول هستند که انقلاب مصر، انقلابی برای مقاومت است. سابقه اعتراضات در این کشور این موضوع را ثابت می‌کند و نشان می‌دهد. اعدام انقلابی انور سادات، سلف حسنی‌مبارک توسط چه کسی، از چه تشکیلاتی به چه علت و با چه هدفی انجام شد؟ اگر غیر از این بود حرکت ناو‌های آمریکایی به سمت سواحل مصر آیا توجیه‌پذیر بود؟ آمریکا به عنوان فرمانده جبهه شیطان اینک تمام‌قد در مقابل قیام سربازان جبهه حق ایستاده است. نکته مهم دیگر درباره قیام مردم مصر، غنای بالای این مردم از فهم مطالبات دینی خود است. به همین واسطه است که «نیرنگ البرادعی» را هیچ‌کس به جز عوامل باطل نمی‌پذیرد. رویارویی جبهه حق و باطل در منطقه در ماجرای قیام مصر نیز جالب است. جریان باطل از اسرائیل گرفته تا ایران در ابتدا سعی در حفظ مبارک کردند و اما این روزها آنان برای آلترناتیو مبارک، یعنی البرادعی ایجاد وجهه می‌کنند. اما هوشیاری ملت‌ها مانع این ترفند‌ها می‌شود. چراکه هویت قیام مصر قابل انحراف با بازی‌های شکلی نیست. همین هویت غنی است که جبهه باطل بشدت از آن هراسان است. آنان این روزها به صراحت اعلام می‌کنند که انقلاب مصر، ادامه همان انقلاب اسلامی ایران است. اما... 5- نکته‌ای که این روزها کمتر بدان توجه شده جایگاه مصر در جبهه باطل به رهبری شیطان است. پیش‌تر گفته شده که اساس جبهه باطل بر اومانیسم است که 2 اصل الحادی دارد؛ يكي عدم اعتقاد به قدرت ماوار‌ء‌الطبیعه و دیگری عدم اعتقاد به دوگانه ذهن و روح که شکل‌گیری انسان با «ماده» را به دنبال دارد. اعتقاد جریان باطل به وجود مادی انسان اما موضوعی نیست که به تازگی ایجاد و تئوریزه شده باشد.این اعتقاد کفرآمیز از کجا نشأت می‌گیرد؟
پاسخ، سرزمین مصر باستان و معبد آمون است. اساس فکری آمون بر نفی خداوند و خودانگاری انسان بوده است. کابالا که عرفان مقدس سازمان‌های مخفی یا همان فراماسونری است، دستورات همین معبد آمون است. نکته بسیار مهم که در سال‌های اخیر مورد اهتمام پژوهشگران قرار گرفته تشریح ارتباط «شیطان» و اجنه با عوامل انسانی خود است. اینکه چگونه شیطان عوامل خود را در جهان معاصر رهبری می‌کند، موضوعی است که تنها کابالا و عرفان آمون آن را ممکن می‌سازد. ماجرا اینگونه است که کاهنان آمون در آیین خاص خود اقدام به احضار اجنه و شیاطین کرده و می‌کنند و از این طریق از اسرار و ناگفته‌هایی باخبر می‌شوند که می‌تواند موجب پیشبرد اهداف آنان در زمین شود. در سال 1118 میلادی یعنی 20 سال پس از اشغال اورشلیم، شوالیه‌های معبد با حفاری‌های خود در معبد سلیمان، به منابع مکتوب کابالا دست یافتند و عمل به این منابع سرانجام تشکیل سازمان فراماسونری را به دنبال داشت. سازمانی که در سال‌های اخیر افشاگری‌های مخوفی درباره آن صورت گرفته است. چندی پیش مستندی تحت عنوان ظهور (avvival) فیلم‌هایی از نحوه ارتباط‌گیری ماسون‌ها با شیاطین و اجنه را منتشر کرد. نکته بسیار مهم اینکه اکثر سران لژهای ماسونی، سیاستمداران سرشناس دنیا هستند و به همین واسطه است که به ندرت این واقعیت آشکار شد که سران کشورهای مهم دنیا بدون واسطه از طریق شیطان هدایت می‌شوند. تشکیل جبهه باطل در مقابل جبهه حق در دوران معاصر را نیز می‌توان با در نظر گرفتن این مهم تحلیل کرد. با در نظر گرفتن این واقعیت بسیار مهم، اینک می‌توان گفت که قیام مردم مصر یک موضوع بسیار حیثیتی برای جبهه شیطان است. مصر باستان وطن سنتی شیطان است و طبیعی است که قیام مصر از این حیث بسیار مهم تلقی می‌شود. این روزها همه منتظرند که آیا موطن شیطان به دست جبهه حق خواهد افتاد یا...