گروه سیاسی:
مذاکرات استانبول که روزهای جمعه و شنبه اول و دوم بهمن 1389 در منتها الیه غرب ترکیه برگزار شد، حاشیه‌های زیادی نداشته است. گزارش‌ها نشان می‌دهد 1+5 به هیچ وجه با دست پر به استانبول نیامده بود. طرف غربی در این مذاکرات جز درخواست‌های پی در پی و مصرانه از ایران مبنی بر اینکه ایران ایده مبادله را بپذیرد و یک نشست با گروه وین دراستانبول برگزار کند، هیچ مطلب دیگری برای عرضه نداشته است. در این باره که نسخه به روز شده پیشنهاد مبادله عرضه شده از جانب گروه وین در استانبول چه بوده اطلاع دقیقی در دست نیست اما روزنامه نیویورک تایمز در روز 3 بهمن 1389 نوشت رابرت آینهورن مشاور خلع سلاح وزارت خارجه آمریکا ایده‌ای طراحی کرده که از ایران می‌خواهد ذخیره مواد هسته‌ای کم غنی شده خود را تا آنجایی به خارج ارسال کند که بیش از 300 کیلوگرم اورانیوم 5/3 درصد غنا در ایران باقی نماند. بر مبنای گزارش‌های موجود، پاسخ ایران به این پیشنهاد این بوده که ایده مبادله تنها در صورتی که به عنوان یک نقطه مشترک همکاری مطرح شود قابل بررسی است اگرنه ایران به این دلیل که خود توانایی تولید سوخت راکتور تهران را به دست آورده و تا شهریور 1390 سوخت تولید خود را وارد راکتور تهران خواهد کرد، اساسا دیگر ایده مبادله را چندان جذاب نمی‌داند. مطرح شدن مبادله به عنوان یک نقطه مشترک همکاری هم مستلزم آن است که غرب حقوق ایران را به طور کامل به رسمیت بشناسد و همه اقدامات خصمانه خود را متوقف و جبران کند. به گزارش ایران هسته‌ای، اطلاعات موجود نشان می‌دهد همچنان تندترین مواضع در مذاکرات متعلق به فرانسه بوده طوری که خانم اشتون چند بار برای جمع و جور کردن مواضع افراطی ژاک اودی‌بر، نماینده بداخلاق فرانسه که مستلزم انکار صریح NPT بوده به زحمت افتاده و در نهایت هم کامیاب نبوده است. یکی از وجوه مهم مذاکرات استانبول، ظاهرا اصرار همه اعضاي 1+5 بر ضرورت ملاقات دوجانبه «جلیلی- برنز» بوده است. این درخواست رد شده به این دلیل که آمریکا هیچ علامتی از اینکه بنا دارد مسیر خود را تصحیح کند و به دستور کار «گفت‌وگو برای همکاری» پایبند بماند، نشان نداده است. دیپلمات‌ها می‌گویند یکی از استرس‌های دائمی اعضای 1+5 این بوده است که در مقابل ابتکارهای ایران وحدت ظاهری خود را حفظ کنند ولی ظاهرا چند بار بویژه آنجا که برخی اعضا شروع به تندروی کرده‌اند، اعضای 1+5 تا مرز درگیری علنی پیش چشم هیات ایرانی پیش رفته‌اند. با وجود آنکه قبل از مذاکرات از جانب مقام‌های کشورهای عضو 1+5 مطرح شده بود که این کشورها به دنبال دستیابی به یک مدالیته مذاکراتی با ایران هستند، هیچ پیشنهاد مشخصی در این باره در استانبول مطرح نشده است.